Edouard de Laurot
| Imię i nazwisko przy narodzeniu |
Edward Laudański |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
23 kwietnia 1922 |
| Data i miejsce śmierci |
23 marca 1993 |
| Zawód |
pisarz, poeta, krytyk filmowy, reżyser, scenarzysta |
Edouard de Laurot (ur. 23 kwietnia 1922 w Łodzi[1], zm. 23 marca 1993 w Nowym Jorku[2]) – polski pisarz, poeta, krytyk filmowy, scenarzysta i reżyser filmów dokumentalnych oraz powstaniec warszawski, ps. „Edwin”.
Życiorys
Był synem Stanisława Laudańskiego i Hanny Zaleskiej[3.1]. Uczył się w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie[4]. Był żołnierzem 3. kompanii Batalionu „Chrobry I”, Grupy AK Północ[2]. Po wojnie studiował w Institut des hautes études cinématographiques oraz łódzkiej szkole filmowej, uzyskał również dyplom z anglistyki w Cambridge i z filozofii na Sorbonie[3.2].
Zamieszkał w Stanach Zjednoczonych, w 1955 otrzymał amerykańskie obywatelstwo[3.3]. Był współzałożycielem amerykańskiego magazynu „Film Culture”, którego redaktorem naczelnym był Jonas Mekas[3.4]. W latach 1965–1966 współtworzył Free University of New York, gdzie prowadził teoretyczne i praktyczne zajęcia ze scenopisarstwa, reżyserii, aktorstwa oraz sztuki operatorskiej[3.5].
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 18-6-20)[5].
Filmografia
- Słuchaj, Ameryko! (1968)
- Cicha rewolucja (1972)
- Historia zwyczajnego człowieka (1997)
Przypisy
- ↑ Edouard de Laurot. www.imdb.com. [dostęp 2025-11-18].
- 1 2 Edward Laudański. www.1944.pl. [dostęp 2025-11-18].
- Łukasz Kiełpiński: Od Powstania Warszawskiego do Czarnych Panter. Jak Edward Laudański stał się Edouardem de Laurotem. czasopisma.ispan.pl, 2024. [dostęp 2025-11-18].
- ↑ Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. 317. ISBN 83-06-02325-0.
- ↑ Edward Łada-Laudański. www.cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2025-11-18].