Eddie Argos
![]() Eddie Argos na La Route du Rock 2007 | |
| Imię i nazwisko |
Kevin Macklin |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
25 października 1979 |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1997 |
| Zespoły | |
| The Art Goblins (od 1997), Art Brut (od 2003), Everybody Was in the French Resistance...Now! (2010–?) | |
Eddie Argos (ur. 25 października 1979 w Portland jako Kevin Macklin[2][3][4]) – brytyjski wokalista, tekściarz, pisarz, malarz i autor komiksów, od 2003 roku członek zespołu indierockowego Art Brut[1]. Znany jest ze swojego charakterystycznego śpiewu mówionego[5].
Życiorys


Dorastał w Parkstone w hrabstwie Dorset[6]. Uczęszczał do Poole High School w Poole. W 1996 roku odbył pierwsze próby gry na gitarze. Rok później powołał zespół The Art Goblins, z którym w 1999 roku nagrał pierwszy minialbum I Wanna Be Johnny Dean. W 2001 roku przeprowadził się do Londynu, gdzie po godzinach pracy pisał teksty piosenek dla zespołu Future and The Boy[4][7].
W 2003 roku w Londynie w trakcie afterparty dla zespołu Ciccone spotkał gitarzystę Chrisa Chinchillego, z którym wspólnie założył zespół Art Brut. Wkrótce to tej grupy dołączyli: gitarzysta Ian Catskilkin, basistka Frederica Feedback i perkusista Mikey Breyer. Argos został wokalistą, wykonując charakterystyczny mówiony śpiew[1]. Był także tekściarzem, pisząc literackie i autoironiczne piosenki[7]. Wraz z zespołem Art Brut w maju 2005 roku wydał pierwszy studyjny album, Bang Bang Rock & Roll. Następnie, w 2007 roku ukazał się album It's a Bit Complicated, a w 2009 roku Art Brut vs. Satan[1].
W 2007 roku na łamach The Guardian prowadził własnego bloga muzycznego[6], a do 2011 roku publikował dla amerykańskiego serwisu rozrywkowego Playback:stl na temat komiksów, w dziale pt. „Pow! To the People!”[8][9].
W 2007 roku wspólnie z grupą Black Box Recorder wystąpił w jednorazowym projekcie świątecznym The Black Arts, który wydał singiel „Christmas Number One”[10], a rok później z zespołem Glam Chops opublikował singiel „Countdown To Christmas / Baby Jesus Was The First Glam Rocker”[11].
Utworzył ze swoją dziewczyną Dyan Valdés projekt poboczny o nazwie Everybody Was in the French Resistance...Now!. Napisali oni w ciągu kilku tygodni debiutancki album Fixin' the Charts, Vol. 1, który został wydany nakładem Cooking Vinyl w lutym 2010 roku[12]. 3 maja tego samego roku z grupą Future And The Boy wydał minialbum EP Four[13]. Stał także na czele projektu Spoiler Alert, który w 2010 roku wydało minialbum składający się z trzech piosenek o postaciach z komiksów DC: Batmanie, Boosterze Goldzie i Błękitnym Skarabeuszu[1].
W 2011 roku z zespołem Art Brut wydał album Brilliant! Tragic![1], a 13 maja 2013 roku z grupą The Art Goblins minialbum EP Ten[14][15]. Również w 2013 roku wziął udział w projekcie Thriftstore Masterpiece, na czele którego stał Charles Normal. 9 lipca tego samego roku miała swoją premierę płyta Trouble Is A Lonesome Town, na której znalazła się piosenka „Peculiar Guy” śpiewana przez Argosa[16][17].
Wspólnie z Amy Mason napisał musical rockowy The Islanders, którego premiera odbyła się w 2013 roku[18][19]. Jest on autobiografią, opowiadającą o ich wspólnej podróży na wyspę Wight, którą odbyli jako nastolatkowie, kiedy to wychodzili i mieszkali razem w kawalerce[20].
W 2013 roku Argos wydał książkę z tekstami piosenek zespołu Art Brut, rok później wspomnienia w publikacji I Formed a Band, a w 2015 roku swój pierwszy pełnometrażowy komiks, Double D, narysowany przez Stevena Horry'ego[1][21].
W 2018 roku a zespołem Art Brut wydał Wham! Bang! Pow! Let's Rock Out!, a w okresie pomiędzy wydaniem tej a poprzedniej płyty zespołu przeprowadził się do Berlina. Grał w grupie Haus Band, która wydała cover utworu „She Belongs to Me” w maju 2021 roku, obchodząc w ten sposób urodziny Boba Dylana[1].
