Edmund Stachowicz
| Data i miejsce urodzenia |
28 lutego 1948 |
|---|---|
| Prezydent Starogardu Gdańskiego | |
| Okres |
od 1 grudnia 2006 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Poseł IV kadencji Sejmu | |
| Okres |
od 19 października 2001 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
Edmund Kazimierz Stachowicz (ur. 28 lutego 1948 w Tczewie) – polski polityk, samorządowiec, poseł na Sejm IV kadencji, prezydent Starogardu Gdańskiego (2006–2014).
Życiorys
W 1976 był słuchaczem Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu, a w 1980 Międzywojewódzkiej Szkoły Partyjnej w Katowicach[1]. W 1980 ukończył studia na Wydziale Nauk Społeczno-Ekonomicznych Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, a następnie studia podyplomowe na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1962 należał do Związku Młodzieży Socjalistycznej[1]. Od 1970 do 1982 działał w Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej. Od 1974 do 1979 był członkiem zarządu miejskiego ZSMP, a od 1976 do 1978 kierował zarządem zakładowym tej organizacji[1].
Od 1965 pracował jako monter i kierownik warsztatów szkolnych w Polfie Starogard Gdański. Od 1972 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był członkiem egzekutywy, a od 1978 do 1981 sekretarzem ds. ideowo-wychowawczych komitetu zakładowego PZPR[1]. W latach 70. pełnił różne funkcje w komitecie miejskim partii w Starogardzie Gdańskim, a od 1982 do 1985 kierował Rejonowym Ośrodkiem Pracy Partyjnej. W latach 1986–1990 sprawował urząd I sekretarza komitetu miejsko-gminnego PZPR w Skarszewach[1].
W latach 90. był m.in. dyrektorem wojewódzkiego biura parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 1994 został radnym miejskim[2]. Od 1998 do 2001 zasiadał w sejmiku pomorskim. Sprawował mandat posła na Sejm IV kadencji z okręgu gdańskiego, wybranego z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 2005 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję.
W 2006 został wybrany na prezydenta Starogardu Gdańskiego, pokonując Sławomira Neumanna w II turze głosowania[3]. W 2010 uzyskał reelekcję, wygrywając w II turze z Patrykiem Gabrielem[4]. Był szefem sztabu wyborczego KW SLD w województwie pomorskim. W 2014 przegrał wybory prezydenckie w Starogardzie Gdańskim w pierwszej turze, startując jako członek SLD z własnego komitetu. Nie uzyskał także mandatu radnego sejmiku, kandydując z listy SLD Lewica Razem. W 2015 startował do Sejmu jako kandydat Zjednoczonej Lewicy[5], a w 2018 ponownie kandydował bezskutecznie z listy SLD LR na radnego województwa[6].
Odznaczenia
- Medal „Pro Memoria” (2005)[7]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2025-10-18].
- ↑ Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2002, s. 198.
- ↑ Wybory samorządowe 2006 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2026-05-01].
- ↑ Wybory samorządowe 2010 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2026-05-01].
- ↑ Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2015 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2025-10-18].
- ↑ Wybory samorządowe 2018 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2019-03-18].
- ↑ Informacja o pracach komisji sejmowych: IV kadencja: w dniu 14 września 2005 r.: nr 141/2005 (695) [online], sejm.gov.pl, 2005 [dostęp 2024-01-08].
Bibliografia
- Posłowie IV kadencji: Edmund Stachowicz [online], sejm.gov.pl [dostęp 2015-10-08].
- Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2002, s. 198.