Dietrich Benner

Dietrich Benner
Data i miejsce urodzenia

1 marca 1941
Neuwied

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: pedagogika, filozofia
Alma Mater

Uniwersytet w Bonn
Uniwersytet Wiedeński

Doktorat

1965

Habilitacja

1970

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet w Bonn
Uniwersytet w Moguncji
Uniwersytet w Zurychu
Uniwersytet Humboldtów w Berlinie

Dietrich Benner (ur. 1 marca 1941 w Neuwied) – niemiecki pedagog. Jest emerytowanym profesorem pedagogiki ogólnej na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie[1].

Życiorys

Dietrich Benner uczęszczał w Koblencji do Görres-Gymnasium. Po zdaniu matury studiował filozofię, germanistykę, historię i pedagogikę na uniwersytetach w Bonn (1961–1962) i Wiedniu (1962–1965). W 1965 roku uzyskał na Uniwersytecie Wiedeńskim doktorat na podstawie dysertacji o związku teorii i praktyki w myśli filozoficznej Hegla i Marksa. Jego promotorem był Erich Heintel. W latach 1965-1971 był asystentem naukowym Josefa Derbolava w Instytucie Pedagogicznym Uniwersytetu w Bonn. Tam uzyskał w 1970 roku habilitację w zakresie nauk pedagogicznych. Od semestru letniego 1971 do semestru letniego 1972 zastępował Eugena Finka na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. W 1973 roku przyjął stanowisko profesora nauk pedagogicznych na Uniwersytecie w Münsterze[2].

Pomimo otrzymania dwu zaproszeń do objęcia stanowiska profesora na uniwersytetach w Klagenfurcie (1976) i Zurychu (1977), D. Benner zdecydował się w 1991 roku na przyjęcie obowiązków profesora i kierownika Katedry Nauk o Wychowaniu na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Od 1990 do 1994 był przewodniczącym Deutsche Gesellschaft für Erziehungswissenschaft (Niemieckiego Towarzystwa Nauki o Wychowaniu). W 2009 roku przeszedł na emeryturę. Od 2008 do 2013 roku był profesorem nauk pedagogicznych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, gdzie założył Katedrę Podstaw Pedagogiki Ogólnej. Jako profesor wizytujący prowadził wykłady i seminaria na uniwersytetach we Fryburgu, Zurychu, Bazylei, Odense, Pradze, Wiedniu i Hamburgu. Od 1999 roku Benner regularnie wykłada i prowadzi badania na East China Normal University (ECNU) w Szanghaju. Jego następcą na Katedrze Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Humboldtów jest Malte Brinkmann

Nagrody i wyróżnienia

  • 2004: Profesor honorowy na East China Normal University (ECNU) w Szanghaju
  • 2009: Doktorat honoris causa Duńskiego Uniwersytetu w Aarhus
  • 2011: Doktorat honoris causa fińskiej uczelni Åbo Akademi
  • 2012: Honorowe członkostwo Niemieckiego Towarzystwa Nauk Pedagogicznych
  • 2020: Doktorat honoris causa Uniwersytetu w Hamburgu
  • 2023: Medal Towarzystwa Pedagogiki Filozoficznej im. B. F. Trentowskiego
  • 2024: Nagroda im. Ernsta Christiana Trappa Niemieckiego Towarzystwa Nauk Pedagogicznych

Główne obszary badawcze

Badania D. Bennera obejmują następujące subdyscypliny pedagogiczne: pedagogikę ogólną, teorię wychowania, teorię kształcenia, teorię instytucji pedagogicznych, dydaktykę ogólną, pedagogikę szkoły wyższej, historię wychowania i myśli pedagogicznej. Poza tym zajmował się modelowaniem i testowaniem kompetencji religijnych i moralnych[3][4].

