Dudu Biton

Dudu Biton
‏דודו ביטון‎
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Dawid Biton

Data i miejsce urodzenia

1 marca 1988
Netanja

Wzrost

185 cm

Pozycja

środkowy napastnik

Informacje klubowe
Klub

Hapoel Afula

Numer w klubie

10

Kariera juniorska
Lata Klub
1994–2003 Beitar Nes Tubruk
2003–2006 Maccabi Hajfa
2006–2007 Beitar Nes Tubruk
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2006 Maccabi Hajfa 1 (0)
2007–2008 Maccabi Tel Awiw 10 (0)
2008–2010 Hapoel Ra’ananna 61 (17)
2010–2011 Hapoel Petach Tikwa 15 (12)
2011–2012 Royal Charleroi 12 (5)
2011–2012 → Wisła Kraków (wyp.) 25 (11)
2012–2015 Standard Liège 10 (1)
2013 → APOEL FC (wyp.) 13 (6)
2014 → AD Alcorcón (wyp.) 6 (0)
2014 → NK Maribor (wyp.) 14 (2)
2015 → Hapoel Tel Awiw (wyp.) 12 (2)
2015–2017 Hapoel Tel Awiw 19 (1)
2016 → Hapoel Kefar Sawa (wyp.) 10 (2)
2017–2018 Hapoel Akka 7 (0)
2018–2019 FC Aszdod 9 (2)
2019 Hapoel Hajfa 2 (0)
2019–2021 Hapoel Afula 56 (19)
2021–2022 Sekcia Nes Cijjona 34 (18)
2022–2023 Maccabi Petach Tikwa 15 (1)
2023 Maccabi Jaffa 23 (5)
2023–2024 Hapoel Kefar Sawa 4 (1)
W sumie: 358 (105)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2005  Izrael U-17 11 (1)
2006–2007  Izrael U-19 12 (9)
2008–2010  Izrael U-21 11 (3)
W sumie: 34 (13)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Dawid „Dudu” Biton (hebr. ‏דוד ”דודו“ ביטון‎, ang. David „Dudu” Biton, ur. 1 marca 1988 w Netanji) – izraelski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Hapoelu Afula.

10 grudnia 2024 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej z powodu problemów z kolanem[1].

Kariera klubowa

Biton na treningu Wisły Kraków

Grę w piłkę nożną rozpoczął w wieku 6 lat w akademii klubu Beitar Nes Tubruk z rodzinnego miasta Netanja[2]. W 2003 roku przeniósł się do Maccabi Hajfa[2]. W sezonie 2005/06, w którym Maccabi wygrało rozgrywki Ligat ha’Al, zagrał w jednym spotkaniu ligowym[2]. Sezon 2006/07 rozpoczął w barwach Maccabi, grając w rozgrywkach najwyższej ligi juniorskiej, jednak pod koniec 2006 roku powrócił do Beitaru Nes Tubruk, gdzie dokończył rozgrywki, strzelając w sumie dla obu klubów 14 bramek w sezonie[3].

W 2007 roku został zawodnikiem Maccabi Tel Awiw, gdzie spędził jeden sezon grając w rozgrywkach izraelskiej ekstraklasy[2]. Po roku gry w Maccabi przeszedł do drugoligowego Hapoelu Ra’ananna, z którym po pierwszym sezonie awansował do Ligat ha’Al. Po dwóch latach gry w Hapoelu Ra’ananna odszedł do Hapoelu Petach Tikwa, gdzie występował przez pół sezonu, strzelając 12 bramek w 15 meczach ligowych. W 2011 roku został zawodnikiem belgijskiego Royal Charleroi, które po sezonie 2010/11 spadło z Pro League[2].

3 lipca 2011 Biton udał się do Polski, aby przejść testy medyczne w Wiśle Kraków[4]. 6 lipca został wypożyczony na rok z opcją pierwokupu[3]. Biton zadebiutował w Wiśle 13 lipca w spotkaniu eliminacji Ligi Mistrzów ze Skonto FC. W Ekstraklasie zadebiutował 30 lipca w meczu I kolejki z Widzewem Łódź. Na boisku pojawił w 69. minucie meczu, zmieniając Cwetana Genkowa i w ostatniej minucie spotkania zdobył pierwszą bramkę w polskiej lidze, doprowadzając do remisu. Izraelczyk był najlepszym strzelcem krakowskiego klubu w sezonie 2011/12. Wisła nie zdecydowała się jednak skorzystać z opcji pierwokupu i po zakończeniu rozgrywek zawodnik wrócił do Charleroi, a w czerwcu został sprzedany do Standardu Liège[5], z którego wypożyczono go w 2013 do cypryjskiego klubu APOEL FC, a od 2014 do hiszpańskiego klubu AD Alcorcón.

