Derewno
 Kościół pw. Wniebowzięcia NMP | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
1406[1] |
| Nr kierunkowy |
1717 |
| Kod pocztowy |
222680 |
| Tablice rejestracyjne |
5 |
Położenie na mapie obwodu mińskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 53°41′54″N 26°34′04″E/53,698333 26,567778 | |
Derewno, Derewna (biał. Дзераўная, Dzieraŭnaja; ros. Деревная, Dieriewnaja) – agromiasteczko na Białorusi, obwodzie mińskim, w rejonie stołpeckim, nad rzeczką Kiszelówką, w okolicy Naliboków.
Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie mińskim województwa mińskiego[2].
Siedziba rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Derewnie.
Historia
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1451 roku. Należało do Radziwiłłów. Mikołaj Krzysztof Radziwiłł nabył Derewno w części od Mikołaja Rusieckiego, a w części otrzymał w darze od żony Halszki z Wiśniowieckich w 1594 roku.
W końcu XIX wieku dobra Derewna kupił były ober-policmajster miasta Warszawy Klejgels.
W Derewnie postawiono kościół pw. Wniebowzięcia NMP, ufundowany w 1590 roku przez księcia Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła. W uposażeniu kościoła było kilka wsi i 80 włók ziemi. W końcu XIX wieku było już tylko 30 dziesięcin ziemi. W tym czasie parafia derewieńska liczyła około 7000 wiernych. Obecnie parafia Derewno należy do dekanatu w Rubieżewiczach w diecezji mińskiej.
W II Rzeczypospolitej miasteczko było siedzibą gminy wiejskiej Derewno. W 1921 roku mieszkało tam 892 osób. Najbliższa stacja kolejowa była w Stołpcach (26 km). W samym miasteczku znajdowała się poczta i telefon. W każdy czwartek w Derewnie odbywały się przykościelne targi.
W czasie II wojny światowej ludność żydowska z Derewny została osadzona w getcie w Stołpcach. Henryk Werakso z oddziałów AK pod dowództwem por. Adolfa Pilcha spotkał się z rabinem z Derewna, któremu zaproponował pomoc w ucieczce z getta. Rabin odmówił, zaś z okazji skorzystały trzy młode Żydówki.
W maju 1943 r. osadę spaliła sowiecka brygada im. Stalina (ta sama, która 8 maja wymordowała mieszkańców Naliboków[3]].
Część polskich mieszkańców po wojnie zamieszkała w Drawnie na Pomorzu Zachodnim.[4]
| Miejscowość | Mieszkańcy ogółem | katolicy | prawosławni | ewangelicy | żydzi | Polacy | Białorusini | Żydzi | Inni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Gmina Derewno | 6542 | 5246 | 975 | 5 | 316 | 5530 | 755 | 239 | 18 |
| Miasto Derewno | 892 | 583 | 16 | 5 | 288 | 654 | 8 | 230 | 0 |
Galeria
Rysunek kościoła w Derewnie w 1898 roku
Wnętrze kościoła przed 1939 rokiem
Pamiątkowa tablica na kościele
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 100.
- ↑ Kazimierz Krajewski, IPN O. w Warszawie: Wieś na kresach północno–wschodnich pod dwiema okupacjami. martyrologiawsipolskich.pl. [dostęp 2019-07-19].
- ↑ https://drawno.pl/pliki/drawno/pliki/Drawno%20INT%205(1).pdf
Bibliografia
- Derewno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 7.