Publikacje w języku polskim

Monografie

  • Benner D. (2021). Zarys ogólnej dydaktyki nauki. Podstawy i orientacje dla nauczania akademickiego, kształcenia nauczycieli i badań edukacyjnych, przeł. D. Stępkowski. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”[5]
  • Benner D., Stępkowski D., A. von Oettingen, Zh. Peng (2018). Kształcenie – moralność – demokracja. Teorie i koncepcje wychowania i kształcenia moralno-etycznego i ich związki z etyką i polityką. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego[6]
  • Benner D. (2015). Pedagogika ogólna. Wprowadzenie do myślenia i działania pedagogicznego w ujęciu systematycznym i historyczno-problemowym, przeł. D. Stępkowski. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego[7]
  • Benner D. (2008). Edukacja jako kształcenie i kształtowanie. Moralność – kultura – demokracja – religia, przeł. D. Stępkowski. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Artykuły w polskich czasopismach

  • Benner D. (2007). Kształcenie i demokracja. „Forum Oświatowe” nr 1, s. 5–25[8]
  • Benner D. (2008). Kształcenie a kultura. Uwagi na podstawie artykułu Immanuela Kanta „Co to jest Oświecenie?” i Mosesa Mendelssohna „W kwestii: Co znaczy oświecać?”. „Przegląd Pedagogiczny” nr 2, s. 9–23[9]
  • Benner D. (2008). Moralność a kształcenie. O ich problematycznym stosunku w greckiej paidei i w nowożytnej teorii kształcenia. „Kwartalnik Pedagogiczny” nr 3, s. 69–100[10]
  • Benner D. (2008). Nieprzemijające znaczenie herbartowskiej koncepcji nauczania wychowującego. „Horyzonty Wychowania” t. 13, s. 129–144
  • Benner D. (2008). Rozumienie krytyki na podstawie rozróżnienia afirmatywnych i nieafirmatywnych koncepcji kształcenia. „Człowiek–Teraźniejszość–Edukacja” nr 2, s. 7–23[11]
  • Benner D. (2008). Wychowanie a przekaz tradycji. Główne problemy innowacyjnej teorii i praxis transmisji kultury. „Forum Oświatowe” nr 1, s. 5–26[12]
  • Benner D. (2010). Kształcenie religijne. Rozważania na temat rozróżnienia między koncepcjami fundamentalnymi i fundamentalistycznymi. „Seminare. Poszukiwania Naukowe” t. 27, s. 191–202
  • Benner D. (2010). Wychowanie moralne i konflikt między naśladownictwem a konstruowaniem. „Studia z Teorii Wychowania” nr 1, s. 55–70
  • Benner D. (2019). Normatywność własnej logiki wychowania i jej związki z innymi rodzajami normatywności. „Forum Pedagogiczne” nr 2 cz. 2, s. 17–33
  • Benner D., Dehghani Sh., Nikolova R., Scharrel J., Schieder R., Schluss H., Weiss Th., Willems J. (2010). Konstruowanie i testowanie modelu kompetencji religijnych i etycznych (próba porównania). „Ruch Pedagogiczny” nr 1–2, s. 33–43
  • Benner D., Nikolova R. (2016). Stan umiędzynarodowienia badania ETiK i jego koncepcja teoretyczno-empiryczna. „Forum Pedagogiczne” nr 2 cz. 1, s. 19-35
  • Benner D., Nikolova R., Swiderski J. (2010). Rozwój kompetencji moralnych jako zadanie lekcji etyki w szkołach publicznych. W sprawie koncepcji badawczej projektu ETiK. „Edukacja. Studia, Badania, Innowacje” nr 3, s. 22–35
  • Benner D., Stępkowski D. (2011). Dzieciństwo – młodość – demokracja. Kontyngencja, zanik i normalizacja fenomenu młodzieży w społeczeństwach nowoczesnych. „Studia z Teorii Wychowania” nr 2 (3), s. 126–142[13]
  • Benner D., Stępkowski D. (2012). Teoretyczne i społeczne ukonstytuowanie własnej logiki nowoczesnego wychowania. Rozważania w nawiązaniu do Jana Amosa Komeńskiego i Jeana Jacques’a Rousseau. „Przegląd Pedagogiczny” nr 2, s. 9–21[14]
  • Benner D., Stępkowski D. (2014). Pedagogika filozoficzna i badania edukacyjne. Próba zrekonstruowania ich powiązań w kontekście aktualnych tendencji rozwojowych. „Kultura i Wychowanie” nr 1, s. 9-21[15]
  • Benner D., Stępkowski D. (2015). Pojęcie ukształcalności i jego miejsce w teorii wychowania Jeana Jacquesa Rousseau. „Problemy Wczesnej Edukacji” nr 3 (30), s. 39-51
  • Benner D., von Heynitz M., Ivanov S., Nikolova R., Pohlmann C., Remus C. (2011). Nauczanie etyki i kompetencja moralna poza wdrażaniem wartości i wychowaniem do cnoty. „Przegląd Pedagogiczny” nr 2, s. 9-24
  • Willems J., Schluss H., Schieder R., Benner D. (2014). Kompetencja religijna jako element kształcenia publicznego (wyniki badań empirycznych). „Forum Pedagogiczne” nr 1, s. 87–122

