Duane Jones

Duane Jones
ilustracja
Obywatelstwo

Wielka Brytania

Reprezentuje kraj

Walia

Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1993
Mountain Ash

Gra zawodowa

2015–2023, 2024—

Najwyższy ranking

72 (luty-marzec 2019)

Najwyższy break

141 (China Open 2014 kwal.)

Breaki 100+ pkt.

47

Duane Jones (ur. 30 kwietnia 1993 w Mountain Ash) – walijski zawodowy snookerzysta.

Kariera

Juniorska

Jones zaczął grać w snookera w wieku dwunastu lat. Zapisał się do lokalnego klubu snookera i zaczął grać przy pełnowymiarowych stołach, po tym jak zaimponowało mu, jak łatwo gra wyglądała w telewizji w wykonaniu Jimmy’ego White’a. Później został kapitanem reprezentacji Walii do lat 16 i najmłodszym graczem, który wygrał turniej w Aberdare Valley Snooker League[1].

Amatorska

W sezonie 2010/11 Jones zaczął brać udział w turniejach Players Tour Championship, a także Q School i turniejach rankingowych jako zawodnik uzupełniający[1]. Podczas Welsh Open w 2013 roku Jones pokonał byłego półfinalistę mistrzostw świata Andy’ego Hicksa w pierwszej rundzie kwalifikacji 4–3, a następnie w kolejnej rundzie uległ byłemu mistrzowi świata Neilowi Robertsonowi 4–3[2]. Jones przegrał w ostatnim etapie Q School w 2013 (z Lee Spickiem ) i 2014 (z Chrisem Mellingiem)[1], jednak te występy zapewniły mu szansę na udział w większej liczbie turniejów rankingowych[1]. Najbardziej znaczącym jego osiągnięciem było zwycięstwo 5–2 nad jednym z szesnastu najlepszych zawodników Joe Perrym, po breakach 141, 137, 75 i 74, co pozwoliło mu zakwalifikować się do China Open 2014, gdzie w pierwszej rundzie przegrał 3–5 z Yu Delu[1].

Profesjonalna

Jones odniósł sukces w Q School w 2015 r. i zdobył kartę wstępu na sezony 2015/16 i 2016/17, pokonując Zhao Xintonga 4–3 w swoim ostatnim meczu drugiego turnieju w decydującej partii[1][3]. Jego pierwsze zwycięstwo jako profesjonalisty miało miejsce w pierwszej próbie, kiedy pokonał Sama Thistlewhite’a 5–1 w kwalifikacjach do Australian Goldfields Open 2015, a następnie uległ Samowi Bairdowi 1–5. Jones wygrał tylko jeden mecz w pozostałej części sezonu[4].

Zakwalifikował się do Indian Open 2016 po zwycięstwie 4–2 nad Yu Delu i minimalnie pokonał Liama Highfielda 4–3 w pierwszej rundzie, dzięki czemu po raz pierwszy dotarł do 1/32 turnieju rankingowego, w którym przegrał 1–4 z Peterem Ebdonem. W trzech z czterech turniejów Home Nations dotarł do drugiej rundy, ale za każdym razem odpadał[5]. Zakończył rok poza pierwszą 64-tką, ale natychmiast odzyskał status profesjonalisty, zwyciężając w drugim wydarzeniu Q-School. Zwycięstwa nad Simonem Bedfordem, Peterem Delaneyem, Declanem Brennanem, Hao Hu i Alexem Daviesem zapewniły Jonesowi powrót do trasy na kolejne dwa sezony[6]

Jones odzyskał kartę wstępu na tour, wygrywając turniej 1 w Q Tour Global Playoff 23/24.