Jest także malarzem[22]. Zaangażował się w projekt artystyczny, polegający na malowaniu okładek ulubionych albumów swoich klientów[23][24]. Jego dzieła były prezentowane na wystawach, m.in. The Show On The Road w Austin w 2015 roku[25] czy w galerii ReTramp w Neukölln w 2016 roku, a na jego otwarciu zagrał z przyjacielem Arne Bussem kilka piosenek[26].
Mieszka w Berlinie[2]. Ma syna, a także brata, nauczyciela, o którym napisał utwór „My Little Brother”[23] i młodszą siostrę[27].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 AllMusic: Art Brut. www.allmusic.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- 1 2 Rate Your Music: Eddie Argos. rateyourmusic.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- ↑ MAGNET Staff, Happy 45th Birthday Eddie Argos (Art Brut), „Magnet Magazine”, magnetmagazine.com, 25 października 2024 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- 1 2 The Eddie Argos Resource, My Wikipedia wasn't comprehensive enough [online], the-eddie-argos-resource.blogspot.com, 4 września 2016 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Rachel Brodsky, Eddie Argos On Art Brut\'s New Album \'Wham! Bang! Pow!, „Stereogum”, www.stereogum.com, 30 października 2018 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- 1 2 Tyler Grisham, Art Brut, „Pitchfork”, pitchfork.com, 29 czerwca 2007 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- 1 2 Jude Rogers, Smells like indie spirit, „The Guardian”, www.theguardian.com, 8 lipca 2007 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Pow! To the People –, „PLAYBACK:stl”, playbackstl.com [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Paul Thompson, Art Brut's Argos Writes About Comics, Forms Bands, „Pitchfork”, pitchfork.com, 4 września 2008 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Discogs: The Black Arts. www.discogs.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- ↑ Discogs: Glam Chops – Countdown To Christmas / Baby Jesus Was The First Glam Rocker. www.discogs.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- ↑ AllMusic: Everybody Was in the French Resistance...Now!. www.allmusic.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- ↑ Discogs: Future And The Boy / Micropenis – EP Four. www.discogs.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- ↑ Discogs: Art Goblins / Billy Ruffian – EP Ten. www.discogs.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- ↑ Rate Your Music: EP Ten. rateyourmusic.com. [dostęp 2025-06-02]. (ang.).
- ↑ Luke Morgan Britton, Frank Black, Eddie Argos, Modest Mouse & Dandy Warhols team up for new project, „The Line of Best Fit”, www.thelineofbestfit.com, 9 maja 2013 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Discogs, Thriftstore Masterpiece – Presents Lee Hazlewood's Trouble Is A Lonesome Town [online], www.discogs.com [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Eddie Argos, Eddie Argos (Art Brut) Talks About Accidentally Writing a Rock Musical, „Talkhouse”, www.talkhouse.com, 29 czerwca 2013 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Bandcamp, The Islanders, by The Islanders [online], theislandersmusical.bandcamp.com [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Bristol Old Vic, An Interview with Amy Mason and Eddie Argos, The… [online], bristololdvic.org.uk, 2 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Image Comics, DOUBLE D a grade-A read [online], imagecomics.com [dostęp 2025-06-03] (ang.).
- ↑ Interview: Art Brut (Eddie Argos), „Luserlounge”, luserlounge.blogspot.com, 9 marca 2020 [dostęp 2025-06-02] (niem.).
- 1 2 Marc Wilde, “I am not drinking a lot of brandy and going crazy anymore” – Eddie Argos from Art Brut, „Kaput Mag”, kaput-mag.com, 14 marca 2023 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ The Eddie Argos Resource, Massive Paintings, Affordable Shipping, Bonus Gift Me. [online], the-eddie-argos-resource.blogspot.com, 12 lipca 2017 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ The Eddie Argos Resource, Art Exhibiton [online], the-eddie-argos-resource.blogspot.com, 26 czerwca 2015 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ The Eddie Argos Resource, Art Exhibition. ReTramp [online], the-eddie-argos-resource.blogspot.com, 28 października 2016 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Ryan Dombal, 5-10-15-20: Art Brut's Eddie Argos, „Pitchfork”, pitchfork.com, 16 kwietnia 2009 [dostęp 2025-06-04] (ang.).
