Dodartia orientalis

Dodartia orientalis
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

jasnotowce

Rodzina

Mazaceae

Rodzaj

Dodartia

Gatunek

Dodartia orientalis

Nazwa systematyczna
Dodartia orientalis L.
Sp. Pl.: 633 (1753)[3]
Synonimy
  • Dodartia atrocoerulea Pavlov
  • Dodartia virgata Moench[3]

Dodartia orientalis – gatunek roślin z rodziny Mazaceae reprezentujący monotypowy rodzaj Dodartia. Występuje w południowo-wschodniej Europie (Ukraina, południowa Rosja) oraz w umiarkowanej strefie Azji (Azja Mniejsza, Kaukaz, Iran, Azja Środkowa, zachodnia Syberia, Mongolia, północne i Środkowe Chiny)[3].

Morfologia

Pokrój
Półkrzew – roślina wieloletnia z drewniejącym kłączem, o nagich, prosto wzniesionych i okrągłych na przekroju łodygach[4].
Liście
Rozmieszczone wzdłuż łodygi, naprzeciwległe w dole pędu, skrętoległe w górnej jego części. Siedzące, podługowato lancetowate do równowąskich, drobne, odlegle ząbkowane lub całobrzegie[4].
Kwiaty
Krótkoszypułkowe. Kielich zrosłodziałkowy, dzwonkowaty, z 5 ząbkami znacznie krótszymi od rurki. Korona kwiatu wyraźnie dwuwargowa, z długą, walcowatą rurką, ciemnofioletowa. Pręciki cztery, wystające z rurki korony. Zalążnia kulistawa[4].
Owoce
Torebki zawierające liczne nasiona o gładkiej łupinie[4].

Systematyka

Gatunek z monotypowego rodzaju Dodartia. W obrębie rodziny Mazaceae jest rodzajem siostrzanym dla Lancea[5].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-08-08] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-08-08] (ang.).
  3. 1 2 3 Dodartia orientalis, [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2025-08-08].
  4. 1 2 3 4 K. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. VII. Flowering Plants. Dicotyledons. Berlin, Heidelberg: Springer, 2004, s. 404. ISBN 978-3-642-62200-7.
  5. ↑ Chun-Lei Xiang i inni, Rediscovery of Mazus lanceifolius reveals a new genus and a new species in Mazaceae, „PhytoKeys”, 171, 2021, s. 1–24.