Dobuczyn

Dobuczyn
Дабучын
Добучин
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

prużański

Sielsowiet

Chorewo

Populacja
• liczba ludności


95
(2019)

Kod pocztowy

225169

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dobuczyn”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Dobuczyn”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Dobuczyn”
Ziemia52°36′58″N 24°30′51″E/52,616111 24,514167

Dobuczyn (biał. Дабучын, Dabuczyn; ros. Добучин, Dobuczin) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Chorewo, przy drodze republikańskiej R85.

Historia

W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżał w województwie brzeskolitewskim, w powiecie brzeskolitewskim. Należał do ekonomii kobryńskiej[1]. W XV-XVI w. nazwę Dobuczyn nosiło także pobliskie miasteczko, od XVI w. znane jako Prużana. Odpadł od Polski w wyniku III rozbioru.

W XIX i w początkach XX w. położony był w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie prużańskim. Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej do 1926 siedziba gminy Dobuczyn[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżał w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie prużańskim, do 22 stycznia 1926 w gminie Dobuczyn, następnie w gminie Prużana[2][3]. W 1921 miejscowość liczyła 696 mieszkańców, zamieszkałych w 139 budynkach, w tym 619 Białorusinów, 75 Polaków i 2 Rusinów. 634 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 23 rzymskokatolickiego, 22 mariawickiego, 16 mojżeszowego i 1 bezwyznaniowego[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Przypisy

  1. 1 2 Dobuczyn, pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 422.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.
  3. ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 7, poz. 46 (ISAP)

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.