Kariera reprezentacyjna

Biton grał w reprezentacjach juniorskich U-17 i U-19 oraz młodzieżowej U-21. W listopadzie 2010 roku został po raz pierwszy powołany do seniorskiej reprezentacji Izraela na towarzyskie spotkanie z reprezentacją Islandii. W meczu, który odbył się 17 listopada Biton jednak nie zagrał, całe spotkanie spędził na ławce rezerwowych. 21 listopada selekcjoner Luis Fernández powołał Bitona do grona 18 piłkarzy, którym zamierzał się przyjrzeć na specjalnie zorganizowanej w tym celu sesji treningowej. W grudniu wraz z pięcioma innymi zawodnikami wziął udział w kolejnej konsultacji szkoleniowej zorganizowanej przez Fernándeza.

W marcu 2011 roku Biton znalazł się w 25-osobowej kadrze Izraela na mecze eliminacji Mistrzostwa Europy 2012 z Łotwą i Gruzją. Nie zagrał jednak w żadnym ze spotkań. W maju został powołany do szerokiej kadry Izraela i wziął udział w przygotowaniach do kolejnego meczu eliminacji z Łotwą. Nie został jednak wybrany do ścisłej kadry na mecz. Biton był również powołany na ostatni mecz kwalifikacyjny z Maltą, ponownie jednak spędził całe spotkanie na ławce rezerwowych.

Statystyki

(1 lutego 2021)
Klub Sezon Liga Liga Puchary krajowe Puchary europejskie Suma
MeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramki
Maccabi Hajfa2005/06Ligat ha’Al10000010
2006/07Ligat ha’Al00000000
Suma10000010
Maccabi Tel Awiw2007/08Ligat ha’Al1004030170
Hapoel Ra’ananna2008/09Liga Leumit31854–3612
2009/10Ligat ha’Al30963–3612
Suma6117117–7224
Hapoel Petach Tikwa2010/11Ligat ha’Al151241–1913
Royal Charleroi2010/11Pro League125––125
Wisła Kraków (wyp.)2011/12Ekstraklasa251142733616
Standard Liège2012/13Eerste klasse10100–101
APOEL FC (wyp.)2012/13Protathlima A’ Kategorias136––136
Standard Liège2013/14Eerste klasse00115061
AD Alcorcón (wyp.)2013/14Segunda División60––60
NK Maribor (wyp.)2014/151. SNL1113100142
Hapoel Tel Awiw2014/15Ligat ha’Al12210–132
2015/16Ligat ha’Al10100–101
Suma22310–233
Hapoel Kefar Sawa (wyp.)2015/16Ligat ha’Al10210–132
Hapoel Tel Awiw2016/17Ligat ha’Al9010–100
Hapoel Akka2017/18Ligat ha’Al7000–70
FC Aszdod2018/19Ligat ha’Al9210–102
Hapoel Hajfa2018/19Ligat ha’Al20––20
Hapoel Afula2019/20Liga Leumit251010–2610
Suma24870321215329785

Sukcesy

Maccabi Hajfa
APOEL FC

Przypisy

  1. ↑ בגיל 36: דודו ביטון הודיע על פרישה - ערוץ הספורט [online], Sport5.co.il - אתר ערוץ הספורט, 10 grudnia 2024 [dostęp 2026-06-19] (hebr.).
  2. 1 2 3 4 5 חלומה של אמא פולנייה: ההצלחה של דודו ביטון. ynet.co.il. [dostęp 2021-01-30]. (hebr.).
  3. 1 2 Dudu Biton na rok w Wiśle. 90minut.pl. [dostęp 2021-01-30]. (pol.).
  4. ↑ Dudu Biton udał się na testy medyczne do Wisły. 90minut.pl. [dostęp 2021-01-30]. (pol.).
  5. ↑ Dudu Biton zawodnikiem Royal Standard de Liège. 90minut.pl. [dostęp 2021-01-30]. (pol.).

Linki zewnętrzne