Edward Kuntze
 | |
| Pełne imię i nazwisko |
Edward Jan Wilhelm Kuntze |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
6 marca 1880 |
| Data i miejsce śmierci |
3 czerwca 1950 |
| Prezes delegacji polskich w Komisji Mieszanej Reewakuacyjnej i Komisji Mieszanej Specjalnej w Moskwie | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Odznaczenia | |
   | |
Edward Jan Wilhelm Kuntze (ur. 6 marca 1880 we Lwowie, zm. 3 czerwca 1950 w Krakowie) – bibliotekarz, historyk, edytor źródeł, dyplomata.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Bernarda, wyższego urzędnika kolejowego, i Herminy z Birgfellnerów. Ukończył C. K. V Gimnazjum we Lwowie. Od 1898 studiował historię i geografię na Uniwersytecie Franciszkańskim, uzyskując w 1902 stopień naukowy doktora. Pracował jako nauczyciel w II Gimnazjum we Lwowie (1901–1905) i w gimnazjum w Bochni (1905–1906). W 1904 uzyskał dyplom nauczyciela szkół średnich. W międzyczasie był członkiem Ekspedycji Rzymskiej Akademii Umiejętności (1903–1904). Kontynuował studia na uniwersytetach w Lipsku i Berlinie. Podjął pracę w Bibliotece Jagiellońskiej (1906), był dyrektorem Biblioteki Uniwersytetu Poznańskiego (1919–1926), dyrektorem Biblioteki Jagiellońskiej (1926–1939, 1945–1947). Przyczynił się walnie do budowy nowego gmachu przy Alejach Mickiewicza. Opracował jeszcze przed wybuchem wojny precyzyjny plan przemieszczenia bezcennych zbiorów z historycznej siedziby biblioteki z Collegium Maius i Collegium Nowodworskiego. Pełnił też funkcję prezesa delegacji polskiej w Mieszanej Komisji Reewakuacyjnej i Specjalnej Komisji Mieszanej w Moskwie (1923–1935). Współzałożyciel (1923) i do 1925 prezes Towarzystwa Bibliofilów w Poznaniu. Był przewodniczącym Rady Związku Bibliotekarzy Polskich (1926–1933). Założyciel i redaktor (1927–1939, 1946–1948) kwartalnika „Przegląd Biblioteczny”.
Od 1927 był mężem Anny z Nałęcz-Bielakowskich (1896–1946). Dzieci nie mieli.
Spoczywa razem z żoną na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera JA-płd-ostatni)[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1925)[2]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 grudnia 1924)[3]
- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936)[4]
Przypisy
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2021-01-04].
- ↑ M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 434 „za zasługi przy rewindykacji mienia państwowego”.
- ↑ M.P. z 1924 r. nr 299, poz. 980 „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie rewindykacji mienia państwowego”.
- ↑ M.P. z 1936 r. Nr 263, poz. 464 (ISAP) „za zasługi na polu pracy w Uniwersytecie Jagiellońskim, położone w latach 1905–1918”.
Bibliografia
- Adrian Uljasz: Z tradycji zarządzania polskimi bibliotekami akademickimi Edward Kuntze (1880–1950), [w:] Toruńskie Studia Bibliologiczne 2012, nr 2 (9).