Echinosoricini

Echinosoricini
Cabrera, 1925[1]
Ilustracja
Gołyszek właściwy (Echinosorex gymnura)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

owadożery

Podrząd

Erinaceota

Nadrodzina

Erinaceoidea

Rodzina

jeżowate

Podrodzina

gołyszki

Plemię

Echinosoricini

Typ nomenklatoryczny

Echinosorex de Blainville, 1838

Synonimy
  • Gymnurinae[a] Gill, 1872[2]
  • Gymnuridae: Schlosser, 1887[3]
  • Gymnurini: Winge, 1917[4]
  • Echinosoricinae[b] Cabrera, 1925[1]
  • Echinosoricini: P.M. Butler, 1948[5]
  • Echinosoricidae: T.H. Shaw & Wong Song, 1959[6]
  • Echinosoricini: Van Valen, 1967[7]
  • Echinosoricini: Kalandadze & Rautian, 1992[8]
Rodzaje

2 rodzaje – zobacz opis w tekście

Echinosoricini – plemię ssaków z podrodziny gołyszków (Galericinae) w obrębie rodziny jeżowatych (Erinaceidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Plemię obejmuje gatunki występujące w Azji Południowo-Wschodniej[9].

Podział systematyczny

Do plemienia należą następujące rodzaje[10][11]:

Uwagi

  1. ↑ Typ nomenklatoryczny: Gymnura Lesson, 1827 (= Echinosorex de Blainville, 1838).
  2. ↑ Pisownia oryginalna, takson opisany jako podrodzina.

Przypisy

  1. 1 2 A. Cabrera: Genera mammalium. Insectivora, Galeopithecia. Madrid: Museo Nacional de Ciencias Naturales, 1925, s. 57, 58. (hiszp.).
  2. ↑ T.N. Gill. Arrangement of the families of mammals. With analytical tables. Prepared for the Smithsonian institution. „Smithsonian Miscellaneous Collection”. 11, s. 19, 1872. (ang.).
  3. ↑ M. Schlosser: Die Affen, Lemuren, Chiropteren, Insectivoren, Marsupialier, Creodonten und Carnivoren des europäischen Tertiärs und deren Beziehungen zur ihren lebenden und fossilen aussereuropäischen Verwandten. Cz. 6. Wien: K.K. Hof- und Universitäts-Buchhändler, 1887, s. 91. (niem.).
  4. ↑ H. Winge. Udsigt over Insektædernes indbyrdes Slægtskab. „Videnskabelige Meddelelser fra Dansk naturhistorisk Forening i Kjøbenhavn”. 68, s. 145, 1917. (szw.).
  5. ↑ P.M. Butler. On the evolution of the skull and teeth in the Erinaceidae, with special reference to fossil material in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 118 (2), s. 488, 1948. DOI: 10.1111/j.1096-3642.1948.tb00389.x. (ang.).
  6. ↑ T. Shaw & S. Wong. A new insectivore from Hainan. „Acta Zoologica Sinica”. 11 (3), s. 425, 1959.
  7. ↑ L.M. Van Valen. New Paleocene insectivores and insectivore classification. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 135 (5), s. 272, 1967. (ang.).
  8. ↑ H.Н. Каландадзе & А.С. Раутиан: Система млекопитающих и историческая зоогеография. W: Филогенетика млекопитающих. Москва: Издательство Московского университета, 1992, s. 59. (ros.).
  9. ↑ C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 22. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  10. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-08-31]. (ang.).
  11. ↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 62. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).