Dragomir Malić
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci | |
| profesor | |
| Specjalność: termodynamika | |
| Alma Mater | |
| Uczelnia | |
Dragomir Malić, serb. Драгомир Малић[1] (ur. 28 października 1913 w Oštrej Luce, zm. w 8 czerwca 1979[1]) – jugosłowiański inżynier, specjalista z zakresu termodynamiki, pierwszy rektor uniwersytetu w Banja Luce.
Życiorys
Ukończył gimnazjum w Banja Luce, uczestniczył w działalności rewolucyjnej[2.1]. Studiował na wydziale technicznym na uniwersytecie w Belgradzie od 1937 do 1941 roku[2.1]. Zapisał się w 1937 roku do Związku Młodzieży Komunistycznej Jugosławii (SKOJ)[2.1]. Wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii w 1945 roku w[2.1]. Działał nielegalnie na rzecz wyzwolenia Jugosławii podczas II wojny światowej[2.1]. Po jej zakończeniu przebywał na specjalizacji w Czechosłowacji oraz w Nowym Jorku na Uniwersytecie Columbia[2.1]. Doktoryzował się w Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu w 1949 roku[2.1][1]. Został docentem macierzystego wydziału, w 1956 roku profesorem nadzwyczajnym tegoż wydziału[2.1]. Został profesorem zwyczajnym na wydziale górniczo-geologicznym w Belgradzie w 1960 roku[2.1], a w 1963 roku został tamże profesorem zwyczajnym na wydziale technologicznym[2.1]. Został wybrany pierwszym rektorem[1] uniwersytetu „Đuro Pucar Stari” w Banja Luce w 1975 roku[2.2], piastował to stanowisko do śmierci w 1979 roku[2.1].
Odznaczenia
Dorobek naukowy
Wprowadził jako pierwszy w Jugosławii kurs termodynamiki procesów nieodwracalnych na studiach podyplomowych na wydziale technologiczno-metalurgicznym, mechanicznym i elektrotechnicznym w Belgradzie[2.1]. Zajmował się rozwiązywaniem problemów z zakresu termodynamiki i techniki cieplnej w przemyśle i energetyce[2.1]. Opublikował 84[2.1] lub 134 prace naukowe[1], przetłumaczył jedną książkę, opracował sześć projektów wykonawczych[2.1].