Rozdziały w pracach zbiorowych

  • Benner D. (2006). Szkoła jako instytucja pedagogiczna? Herbarta teoria i krytyka szkoły (s. 14–38). W: J. Piskurewicz, D. Stępkowski (red.), Herbart znany i nieznany. W dwusetną rocznicę wydania „Pedagogiki ogólnej”. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie
  • Benner D. (2018). Pedagogika ogólna a pedagogika specjalna. Rozważania na temat związku między inkluzją i ekskluzją z perspektywy trzech przyczyn procesów wychowania i kształcenia (s. 124–138). W: J. Gołkowska, K. Sipowicz I. Patejuk-Mazurek (red.), Tradycja i współczesność pedagogiki specjalnej w tworzeniu społeczeństwa dla wszystkich. W 95-lecie Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej
  • Benner D. (2018). Wychowanie i kształcenie. W sprawie konceptualizacji nauczania wychowującego, które kształci (s. 59–82). W: E. Kulawska, J. Niewęgłowski, W. Starnawski (red.), Mądrość i wsparcie. 10 lat Wydziału Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Socjologiczne
  • Benner D., Stępkowski D. (2012). Dlaczego w demokracjach nie można wychowania ugruntowywać politycznie (s. 75–100). W: E. Anhalt, D. Stępkowski (red.), Wychowanie i kształcenie w systemach politycznych. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie[16]
  • Benner D., Stępkowski D. (2012). Jaskinia jako metafora opisująca procesy kształcenia. Studium transformacji Platońskiej opowieści o jaskini w dyskursach edukacyjnych (s. 15–34). W: S. Sztobryn, M. Wasilewski, M. Rojek (red.), Metamorfozy filozofii wychowania od antyku do współczesności. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Hasła encyklopedyczne

  • Benner D., Stępkowski D. (2011). Pedagogika (post)herbartowska (k. 213-214). W: Encyklopedia Katolicka, t. 15. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
  • Benner D., Stępkowski D. (2011). Pedagogika ogólna (k. 189-190).W: Encyklopedia Katolicka, t. 15. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Recenzje

  • Benner D. (2017). Recenzja książki: Thomas Rucker, Komplexität der Bildung. Beobachtungen zur Grundstruktur bildungstheoretischen Denkens in der (Spät-)Moderne, Verlag Julius Klinkhardt, Bad Heilbrunn 2014, 260 s. „Kultura i Wychowanie” nr 2, s. 189-196.