Występy w turniejach w karierze

Turniej 2010
/11
2011
/12
2012
/13
2013
/14
2014
/15
2015
/16
2016
/17
2017
/18
2018
/19
2019
/20
2020
/21
2021
/22
2022
/23
2023
/24
2024
/25
2025
/26
2026
/27
Ranking [i] [i] [i] [i] [i] [ii] 118 [iii] 79 [iv] 88 [iii] 75 [i] [ii] 69 [i]
Turnieje rankingowe
Championship League nierankingowy RR RR RR RR RR RR
Saudi Arabia Masters nie rozegrano 3R NR
China Open A A A 1R A A LQ 2R LQ nie rozegrano LQ
Wuhan Open nie rozegrano A 3R LQ
British Open nie rozegrano 3R LQ A 1R LQ
English Open nie rozegrano 2R 1R 1R 1R 1R LQ LQ A LQ 2R LQ
Shenzhen Open nie rozegrano LQ LQ
Northern Ireland Open nie rozegrano 2R 2R 1R 1R 1R 1R LQ LQ LQ LQ
International Championship nie rozegrano A A A A LQ LQ LQ 1R nie rozegrano A LQ LQ
UK Championship A A WD A A 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R LQ LQ LQ LQ
Shoot Out nierankingowy 1R 2R 1R 1R 2R 3R 1R 3R 3R 2R
Scottish Open nie rozegrano MR nie rozegrano 2R 1R 1R 1R 1R 1R LQ LQ LQ LQ
German Masters A A A LQ LQ LQ LQ LQ SF LQ 1R LQ LQ A LQ LQ
World Grand Prix nie rozegrano NR DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Players Championship DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Welsh Open A A LQ 1R 1R 1R 1R 1R 3R 1R 1R LQ LQ 2R LQ LQ
World Open A A LQ A nie rozegrano 1R 1R LQ LQ nie rozegrano A 2R LQ
Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Championship A A A A A LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ
Dawne turnieje rankingowe
Wuxi Classic nierankingowy LQ A A nie rozegrano
Australian Goldfields Open NH A LQ A A LQ nie rozegrano
Shanghai Masters A A A LQ A LQ LQ LQ nierankingowy nie rozegrano nierankingowy
Indian Open nie rozegrano A A NH 2R 1R 1R nie rozegrano
Riga Masters nie rozegrano Minor-Rank LQ LQ LQ WD nie rozegrano
China Championship nie rozegrano NR LQ LQ LQ nie rozegrano
WST Pro Series nie rozegrano RR nie rozegrano
Turkish Masters nie rozegrano LQ nie rozegrano
Gibraltar Open nie rozegrano MR 2R 1R 1R 2R 1R 2R nie rozegrano
WST Classic nie rozegrano 1R nie rozegrano
European Masters nie rozegrano LQ LQ 1R LQ 3R 1R LQ 3R nie rozegrano
Dawne turnieje nierankigowe
Six-red World Championship A NH A A A A A A A A nie rozegrano LQ nie rozegrano
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Był amatorem.
  2. 1 2 Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.
  3. 1 2 Gracze, którzy zakwalifikowali się z Q School zaczynają sezon bez punktów rankingowych.
  4. ↑ Gracze, którzy zakwalifikowali się z jednorocznego rankingu zaczynają sezon bez punktów rankingowych.

Finały w karierze

Finały amatorskie: 3 (2-1)

Rezultat Rok Turniej Przeciwnik Wynik
Finalista 1. 2008 Junior Pot Black Irlandia Jason Devaney 0–1
Zwycięzca 1. 2012 Welsh Amateur Championship Walia Elfed Evans 8–4
Zwycięzca 2. 2013 Mistrzostwa Świata IBSF w Snookerze 6-Reds Irlandia Michael Judge 6–4

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Duane Jones. [dostęp 2025-07-14]. (ang.).
  2. ↑ BetVictor Welsh Open Qualifiers (2013). [dostęp 2025-07-14]. (ang.).
  3. ↑ Q School Event Two Winners. 2015-05-31. [dostęp 2025-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-26)]. (ang.).
  4. ↑ Duane Jones 2015/2016. [dostęp 2025-07-14]. (ang.).
  5. ↑ Duane Jones 2016/2017. [dostęp 2025-07-14]. (ang.).
  6. ↑ Lam Secures Immediate Tour Return. [dostęp 2025-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-27)]. (ang.).

Bibliografia