Droga przebiegu

Droga przebiegu – tor kolejowy, po którym pociąg przejeżdża w obrębie posterunku ruchu, wraz ze zwrotnicami znajdującymi się w tym torze, oraz zwrotnice, wykolejnice i inne urządzenia sterowania ruchem kolejowym, znajdujące się poza tym torem, które służą do jego ochrony oraz są nastawiane tak, aby bezpieczeństwo jazdy pociągu po tej drodze było zapewnione^[1].

Do drogi przebiegu należą: droga jazdy, droga zbliżania, droga ochronna i urządzenia ochronne^[2].

Zorganizowane drogi przebiegu wskazywane są dla każdego posterunku ruchu w zapisie zależności, stanowiącym integralną część regulaminu technicznego^[1].

Przez przygotowanie drogi przebiegu należy rozumieć wykonanie czynności zapewniających prawidłową i bezpieczną jazdę pociągu, który ma otrzymać pozwolenie na jazdę^[1].

Polecenie przygotowania drogi przebiegu, oddzielnie dla każdego pociągu, wydaje osobiście dyżurny ruchu dysponujący^[1].

Nie wolno nastawiać przebiegów sprzecznych, nawet gdyby pomyłkowo takie polecenie zostało wydane^[1].

Droga przebiegu przed jej zrealizowaniem przez jazdę pociągową ulega utwierdzeniu, czyli niemożności zmiany jej stanu w momencie jej realizacji^[3]. Zapobiega to możliwości błędnego wysterowania urządzeniami sterowania ruchem przez operatora bądź przez system zależnościowy^[3]. W stanie utwierdzenia występuje niemożność przestawienia rozjazdów, wykolejnic wchodzących w skład drogi przebiegu, a także brak możliwości realizacji jakiegokolwiek przebiegu sprzecznego wobec realizowanego przebiegu^[3]. Przebiegi sprzeczne to takie, które nie mogą być realizowane w tym samym czasie na posterunku ruchu ze względów bezpieczeństwa lub z powodu innych warunków miejscowych^[3].

Zestawieniem wszystkich przebiegów, założeń ich realizacji oraz stanu i położenia urządzeń sterowania ruchem kolejowym jest tablica zależności, a także w przypadku nowszych urządzeń komputerowych – karta przebiegów^[3].