Edgar Stillman Kelley

Edgar Stillman Kelley
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 kwietnia 1857
Sparta

Pochodzenie

amerykańskie

Data i miejsce śmierci

12 listopada 1944
Oxford

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pedagog, organista

Edgar Stillman Kelley (ur. 14 kwietnia 1857 w Sparcie w stanie Wisconsin, zm. 12 listopada 1944 w Oxford w stanie Ohio[1][2][3]) – amerykański kompozytor, pedagog, organista i pisarz muzyczny.

Życiorys

Podstawy edukacji muzycznej odebrał od Farwell W. Merriam (1870–1874), następnie uczył się w Chicago u Clarence’a Eddy’ego i Napoleona Ledochowskiego (1874–1876)[1][2]. Kształcił się w konserwatorium w Stuttgarcie pod kierunkiem Friedricha Fincka (organy), Wilhema Krügera i Wilhelma Speidela (fortepian) oraz Maxa Seifriza (kompozycja)[1][2]. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych pracował jako organista w San Francisco. W latach 1892–1895 pisywał krytyki muzyczne do „San Francisco Examiner”[1][2]. Wykładał w New York College of Music (1891–1892) i New York University (1896–1897)[2]. W 1898 roku został wybrany członkiem National Institute of Arts and Letters[3]. W latach 1901–1902 był profesorem na Yale University[1][2][3]. Między 1902 a 1910 rokiem przebywał w Berlinie, gdzie uczył fortepianu i przedmiotów teoretycznych[1][2][3]. Od 1910 do 1934 roku był wykładowcą Cincinnati Conservatory of Music[1][2].

Był jednym z rzeczników przeniesienia na grunt amerykański europejskiej operetki[1]. W późniejszym okresie swojej twórczości zdystansował się od wpływów europejskich, sięgając po nawiązania do elementów muzyki indiańskiej i chińskiej[1]. Przez niektórych krytyków uważany był za następcę Edwarda MacDowella[2][3].

Opublikował prace Chopin the Composer (Nowy Jork 1913) i Musical Instruments (Boston 1925)[1][2]. Był żonaty z pianistką Jessie Stillman Kelley (1865–1949)[2]. W 1937 roku powołane zostało Edgar Stillman Kelley Society, stawiające sobie za cel promocję twórczości młodych kompozytorów[1].

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])

Utwory orkiestrowe

  • Confluentia na smyczki (1882)
  • Aladdin: A Chinese Suite (1887−1893)
  • 2 symfonie (I „Gulliver: His Voyage to Lilliput” 1900, II „New England” 1913)
  • suita Alice in Wonderland (1919)
  • suita The Pit and the Pendulum, według E.A. Poego (1925)

Utwory kameralne

  • Theme and Variations na kwartet smyczkowy (ok. 1880)
  • Kwintet fortepianowy (1898−1901)

Utwory fortepianowe

  • 3 Pieces (1891)
  • Lyric Opera Sketches (1894)

Utwory wokalno-instrumentalne

  • A Wedding Ode na chór męski i orkiestrę (1882)
  • Phases of Love, 6 pieśni na sopran i fortepian (1888)
  • A California Idyll na sopran i orkiestrę (1918)
  • America’s Creed na chór i orkiestrę (1919)

Utwory sceniczne

  • operetka Puritania (wyst. Boston 1892)
  • misterium The Pilgrim’s Progress (wyst. Cincinnati 1918)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 64. ISBN 978-83-224-3303-4.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1845–1846. ISBN 978-0-02-865528-4.
  3. 1 2 3 4 5 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 441. ISBN 0-674-37299-9.

Linki zewnętrzne