Dezodorant

Dezodorant – środek chemiczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała^[1].

Pierwsze wzmianki o pierwowzorze dezodorantu pojawiły się około 5500 lat temu^[2] na terenie dzisiejszych Chin. Początkowo były to olejki naturalne na bazie ziół, kwiatów i ałunu, zawierającego sole glinu^[2] W Europie odpowiedniki dzisiejszych dezodorantów pojawiły się w I wieku p.n.e, 3400 lat później niż w Chinach. Uzyskiwane były również ze związków glinu przez Rzymian.

Na początku XX wieku naukowcy zaczęli szerzej poznawać problem potu i nieprzyjemnego zapachu, będącego jego rezultatem. W 1888 w Filadelfii pojawił się produkt o nazwie Mum, sprzedawany w słoikach, który miał postać lepkiego kremu opartego na paście cynkowej^[2]. W 1900 pojawiały się dezodoranty, w kształcie znanym dziś. Marka Rexona, potentat w dziedzinie dezodorantów, powstała w Australii stworzona przez farmaceutę. Norweg Erik Rotheim opracował metodę rozpylania płynów w 1926. W tym samym roku Amerykanin Julis S. Khan wpadł na pomysł zastosowania metalowej puszki jako pojemnika jednorazowego użytku. Gotowy produkt wprowadził na rynek w 1941 naukowiec amerykański Lyle Goodhue^[2]. W 1941 pojawiła się najbardziej popularna forma dezodorantu – spray. W 1952 Helen Barnett Diserens(1919-2008), pracownica kompanii Mum, opracowała projekt dezodorantu w sztyfcie na bazie chlorku aluminium i wprowadziła opakowanie z kulką^[2].

Niektóre dezodoranty, które używane są przez kilka miesięcy, mogą doprowadzić do późniejszych alergii^[3]. Zaleca się zmianę dezodorantów co dwa miesiące.

• antyperspirant