Drzewiarz czerwonodzioby
| Campylorhamphus trochilirostris[1] | |||
| (M.H.C. Lichtenstein, 1820) | |||
![]() | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
drzewiarz czerwonodzioby | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() | |||
Drzewiarz czerwonodzioby[4], tęgoster cienkodzioby (Campylorhamphus trochilirostris) – gatunek ptaka z podrodziny tęgosterów w rodzinie tęgosterowatych (Dendrocolaptidae). Występuje w Ameryce Południowej oraz w Panamie (Ameryka Centralna).
Morfologia
- Opis gatunku
- Oliwkowobrązowe lub rudobrązowe z jaskrawymi pręgami. Jasny brzuch. Dziób czerwonawy, długi i zagięty[5].
- Średnie wymiary
- Długość ciała – 22–28 cm; masa ciała – 30–55 g[2].
Ekologia i zachowanie
- Biotop
- Lasy tropikalne, w tym lasy galeriowe oraz odizolowane, wilgotne sawanny w typie campo cerrado, suche lasy typu chaco[5].
- Pożywienie
- Żywi się owadami i pająkami, niekiedy małymi kręgowcami, np. płazami. Większą zdobycz uderza o pień przed zjedzeniem celem ogłuszenia jej. Czasami spotykany w stadach mieszanych, ale zazwyczaj przebywa samotnie lub w parach[5].
- Rozmnażanie
- Zniesienie liczy 2–3 jaja składane w dziupli. Oba ptaki z pary wysiadują jaja i opiekują się młodymi[5].
Podgatunki i zasięg występowania
Wyróżnia się 12 podgatunków Campylorhamphus trochilirostris[2][6][7]:
- C. t. brevipennis Griscom, 1932 – środkowa i wschodnia Panama oraz północno-zachodnia Kolumbia
- C. t. venezuelensis (Chapman, 1889) – drzewiarz smukły[4] – północna Kolumbia, północna i środkowa Wenezuela
- C. t. thoracicus (Sclater, PL, 1860) – drzewiarz nadbrzeżny[4] – południowo-zachodnia Kolumbia i zachodni Ekwador
- C. t. zarumillanus Stolzmann, 1926 – północno-zachodnie Peru
- C. t. napensis Chapman, 1925 – wschodni Ekwador i wschodnie Peru
- C. t. notabilis Zimmer, JT, 1934 – zachodnia Brazylia na południe od Amazonki
- C. t. snethlageae Zimmer, JT, 1934 – środkowa Brazylia
- C. t. major Ridgway, 1911 – w głębi lądu w północno-wschodniej, wschodniej i południowo-wschodniej Brazylii. Obejmuje proponowane taksony omissus i guttistriatus.
- C. t. trochilirostris (Lichtenstein, MHC, 1820) – drzewiarz czerwonodzioby[4] – wybrzeża północno-wschodniej Brazylii
- C. t. devius Zimmer, JT, 1934 – zachodnia i środkowa Boliwia
- C. t. lafresnayanus (d’Orbigny, 1846) – wschodnia Boliwia, południowo-zachodnia Brazylia i zachodni Paragwaj
- C. t. hellmayri Laubmann, 1930 – południowo-zachodni Paragwaj i północna Argentyna.
Status zagrożenia
IUCN uznaje drzewiarza czerwonodziobego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji, według szacunków organizacji Partners in Flight z 2019 roku, mieści się w przedziale 0,5–5,0 milionów dorosłych osobników, a jej trend jest umiarkowanie spadkowy. Ptak ten opisywany jest jako dość pospolity, ale rozmieszczony plamowo[3].
Przypisy
- ↑ Campylorhamphus trochilirostris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 C.A. Marantz, A. Aleixo, L.R. Bevier, M.A. Patten, Red-billed Scythebill (Campylorhamphus trochilirostris), version 1.0, [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020, DOI: 10.2173/bow.rebscy1.01 [dostęp 2026-06-07] (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Campylorhamphus trochilirostris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2025-2 [dostęp 2026-06-07] (ang.).
- 1 2 3 4 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Dendrocolaptinae Gray,GR, 1840 – tęgostery (wersja: 2024-10-08). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-07].
- 1 2 3 4 David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 357. ISBN 978-83-01-15733-3.
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-06-07] (ang.).
- ↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025, 2025, DOI: 10.2173/avilist.v2025 (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne:


