Ecstatic Computation

Caterina Barbieri zadebiutowała w 2017 roku dobrze przyjętym, podwójnym albumem Patterns of Consciousness (wcześniej, w 2014 roku wydała kasetę)^[1].

12 marca 2019 roku zapowiedziała, że jej nowy album ukaże się 3 maja nakładem wytwórni Editions Mego^[2]. Album został wydany jako płyta winylowa^[3] oraz jako wydanie cyfrowe (6 plików MP3)^[4][5].

Lista i informacje według źródła^[3].

A1.	„Fantas”	10:31
A2.	„Spine Of Desire”	1:32
A3.	„Closest Approach To Your Orbit”	6:30
B1.	„Arrows Of Time”	4:37
B2.	„Pinnacles Of You”	5:47
B3.	„Bow Of Perception”	7:03
		36:00

• Caterina Barbieri – kompozycja i produkcja
• Annie Gårlid, Evelyn Saylor – śpiew w „Arrows Of Time”

Oceny łączne
Publikacja	Ocena
Album of the Year	83/100[6]
Metacritic	84/100[7]
Recenzje
Publikacja	Ocena
AllMusic	[8]
Exclaim!	9/10[1]
Pitchfork	7.8/10[9]
Resident Advisor	4.0/5[10]

Album otrzymał średnią ocenę 83 na 100 na podstawie 6 recenzji krytycznych w podsumowaniu Album of the Year^[6] oraz 84 na 100 na podstawie 6 recenzji krytycznych w podsumowaniu Metacritic^[7].

Zdaniem Kevina Pressa z magazynu Exclaim! tytuł albumu ma związek z muzykologią cyfrową, polegającą na wykorzystaniu komputerów do badania muzyki. Stwierdził, że Barbieri „łącząc w tytule albumu słowa „Ecstatic” i „Computation”, sygnalizuje odświeżającą powagę. Jednocześnie – zakładając, że tytuł ten można traktować dosłownie – wyraża pragnienie stworzenia czegoś więcej niż tylko intelektualnej reakcji na swoją sztukę. Pod tym względem album Ecstatic Computation jest pełnym sukcesem”^[1].

Podobne refleksje nasunęły się Josephowi Burnettowi z magazynu The Quietus: już sam tytuł Ecstatic Computation jawi się jako celebracja nieograniczonych możliwości technologii. Maszyny świata Barbieri są uwodzicielskie, a na przestrzeni sześciu utworów i niecałego 40 minut artystka sama eksploruje ten potencjał. Świat przyszłości, który kreuje Barbieri, jest z pewnością ciepły i zachęcający, ale jednocześnie pełen tajemniczości i abstrakcji”^[11].

Według opinii Paula Simpsona z magazynu AllMusic Ecstatic Computation, „intensywny, emocjonalny i często odkrywczy dodatkowo ugruntowuje pozycję Barbieri jako artystki rzeczywiście wizjonerskiej”^[8].

Miles Bowe z Pitchforka ocenił, że Barbieri „eksploruje nowe wymiary swojego algorytmicznego, arpeggiowanego brzmienia, bawiąc się tempem, długością i rytmem, by igrać z percepcją słuchaczy”. Wraz z Ecstatic Computation„ artystka ponownie zamknęła swój dźwiękowy wszechświat w sobie, dostarczając serię utworów, które indywidualnie wyznaczają nowe trendy, a jednocześnie gładko płyną jako całość”^[9].

Layla Fassa z magazynu Resident Advisor stwierdziła, że Ecstatic Computation„ cechuje się nagłymi zerwaniami z przewidywalnością. Wpływy stylistyczne i faktury dźwiękowe są zróżnicowane, a jednocześnie spójne. Rezultatem jest album, który jest jednocześnie prowokujący i błogi”^[10].

Zdaniem Connora Lockiego z magazynu Spectrum Culture Ecstatic Computation „to prawdziwy triumf kompozycji elektronicznej. Barbieri udowodniła, że potrafi dostrzec zalety każdego aspektu jednego instrumentu i z powodzeniem buduje wieże dźwiękowe, które niewątpliwie pozostaną angażujące przez wiele lat”^[12].