Dominik Strycharski

Dominik Strycharski
Data i miejsce urodzenia

1975
Bytom

Instrumenty

flet, flet prosty, wokal

Gatunki

jazz, elektronika, muzyka eksperymentalna, muzyka współczesna

Zawód

muzyk, kompozytor

Zespoły
Pulsarus
Odznaczenia
Paszport „Polityki" (2021)

Dominik Strycharski (ur. 1975 w Bytomiu[1]) – polski kompozytor, flecista, wokalista, improwizator, performer i publicysta. Laureat Paszportu „Polityki" 2021 w kategorii teatr[1]. Studiował wychowanie muzyczne na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie; jako instrumentalista jest samoukiem[2].

Gra i komponuje współczesny jazz, w wielu elektrycznych i akustycznych odsłonach, muzykę współczesną, elektroniczną, posthiphop, noise a także różne odmiany improwizowanej muzyki, we własnym zespole Pulsarus. Zajmuje się także współczesnymi odmianami wokalistyki oraz jako jeden z niewielu w Polsce nowoczesnymi fletami prostymi.

Działalność muzyczna

Pulsarus

Jest twórcą i założycielem zespołu Pulsarus, łączącego jazz z zaawansowaną elektroniką.

Inne projekty

Jego ostatnie projekty to Myriad Duo (z Rafałem Mazurem na kontrabasie), Prophetic Fall (z Ksawerym Wójcińskim i Pawłem Szpurą) oraz Doministry.

Wydał kilkadziesiąt płyt z zespołami Pulsarus, Prophetic Fall, RHplus, Myriad Duo, Band Fx, Maz Klezmer Band, To Tu Orchestra, Intuition Orchestra, Babie Lato.

Z DJ-em CueFx współtworzy producencki BandFx który ma na koncie debiutancki album wydany w internecie, a także jest członkiem Kostas New Progrram, z którym wydał trzy albumy oraz zagrał wiele koncertów.

W kwietniu 2026 w warszawskim Hashtag Labie odbyło się prawykonanie jego utworu From my room – formy sytuującej się, jak pisała Angelika Tracz w „Ruchu Muzycznym", na styku współczesnej opery kameralnej, muzyki koncertowej, muzyki elektronicznej, performansu i instalacji. Strycharski był autorem koncepcji, tekstu i muzyki, a także wykonawcą partii fletów, elektroniki i głosu; towarzyszył mu Hashtag Ensemble pod dyrekcją Lilianny Krych oraz goście: Gośka Isphording, Bartłomiej Sutt i Dominik Kujawa. Centralnym elementem przedstawienia były czarno-białe nagrania wideo, w których kompozytor deklamował autorski tekst o lękach, izolacji i kryzysach egzystencjalnych[3].

Dziennik dźwiękowy

Od kwietnia 2015 roku Strycharski prowadzi codzienny dziennik dźwiękowy – cykl krótkich kompozycji tworzonych każdego dnia. Do 2024 roku powstało w jego ramach około 500 utworów[4][5].

Doministry

Tworzy również Doministry, wielowymiarowy solowy projekt, łączący współczesną muzykę elektroniczną, performance i elektro-ambient. Ten projekt stworzony jest w oparciu o głos i jego elektroniczną transformację. W projekcie tym niezwykle ważną rolę odgrywa również improwizacja, otwarta na wszelkie możliwe wpływy. Ostatnie występy to m.in. solo na V Festiwalu Turning Sounds – Gębofon.

Muzyka teatralna

Strycharski skomponował muzykę do ponad 90 produkcji teatralnych i tanecznych[4]. Stworzył muzykę do wielu spektakli teatralnych korzystając w niej z wielu gatunków i stylistyk: dla Michała Zadary (Odprawa posłów greckich, Ifigenia), Wojciecha Klemma (UI, Piekarnia, Cement, Omyłka), Łukasza Kosa (Starość jest piękna, Kajtuś czarodziej), Katarzyny Raduszyńskiej oraz Natalii Sołtysik (dla Narodowego Starego Teatru w Krakowie, Teatru Powszechnego w Warszawie, Teatru Powszechnego w Bydgoszczy, Teatru im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze, Teatru Współczesnego we Wrocławiu, Teatru Polonia w Warszawie, Teatru Ateneum w Warszawie). Współpracował także z reżyserami: Pawłem Łysakiem (Jądro ciemności, Teatr Powszechny), Bartoszem Szydłowskim (Wałęsa w Kolonos) oraz Pawłem Świątkiem (Bolesław Śmiały, Teatr Słowackiego)[2].