Recenzje publikacji D. Bennera

  • Milerski B. (2008). Recenzja: D. Benner, J. Oelkers (red.), Historisches Worterbuch der Padagogik, Beltz Verlag, Weinheim und Basel 2004, ss. 1127. „Paedagogia Christiana” nr 2, s. 185–189.
  • Rutkowski J. (2009). D. Benner, Edukacja jako kształcenie i kształtowanie, wybór i przekład D. Stępkowski, Wydawnictwo UKSW, Warszawa 2008. „Seminare. Poszukiwania Naukowe” t. 26, s. 449-453.
  • Stępkowski D. (2009). D. Benner, Bildungstheorie und Bildungsforschung. Grundlagenreflexionen und Anwendungsfelder, Verlag Schöningh, Paderborn – München – Wien – Zürich 2008. „Ruch Pedagogiczny” nr 1-2, s. 82-84.
  • Stępkowski D. (2009). D. Benner, H. Kemper, Theorie und Geschichte der Reformpädagogik, cz. 1: Die pädagogische Bewegung von der Aufklärung bis zum Neuhumanismus, Beltz-UTB, Weinheim – Basel 2003. „Przegląd Historyczno-Oświatowy” nr 1-2, s. 231-234.
  • Dembiński M. (2017). Pedagogika ogólna według Dietricha Bennera (pararecenzja). „Przegląd Pedagogiczny” nr 1, s. 244–280.
  • Mizerek H. (2020). Naukowe podstawy dydaktyki [D. Benner, Zarys ogólnej dydaktyki nauki. Podstawy i orientacje dla kształcenia nauczycieli, nauczania i badań edukacyjnych. Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2020]. „Forum Pedagogiczne” nr 2, s. 303–308.

Nagrania audio-wideo

Wywiad

  • Balicki J., Sobocińska M. (2011). Pedagogika ponad granicami. Wywiad z Profesorem Dietrichem Bennerem. „Forum Pedagogiczne” nr 2, s. 361–378[17].

