Domasława

Domasława, Domisława, Domosława – staropolskie imię żeńskie złożone z członów Doma- („dom”; psł. *domъ oznacza „pomieszczenie, gdzie człowiek żyje ze swoją rodziną”; „wszystko, co jest w domu, rodzina, mienie, majątek”, „ród, pokolenie”, „strony rodzinne, kraj ojczysty”)[1] i -sława („sława”). Mogło oznaczać „przynosząca sławę domowi”. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok).

W XXI wieku imię pozostaje rzadko nadanym w Polsce. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano: 7 kobiet o imieniu Domasława[2], 4 kobiety o imieniu Domisława[3] i 3 kobiety o imieniu Domosława[4], nadanym jako imię pierwsze

Domasława imieniny obchodzi 7 września[5][6].

Męskie odpowiedniki: Domasław, Domisław, Domosław.

Przypisy

  1. ↑ Malec 2000 ↓.
  2. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-09-07], Domasława - imię pierwsze.
  3. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-09-07], Domisława - imię pierwsze.
  4. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-09-07], Domosława - imię pierwsze.
  5. ↑ Bubak 1993 ↓, s. 84.
  6. ↑ Domasława [online], deon.pl [dostęp 2025-09-07].

Bibliografia

  • Imiona w układzie alfabetycznym. W: Józef Bubak: Księga naszych imion. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 84. ISBN 83-04-03860-9.
  • Maria Malec: Obraz rodziny w słowiańskich imionach złożonych. W: Słowiańskie composita antroponimiczne. Księga referatów VII Międzynarodowej Slawistycznej Konferencji Naukowej. Pod red. Stefana Warchoła. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2000. ISBN 83-227-1589-7.