W 2005 na XVII Międzynarodowym Festiwalu Lalek Spotkania w Toruniu otrzymał nagrodę za twórcze wykorzystanie nowych technologii w realizacji dźwięku w spektaklu Teatru Lalka Janosik. Naprawdę prawdziwa historia w reżyserii Łukasz Kosa[6].

Teatr Bretoncaffe

Od roku 2001 współtworzy ze Sławomirem Krawczyńskim i Anną Godowską Teatr Bretoncaffe, w którym pełni rolę kompozytora i wykonawcy[7]. Od 2004 roku zespół pracuje metodą psychologii procesu (Process-Oriented Psychology)[7]. Teatr był kilkukrotnie nagradzany (m.in. trzykrotnie Ministerstwo Kultury). Spektakle stworzone przez Teatr: „Lustro", „Slam.In", „S-nic", „Slam.Out", „T.Raum", „Smuggy", „Opera Toffi", „Manifest Jaszczurki". Prezentowane regularnie na festiwalach polskich i zagranicznych (Niemcy m.in. Berlin, a także Tallinn, Paryż, Budapeszt, Praga).

Film

Strycharski jest współtwórcą muzyki do filmu dokumentalnego Symfonia Fabryki Ursus (reż. Jaśmina Wójcik, 2018), w którym wraz z byłymi pracownikami Fabryki Ursus stworzył symfonię z dźwięków maszyn przemysłowych. Film zdobył nagrodę za najlepszy średniometrażowy dokument na festiwalu Hot Docs w Toronto (2019) oraz był pokazywany na festiwalach DOK Leipzig, IFFR Rotterdam i ZagrebDox[8].

Nagrody

  • 2005 – Nagroda na XVII Międzynarodowym Festiwalu Lalek Spotkania w Toruniu za muzykę do spektaklu Janosik (Teatr Lalka, reż. Łukasz Kos)
  • 2021 – Paszport „Polityki" w kategorii teatr – „za tworzenie muzycznych pejzaży dźwiękowych, które określają puls i atmosferę spektakli oraz służą jako partnerzy sceniczni aktorów"[1]

Wybrana dyskografia

Albumy autorskie

  • Prophetic Fall (2014, Not Two Records)
  • Myriad Duo (2015, Fundacja Słuchaj!)
  • Flauto Dolphy (2017, Fundacja Słuchaj!)
  • Ghost (2017, Bolt Records)
  • Quartett Non Locality (2019, Multikulti Project)
  • October Suite (2022, Fundacja Słuchaj!)
  • Apogeum (2024, Audio Cave)
  • Ecstasy (2024, Fundacja Słuchaj!)
  • Alert (2025, Audio Cave)
  • Syrena:re (2026, Fundacja Słuchaj!)

Współpraca

  • Symfonia Fabryki Ursus (2021, Orkiestra Dęta Ursus)
  • Koptycus (2022, z braćmi Oleś)
  • Korzyński Ultimate (2026, New Sun)

Przypisy

  1. 1 2 3 Teatr: Dominik Strycharski laureatem Paszportów Polityki. Polityka, 2022-01. [dostęp 2026-03-28]. (pol.).
  2. 1 2 Nominacja w kategorii Teatr: Dominik Strycharski. Polityka. [dostęp 2026-03-28]. (pol.).
  3. ↑ Angelika Tracz, Panika na Barskiej?, „Ruch Muzyczny” (10/2026), 8 maja 2026.
  4. 1 2 Dominik Strycharski – biogram. Krakowska Jesień Jazzowa. [dostęp 2026-03-28]. (pol.).
  5. ↑ Dominik Strycharski – performer. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień". [dostęp 2026-03-28]. (ang.).
  6. ↑ Historia - Teatr Lalka [online], teatrlalka.pl [dostęp 2020-02-11] (pol.).
  7. 1 2 Ciało jako medium rozwoju twórczego. Teatr Bretoncaffe (2001–). Narodowe Centrum Kultury. [dostęp 2026-03-28]. (ang.).
  8. ↑ Symfonia Fabryki Ursus. Polish Docs. [dostęp 2026-03-28]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.