Douglas Dodds-Parker

Douglas Dodds-Parker

Data i miejsce urodzenia	5 lipca 1909 Oksford
Data i miejsce śmierci	13 września 2006 Londyn
Zawód, zajęcie	polityk, wojskowy
Alma Mater	Uniwersytet Oksfordzki
Stanowisko	członek Izby Gmin (1945–1959, 1964–1974), poseł do Parlamentu Europejskiego (1973–1975)
Partia	Partia Konserwatywna
Odznaczenia

Arthur Douglas Dodds-Parker (ur. 5 lipca 1909 w Oksfordzie, zm. 13 września 2006 w Londynie^[1]) – brytyjski polityk i wojskowy w stopniu pułkownika, uczestnik II wojny światowej, wieloletni członek Izby Gmin, poseł do Parlamentu Europejskiego.

Syn chirurga, jego wuj Frederic Wise i krewny John Parker byli politykami. Ukończył Winchester College i studia z historii współczesnej w na Magdalen College, koledżu w ramach Uniwersytetu Oksfordzkiego (1930). W 1930 dołączył do korpusu Sudan Political Service, elitarnej formacji wojskowej zajmującej się administrowaniem Sudanu Anglo-Egipskiego. W ramach służby stacjonował początkowo w Kordofanie, następnie był prywatnym sekretarzem generalnego gubernatora Sudanu Stewarta Symesa i żołnierzem Sudańskich Sił Obronnych. Kilkukrotnie wysyłany na misje dyplomatyczne jako reprezentant Sudanu m.in. w Lidze Narodów^[2][1].

Po wybuchu II wojny światowej dołączył do formacji piechoty Grenadier Guards, wkrótce został jednak skierowany do Special Operations Executive jako podkomendny Orde Wingate’a, zajmował się m.in. wojną nieregularną przeciwko Włochom w Etiopii. W maju 1941 powrócił na pewien czas do Europy, odpowiadając za przeszmuglowanie agentów SOE na tereny okupowanej Europy. Pod koniec 1942 negocjował rozejm z Włochami w Algierze. Następnie przebywał we Włoszech i Grecji, skąd kierował akcjami wojny nieregularnej w regionie Morza Śródziemnego i Europy Środkowo-Wschodniej (m.in. szkoleniem włoskich i francuskich partyzantów oraz zablokowaniem przejęcia władzy w Atenach przez komunistów). Pod koniec wojny w randze pułkownika trafił do Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force w Paryżu^[2][1].

Związał się z Partią Konserwatywną, pełnił funkcję jej wiceprzewodniczącego (1964–1970). Z jej ramienia w latach 1945–1959 zasiadał w Izbie Gmin z okręgu Banbury. Początkowo odmawiał nominacji do rządu lub na funkcję whipa, później jednak zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Foreign Office (1953–1954, 1955–1957) i parlamentarnego podsekretarza stanu przy ministrze ds. Wspólnoty Narodów (1954–1955)^[3]. W 1959 nie ubiegał się o reelekcję, przeszedł wówczas do pracy w sektorze prywatnym jako dyrektor w spółkach przemysłowych Head Wrightson i British Empire Steel Products. W latach 1964–1974 ponownie zasiadał w niższej izbie parlamentu, tym razem z okręgu Cheltenham. Był oddelegowany do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1954–1955, 1965–1968, 1970–1972)^[4], Zgromadzenia Parlamentarnego Unii Zachodnioeuropejskiej, Zgromadzenia Parlamentarnego NATO i Parlamentu Europejskiego (1973–1975)^[2].

W 1946 poślubił Aileen Coster, wdowę po swoim amerykańskim kuzynie. Miał syna i pasierba^[2][3]. W 1973 przyjęty w poczet szlachty. W latach 80. opublikował dwie książki wspomnieniowe^[1].

Odznaczony francuskimi Legią Honorową i Krzyżem Wojennym, a także brytyjskim Mentioned in Despatches^[1].