Strony internetowe

Przypisy

  1. ↑ Uniwersytet Humboldtów, „Prof. em. Dr. Dr. h.c. mult. Dietrich Benner”.
  2. ↑ Dariusz Stępkowski, (R)ewolucja prakseologiczna w myśleniu i działaniu pedagogicznym według Dietricha Bennera, „Seminare” nr 24/2007, s. 419 (przypis).
  3. ↑ Benner D., Schieder R., Schluß H., Willems J. (2011). Religiöse Kompetenz als Teil öffentlicher Bildung. Versuch einer empirisch, bildungstheoretisch und religionspädagogisch ausgewiesenen Konstruktion religiöser Dimensionen und Anspruchsniveaus. Paderborn.
  4. ↑ Benner D., Nikolova R. (2016). Ethisch-moralische Kompetenz als Teil öffentlicher Bildung. Der Berliner Ansatz zur Konstruktion und Erhebung ethisch-moralischer Kompetenzniveaus im öffentlichen Erziehungs- und Bildungssystem mit einem Ausblick auf Projekte zu ETiK-International. Paderborn.
  5. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Umriss einer allgemeinen Wissenschaftsdidaktik. Grundlagen und Orientierungen für Lehrerbildung, Unterricht und Forschung. Weinheim: Beltz/Juventa 2020.
  6. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Bildung – Moral – Demokratie. Theorien und Konzepte moralischer Erziehung und Bildung und ihre Beziehungen zu Ethik und Politik, Ferdinand Schöningh Verlag, Paderborn – München – Wien – Zürich 2015 i chińskim: 底特利希·本纳, 彭正梅, 亚历山大·冯·欧廷根, 达留兹·史蒂科夫斯基. 教育与道德——从古希腊到现代. (tytuł) 教育和道德：从古希腊到当代 .
  7. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Allgemeine Pädagogik. Eine systematisch-problemgeschichtliche Ein­führung in die Grundstruktur pädagogischen Denkens und Handelns. Weinheim/­München 1987 i chińskim: 德〕底特利希·本纳．普通教育学——教育思想和行动基本结构的系统的和问题史的引论. 彭正梅等译，李其龙 校. 上海: 华东师范大学出版社, 2005.
  8. ↑ Ten sam tekst ukazał się w: D. Benner (2008). Edukacja jako kształcenie i kształtowanie. Moralność – kultura – demokracja – religia, przeł. D. Stępkowski. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, s. 61–84.
  9. ↑ Ten sam tekst ukazał się w: D. Benner (2008). Edukacja jako kształcenie i kształtowanie. Moralność – kultura – demokracja – religia, przeł. D. Stępkowski. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, s. 85–102.
  10. ↑ Ten sam tekst ukazał się w: D. Benner (2008). Edukacja jako kształcenie i kształtowanie. Moralność – kultura – demokracja – religia, przeł. D. Stępkowski. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, s. 29–60.
  11. ↑ Ten sam tekst ukazał się w: D. Benner (2008). Edukacja jako kształcenie i kształtowanie. Moralność – kultura – demokracja – religia, przeł. D. Stępkowski. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, s. 151–169.
  12. ↑ Ten sam tekst ukazał się w: D. Benner (2008). Edukacja jako kształcenie i kształtowanie. Moralność – kultura – demokracja – religia, przeł. D. Stępkowski. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, s. 103–126.
  13. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Kindheit – Jungend – Demokratie. Von der Kontingenz, dem Verschwinden und der Normalisierung der Jugend in modernen Gesellschaften. „Seminare” 2012, t. 32, s. 81–97 [http://seminare.pl/pdf/tom32-07-benner-stepkowski.pdf] i powtórnie w języku polskim w: R. Sadowski (red.), Młodzież w przestrzeni wolności. W poszukiwaniu odpowiedzi na zmiany ustrojowe zapoczątkowane w roku 1989. Warszawa: Towarzystwo Naukowe Franciszka Salezego, s. 49–68.
  14. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Zur theoretischen und gesellschaftlichen Konstitution der Eigenlogik moderner Erziehung. Überlegungen im Anschluss an Jan Amos Comenius und Jean–Jacques Rousseau, „Zeitschrift für Sozialpädagogik” 10 (2012) 4, s. 368–381 [https://www.uni-siegen.de/pflegekinder-forschung/material/literature/files/wolf_professionalisierung.pdf] i czeskim: K teoretické a společenské konstituci specifické logiky moderní výchovy. Úvahy v návaznosti na Jana Amose Komenského a Jeana Jacquese Rousseaua, przeł. A. Fleischerová, D. Rybák, „Paideia. Philosophical E-Journal of Charles University” 3-4/IX/2012, s. 1-12.
  15. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Allgemeine Pädagogik und erziehungswissenschaftliche Forschung. „Topologik – International Journal of Philosophie, Educational and Social Sciences” 14 (2013) s. 97–114 [http://www.topologik.net/D._Benner_D._Stepkowski_Topologik_Issue_n.14_2013.pdf] i słowackim: Filozofia výchovy a výskum v edukacii. Pokus o rekonštrukciu ich korelácie v kontexte aktuálnych tendencií, przeł. Lucia Bokorová. W: red. B. Kudláčová, A. Rajský (red.) (2014). Kontexty filozofie výchovy v novoveku a súčasnej perspektíve. Trnava: Trnavská univerzita v Trnave, Pedagogická fakulta, s. 24-38.
  16. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Warum Erziehung in Demokratien nicht politisch fundiert werden kann w E. Anhalt, D. Stępkowski (red.) (2012), Erziehung und Bildung in politischen Systemen, Jena: IKS Garamond, s. 49–71.
  17. ↑ Ta sama publikacja ukazała się w języku niemieckim: Pädagogik über die Grenzen. Ein Interview mit Prof. Dietrich Benner. „Forum Pedagogiczne” nr 2, s. 379–396.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.