Dom towarowy

Centralny Dom Towarowy (CDT) w Warszawie (1962)
Dom towarowy „Harrods” w Londynie (2022)

Dom towarowy – duży sklep służący do wielobranżowego handlu detalicznego, mieszczący działy lub stoiska grupujące poszczególne typy towarów.

Działy mogą obejmować buty, odzież męską, odzież damską, odzież dziecięcą, zabawki, artykuły gospodarstwa domowego itd.[1] Każdy taki obszar wyglądem i stylem może przypominać sklep specjalistyczny[1].

Historia

Wielokondygnacyjne domy towarowe zaczęły powstawać w środkowej Europie w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku, zajmując często całe kwartały miast i przyczyniając się do stworzenia wielkomiejskiego charakteru centrów. Najczęściej zorganizowane były wokół nakrytego świetlikiem dziedzińca. W czasach rozkwitu domów handlowych przed wojną, stawiano je najczęściej w następujących stylach: eklektyzm, modernizm i secesja. W domach towarowych najczęściej była jedna powierzchnia sprzedaży, bez wyraźnego podziału na sklepy, czy lokale. Współczesne domy handlowe wyposażone są w schody ruchome lub windy, posiadają także podziemny lub ulokowany na dachu parking.

Pierwszym domem towarowym był paryski „Au Bon Marche”, wybudowany w latach 1869–1872[2].

W Europie do największych należą KaDeWe w Berlinie i Harrods w Londynie; największym w krajach nordyckich jest Stockmann w Helsinkach[3].

Domy towarowe w Polsce

W Polsce domy towarowe spotykane są obecnie rzadko[1]. Zastąpiły je sklepy specjalistyczne oraz hipermarkety[1].

W dobie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wzniesiono szereg wielkich modernistycznych domów towarowych, m.in. Centralny Dom Towarowy (CDT) w Warszawie (1951)[4], Spółdzielczy Dom Handlowy „Zenit” w Katowicach (1962), Spółdzielczy Dom Handlowy „Central” w Łodzi (1972), Spółdzielczy Dom Handlowy „Skarbek” w Katowicach (1975).

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Albrecht, Green i Hoffman 2024 ↓, s. 647.
  2. ↑ Centrum handlowe jako impuls rozwoju struktury urbanistycznej miasta. Przypadek Krakowa [online], s. 41 [dostęp 2022-11-21].
  3. ↑ Stockmann Kauppakeskuksia ja tavarataloja/. [dostęp 2011-12-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-13)].
  4. ↑ Andrzej K. Olszewski: Dzieje sztuki polskiej 1890–1980 w zarysie. Warszawa: Wydawnictwo „Interpress”, 1988, s. 78. ISBN 83-223-2124-4.

Bibliografia