Edward Frankiewicz

Edward Frankiewicz
Paweł Szdżuj
Data i miejsce urodzenia	25 czerwca 1905 ; Chrząszczyce
Data i miejsce śmierci	29 kwietnia 1990 ; Opole
	Definitor prowincjalny
Okres sprawowania	1935-1938
	Prefekt studium
Okres sprawowania	1938-1939
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	Franciszkanie
Śluby zakonne	11 marca 1927
Prezbiterat	26 sierpnia 1928
	Odznaczenia

Edward Paweł Frankiewicz OFM, ur. jako Paweł Szdżuj (ur. 25 czerwca 1905 w Chrząszczycach, zm. 29 kwietnia 1990 w Opolu) − polski zakonnik rzymskokatolicki, franciszkanin, filozof, historyk, publicysta, więzień obozu koncentracyjnego w Dachau.

Życiorys

Urodził się w polskiej rodzinie Józefa i Franciszki z d. Pampuch. W 1919 wstąpił do niższego seminarium franciszkanów w Nysie. Następnie kontynuował naukę w gimnazjum w Katowicach. W 1922 wstąpił do komisariatu panewnickiego Zakonu Braci Mniejszych − późniejsza Prowincja Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach. Nowicjat odbył w klasztorze w Wieluniu. W latach 1923–1928 przygotowywał się do kapłaństwa studiując w Miejskiej Górce i Metzu. Śluby wieczyste złożył 11 marca 1927. Święcenia kapłańskie przyjął w Kokoszycach 26 sierpnia 1928. Następnie doktoryzował się z filozofii w Instytucie Katolickim w Paryżu.

Po powrocie do ojczyzny wykładał w studium prowincjalnym w klasztorze Osiecznej. Publikował opracowania historyczne dotyczące Leszna i okolic. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 17 stycznia 1940. Był więziony w Lesznia, Poznaniu i obozach koncentracyjnych w Sachsenhausen i Dachau; nr obozowy 22800. Był poddawany eksperymentom medycznym, czego skutki odczuwał do końca życia. Doczekał wyzwolenia obozu przez armię amerykańską 29 kwietnia 1945. Przez Paryż powrócił do Polski.

Po wojnie wykładał w studium prowincjalnym, najpierw w Osiecznej, a od 1950 w Opolu. W obu tych klasztorach zajmował się propagowaniem historii. W Osiecznej zaangażował się w prace prowadzące do ukoronowania obrazu Matki Boskiej Bolesnej koronami papieskimi. W Opolu zajął się restauracją Kaplicy Piastowskiej i podziemi Kościoła Świętej Trójcy. Ze względu na swoją wiedzę historyczną, ale również znajomość języków obcych, był przewodnikiem po Kościele Świętej Trójcy dla grup krajowych i zagranicznych^[1]^[2]. Jako pierwszy w historii został uhonorowany Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia w 1963 roku^[3]. Przyczynił się do przeprowadzeniu procesu beatyfikacyjnego Marii Merkert^[4]. Należał do Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1988 otrzymał Medal Rodła. Zmarł w Opolu 29 kwietnia 1990. Został pochowany na miejskim cmentarzu. W Lesznie i w Osiecznej został upamiętniony nadaniem nazw ulicom.

Publikacje

1938 − Cudowny Obraz Matki Boskiej Osieckiej: zarys ikonograficzno-historyczny z ilustracjami, Leszno.
1938 − Łaskami słynący obraz świętego Walentego w kościele OO. Franciszkanów w Osiecznej (Wlkp.), Osieczna.
1938 − U stóp łaskami słynącej Matki Boskiej Świerczyńskiej, Leszno.
1939 − Osieczna w walce o niepodległość: zarys historyczno-kulturalny do dziejów Ziemi Leszczyńskiej 1890-1919, Katowice-Panewniki.
1939 − Osieczna: zarys historyczny, Leszno.
1947 − Kościół parafialny w Chrząszczycach: przyczynek historyczno-kulturalny do dziejów Opolszczyzny, Opole.
1955 − Człowiek poza nawiasem, Warszawa.
1963 − Kaplica piastowska w Opolu, Wrocław.
1982 − Maria Merkert, założycielka i pierwsza przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety 1817-1872, Wrocław.
1983 − Śląska Samarytanka Maria Merkert, założycielka i pierwsza przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, Opole.
1988 − Zespół klasztorny opolskich Franciszkanów: przewodnik-informator, Opole.
1996 − Was bleibt mir übrig?: Chronik einer Kirchen Gemeinde in Oppelner Schlesien (1099-1996) = Co mi pozostało?: kronika jednej parafii kościelnej Śląska Opolskiego (1099-1996), Domecko.

Przypisy

↑ AleksandraA. Starczewska-Wojnar AleksandraA., Ojciec Edward Frankiewicz (1905-1990) - franciszkanin, historyk, filozof i przewodnik duchowy, [w:] MałgorzataM. Świder (red.), Opolanie znani i nieznani: czasy po II wojnie światowej. Cz. 1, Biblioteczka Opolskiego Maturzysty, Opole: Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział, 2017 (z. 6), s. 73-90, ISBN 978-83-945926-4-6 (pol.).
↑ AleksandraA. Starczewska-Wojnar AleksandraA., Zainteresowania historyczne ojca Edwarda Frankiewicza (mps), Opole 1999 (pol.).
↑ Józef Pixa. Ligoniowy laur. „Nasz Głos”. 1 (142), s. 36, styczeń 2009. Warszawa: Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. ISSN 1507-8426. [dostęp 2022-06-15]. (pol.).
↑ Sława świętości. www.siostryelzbietanki.com. [dostęp 2011-09-06].

Bibliografia

Franciszek Hugolin Pieprzyk OFM, Frankiewicz Paweł Edward, w: Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku (pod redakcją Mieczysława Patera, Księgarnia św. Jacka, Katowice 1996, s. 105-106. ISBN 83-7030-177-0

[1] AleksandraA. Starczewska-Wojnar AleksandraA., Ojciec Edward Frankiewicz (1905-1990) - franciszkanin, historyk, filozof i przewodnik duchowy, [w:] MałgorzataM. Świder (red.), Opolanie znani i nieznani: czasy po II wojnie światowej. Cz. 1, Biblioteczka Opolskiego Maturzysty, Opole: Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział, 2017 (z. 6), s. 73-90, ISBN 978-83-945926-4-6 (pol.).

[2] AleksandraA. Starczewska-Wojnar AleksandraA., Zainteresowania historyczne ojca Edwarda Frankiewicza (mps), Opole 1999 (pol.).

[3] Józef Pixa. Ligoniowy laur. „Nasz Głos”. 1 (142), s. 36, styczeń 2009. Warszawa: Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. ISSN 1507-8426. [dostęp 2022-06-15]. (pol.).

[4] Sława świętości. www.siostryelzbietanki.com. [dostęp 2011-09-06].

[1]

[2]

[3]

[4]