Djurleit
 okaz w towarzystwie kalcytu z Kazachstanu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu31S16[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
równoległy, krótkopryzmatyczny, grubotabliczkowy, masywny[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,749 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czarna, szara[1] |
| Rysa |
czarna[1] |
| Połysk |
metaliczny, półmetaliczny[1] |
| Inne |
anizotropia: słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.BA.05[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju równoległym, masywnym, krótkopryzmatycznym i grubotabliczkowym[1][2][3]. Jest minerałem nieprzezroczystym oraz kruchym[1][2][3]. Posiada czarną rysę i metaliczny bądź półmetaliczny połysk[1][2]. Rozpuszczalny w kwasie azotowym[3].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania złóż miedzi[1][2][3]. Towarzyszą mu głównie chalkozyn, chalkopiryt, kwarc, malachit, bornit, piryt, kalcyt, hematyt, dolomit, neptunit, benitoit, kowelin, digenit oraz anilit[1][2][3].
Miejsca występowania
Występuje w Australii, Austrii (Styria), Kanadzie, Chile, Kazachstanie, Chinach, Czechach, Niemczech, we Włoszech, Japonii, Namibii (Tsumeb), Norwegii, Polsce (Dolny Śląsk), Rosji, Hiszpanii (Andaluzja), Szwajcarii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona)[1][2][3].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Djurleit, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-07-27] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/djurleite.pdf
- 1 2 3 4 5 6 BORNET Rémi, Djurleite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2026-07-27] (ang.).