Dubai Sevens 2002

Dubai Sevens 2002

2000 2003
Szczegóły turnieju
Gospodarz	Dubaj
Termin	6–7 grudnia 2002
Liczba drużyn	16
Stadiony	1 (w 1 mieście)
I miejsce	Nowa Zelandia
II miejsce	Samoa
Statystyki turnieju
Liczba meczów	44
Najlepszy zawodnik	Ben Gollings (43)
Najwięcej przyłożeń	Nasoni Roko, Vincent Dreyer, Roy Kinikinilau (po 7)
Strona internetowa

Dubai Sevens 2002 – trzecia edycja wchodzącego w skład IRB Sevens World Series turnieju Dubai Sevens przeznaczonego dla męskich reprezentacji narodowych w rugby 7. Odbyła się w dniach 6–7 grudnia 2002 roku na Dubai Exiles Rugby Ground w Dubaju będąc pierwszym turniejem sezonu 2002/2003.

Planowany na otwarcie poprzedniego cyklu turniej w 2001 roku został pozbawiony oficjalnego statusu przez IRB po zamachach z 11 września 2001 roku i rozpoczęciu wojny w Afganistanie z uwagi na względy bezpieczeństwa^[1]. Turniej jednak odbył się, choć część zespołów ze światowej czołówki nie zjawiła się^[2][3][4][5], a zwyciężyli w nim Nowozelandczycy^[6][7]. Zawody odzyskały jednak oficjalny status turnieju IRB Sevens World Series w roku 2002^[8][9].

Zawody rozegrane na Dubai Exiles Rugby Ground, tymczasowym stadionie mieszczącym 15 000 widzów^[10][11], były pierwszym turniejem sezonu 2002/2003 IRB Sevens World Series i wzięło w nich udział szesnaście reprezentacji. Drużyny rywalizowały w pierwszym dniu systemem kołowym podzielone na cztery czterozespołowe grupy, po czym w drugim dniu osiem najlepszych awansowało do ćwierćfinałów, a pozostała ósemka zmierzyła się w walce o Bowl. Obsada zawodów została potwierdzona 10 listopada 2002 roku^[12][13], zaś losowanie grup nastąpiło pod koniec tego miesiąca^[14][15]. Wśród wyznaczonych arbitrów znajdowali się Lyndon Bray, Nigel Owens i Craig Joubert^[16]. Składy zespołów^[17].

Niespodzianką pierwszego dnia turnieju była porażka Nowozelandczyków z Samoańczykami^{[18][19][20][21]}. Te same drużyny spotkały się w finale, tym razem lepsi okazali się reprezentanci Nowej Zelandii^[22][23][24], a dwa przyłożenia zdobył w nim debiutujący w nowozelandzkiej kadrze Liam Messam^[25][26]. Najwięcej punktów zdobył Anglik, Ben Gollings, trzej zawodnicy zdobyli zaś po siedem przyłożeń^[27].

Wśród sponsorów turnieju były BP, Rolls Royce i Airbus, zaś miano sponsora tytularnego po raz czternasty objęły linie lotnicze Emirates^[28]. Ceny biletów pozostały na niezmienionym od czterech lat poziomie – bilet na pierwszy dzień kosztował 50 dirhamów, na drugi zaś 100. Wejściówkę na oba dni można było kupić za 120 AED, natomiast dzieci do lat dwunastu otrzymały możliwość darmowego wejścia^[29]. Na meczach finałowych zjawiło się około siedemnastu tysięcy widzów^[30].

Za czerwone kartki, które ujrzeli podczas meczu z Argentyńczykami, Vilimoni Delasau i Filimoni Bolavucu otrzymali dodatkowo kary zawieszenia^[31].

• Dubai Sevens 2002. rugby7.com. [dostęp 2014-11-17]. (ang.).
• Playing Schedule – Day 1. irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-11-17]. (ang.).
• Playing Schedule – Day 2. irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-11-17]. (ang.).