Dioksan

1,4-Dioksan

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 1,4-dioksan Inne nazwy i oznaczenia [1,4]dioksan, ditlenek dietylenu, dwutlenek dwuetylenu
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
przezroczysta, higroskopijna, bezbarwna ciecz[1]
Wzór Hilla	C4H8O2
Masa molowa	88,11 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	123-91-1
PubChem	31275
DrugBank	DB03316
SMILES C1OCCOC1
InChI InChI=1S/C4H8O2/c1-2-6-4-3-5-1/h1-4H2 InChIKey RYHBNJHYFVUHQT-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość 1,034 g/cm³[2]; ciecz Rozpuszczalność w wodzie bez ograniczeń[1] Temperatura topnienia 9–12 °C[1][2][3] Temperatura wrzenia 100–102 °C[3][2] logP -0,27[4][2] Napięcie powierzchniowe 36,9 mN/m[2]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[5] Niebezpieczeństwo Zwroty H H225, H351, H319, H335, EUH019, EUH066 Zwroty P P210, P280, P305+P351+P338, P370+P378, P403+P235 NFPA 704[6] 3 2 0   Temperatura zapłonu 12 °C[2] Temperatura samozapłonu 375 °C[2] Numer RTECS JG8225000 Dawka śmiertelna LD50 4200 mg/kg (szczur, doustnie)[2]
Podobne związki
Podobne związki	trioksan, tetrahydropiran, tetrahydrofuran
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Dioksan – organiczny związek chemiczny z grupy cyklicznych eterów. Występuje w formie trzech izomerów o różnym ułożeniu atomów tlenu w pierścieniu: 1,2-dioksanu, 1,3-dioksanu i 1,4-dioksanu.

Dostępny w handlu odczynnik, stosowany jako rozpuszczalnik, zawiera zwykle prawie wyłącznie 1,4-dioksan i dlatego często nazwa „dioksan”, w uproszczonym użyciu, oznacza tylko ten jeden izomer.

1,4-Dioksan otrzymywany jest z glikolu etylenowego lub tlenku etylenu.

• dioksyna