Eduard von Bonin

Eduard von Bonin

General der Infanterie
Data i miejsce urodzenia	12 marca 1793 Słupsk
Data i miejsce śmierci	13 marca 1865 Koblencja
Przebieg służby
Lata służby	1806–1865
Siły zbrojne	Armia Pruska
Jednostki	1. Pułk Piechoty Gwardii 28. Pułk Piechoty
Stanowiska	Minister Wojny Dowódca VIII Korpusu Armijnego
Odznaczenia

Eduard Wilhelm Ludwig von Bonin (ur. 12 marca 1793 w Słupsku, zm. 13 marca 1865 w Koblencji)^[1] – pruski generał piechoty oraz Minister Wojny, generał-głównodowodzący VII Korpusem Armijnym z dowództwem w Münsterze i VIII Korpusem Armijnym z dowództwem w Koblencji.

W 1806 roku, w stopniu starszego kaprala (niem. Gefreiter-Corporal) rozpoczął służbę wojskową w 12. Pułku Piechoty Księcia Brunszwiku. Uczestniczył w walkach z armią napoleona, w tym w bitwie pod Lubeką, w trakcie której został ciężko ranny w nogę. W 1809 roku został przeniesniony do 1. Pułku Piechoty Gwardii, a w 1810 roku awansował na podporucznika (niem. Secondelieutenant). W trakcie wojny 1813-1815 jego szlak bojowy obejmował bitwy pod Budziszynem, Kulm, Lipskiem oraz w ataku na Paryż. Po zakończeniu wojny otrzymał stopień porucznika (niem. Lieutenant) oraz został przydzielony do adiutantury^[1]. W 1817 roku awansował na kapitana (niem. Captain) oraz objął dowództwo nad kompanią w 28. Pułku Piechoty^[2]. Służył w nim do 1826 roku, kiedy trafił do 1. Pułku Rezerwowego Landwehry Gwardii^[3]. Trzy lata później, już jako major, dostał przydział do sztabu Pułku Grenadierów Cara Aleksandra^[4], a w 1832 roku został dowódcą batalionu pieszego tego pułku.

W 1840 roku otrzymał stopień podpułkownika (niem. Oberstlieutenant), a niecały rok później stanął na czele Pułku Grenadierów Cara Aleksandra, co wiązało się z awansem na pułkownika (niem. Oberst) w 1842 roku^[5]. W 1848 roku został dowódcą 16. Brygady Piechoty stacjonjącej w okolicach Berlina i na jej czele tłumił zamieszki w stolicy związane z rewolucją marcową. Pod koniec tego roku został mianowany naczelnym dowódcą wojsk pruskich w Szlezwiku-Holsztynie oraz awansował na generała majora (niem. Generalmajor)^[6]. Dowodził tymi oddziałami w trakcie wojny z Danią, skutecznie odpierając ataki duńskie^[1].

W 1850 został odwołany ze Szlezwiku-Holsztynu i powołany na stanowisko komendanta wojskowego Berlina^[7], a jeszcze w tym samym roku objął dowództwo nad 16. Dywizją. W latach 1852-1854 pełnił funkcję Ministra Wojny i w tym czasie awansował na generała porucznika (niem. Generallieutenant)^[8]. Po zwolnieniu ze stanowiska ministra został dowódcą 12. Dywizji^[9], a w 1856 roku mianowany wicegubernatorem twierdzy federalnej w Moguncji^[10]. Dwa lata później został generałem-głównodowodzącym VII Korpusem Armijnym^[11]. Od 1858 roku przez nieco ponad rok ponownie był Ministrem Wojny Prus w stopniu generała piechoty (niem. General der Infanterie)^[12], a pod koniec 1859 roku objął stanowisko generała-głównodowodzącego VIII Korpusem Armijnym oraz szefa 28. Pułku Piechoty, z wpisem na listę oficerów 1. Pułku Piechoty Gwardii^[13]. Pełnił te funkcje do swojej śmierci w 1865 roku.

Odznaczenia gen. von Bonina to między innymi^[13]:

• Order Orła Czarnego
• Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami
• Order Orła Czerwonego II klasy z liśćmi dębu i mieczami na wstędze wojennej
• Krzyż Wielkiego Komtura Orderu Hohenzollernów
• Order Pour le Mérite
• Krzyż Żelazny I klasy ze starszeństwem
• Krzyż Żelazny II klasy
• Order Świętego Jana
• Medal za Ratowanie Życia na wstędze
• Kawaler Orderu Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka (Badenia)
• Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia)
• Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej (Francja)
• Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Niderlandy)
• Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg)
• Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Austria)
• Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi (Oldenburg)
• Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)
• Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie)
• Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
• Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)
• Order Medżydów I klasy (Imperium Osmańskie)

• Gustav von Glasenapp: Die Generale der deutschen Armee von 1848-71. Biographien, Portraits und Facsimiles. Berlin: Militaria, 1880. [dostęp 2026-03-31]. (niem.).
• Bonin, Eduard Wilhelm Ludwig von. W: Hans Branig: Neue Deutsche Biographie 2. Berlin: 1955. [dostęp 2026-03-31]. (niem.).
• Bonin, Eduard von. W: Cantor von Meerheimb: Allgemeine Deutsche Biographie 3. Berlin: 1876. [dostęp 2026-03-31]. (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1819, Berlin: E. S. Mittler, 1819 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1827, Berlin: E. S. Mittler, 1827 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1830, Berlin: E. S. Mittler, 1830 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1842, Berlin: E. S. Mittler, 1842 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1848, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1848 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1850, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1850 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1852, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1852 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1855, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1855 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1857, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1857 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1858, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1858 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1859, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1859 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).
• Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1864, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1864 [dostęp 2026-03-11]  (niem.).