Edo (rzeka)
![]() | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Lokalizacja | |
| Długość | 59,5 km |
| Średni przepływ |
109,96 m³/s |
| Źródło | |
| Miejsce | rzeka Tone, Noda, prefektura Chiba |
| Wysokość |
8,6 m |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Zatoka Tokijska |
| Miejsce |
Zatoka Tokijska, Ichikawa, prefektura Chiba |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie Chiby ![]() | |
Położenie na mapie Japonii ![]() | |
Edo (jap. 江戸川 Edo-gawa; ang. Edo River) – rzeka w Japonii, w regionie Kantō. Oddziela się od rzeki Tone na północnym krańcu miasta Noda, przepływa przez Nagareyamę i Matsudo, i uchodzi do Zatoki Tokijskiej (Pacyfik) w Ichikawie. Rzeka Edo wyznacza granicę między prefekturami Tokio, Chiba i Saitama. Ma 59,5 kilometra długości[1][2][3].
Dawniej rzeka Edo była dolnym biegiem rzeki Tone, ale została od niej sztucznie oddzielona w 1654 przez Siogunat Togukawów, aby chronić miasto Edo przed powodziami. Rzeka Edo była stosowana do transportu dużych ładunków z Chōshi i innych miast wybrzeża Pacyfiku, w głąb lądu[3]. Przed industrializacją regionu Tokio rzeka była także wykorzystywana do uprawy lotosu[1].
Na początku XX wieku rzeki przestano używać jako środka transportu ze względu na wybudowanie rozległej sieci kolejowej w regionie Kantō. Rzeka Edo pozostałą ważnym źródłem wody dla przemysłu, a także miejscem wylewania nieczystości z gęsto zaludnionej metropolii Tokio. Tokijski Disneyland jest położony na Tokyo Disneyland znajduje się na składowisku odpadów, tuż przy odnodze rzeki Edo, znanej jako rzeka Kyū Edo, która wpada do Zatoki Tokijskiej, pomiędzy Urayasu, Chibą i dystryktem Minamikasai w Edogawie (Tokio).
Rzeka Edo ma znaczniki odległości co 250 metrów, które wskazują dystans od źródła rzeki do jej ujścia.
- Rzeka Edo w sztuce




Przypisy
- 1 2 Edogawa, Encyclopedia of Japan. Tokyo: Shogakukan, 2012, OCLC 56431036 [dostęp 2025-09-18] [zarchiwizowane z adresu 2007-08-25], zarchiwizowano w Wayback Machine (Internet Archive).
- ↑ 江戸川 [online], Dijitaru Daijisen, rekishi.jkn21.com, 2012 [dostęp 2025-09-18] [zarchiwizowane z adresu 2007-08-25] (jap.), zarchiwizowano w Wayback Machine (Internet Archive).
- 1 2 江戸川 [online], Nihon Kokugo Daijiten, rekishi.jkn21.com, 2012 [dostęp 2025-09-18] [zarchiwizowane z adresu 2007-08-25], zarchiwizowano w Wayback Machine (Internet Archive).


