Edward Meyrick

Edward Meyrick
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1854
Ramsbury

Data i miejsce śmierci

31 marca 1938
Marlborough

Zawód, zajęcie

lepidopterolog, pedagog

Alma Mater

Kolegium Trójcy Świętej w Cambridge

Edward Meyrick (ur. 24 listopada 1854 w Ramsbury, zm. 31 marca 1938 w Marlborough[1.1]) – brytyjski entomolog, pedagog klasyczny, specjalista w zakresie molowców, jeden z najpłodniejszych entomologów świata, opisał co najmniej 20 000 nowych gatunków motyli.

Życiorys

Był najstarszym synem pastora Edwarda Meyricka i jego żony Mary[2]. Uczył się w Marlborough College od 1868 do 1873 roku[3], a następnie w Kolegium Trójcy Świętej w Cambridge[1.1], ukończył tamże studia klasyczne w 1877 roku[2].

Wyjechał do Australii w grudniu 1877 roku, gdzie pracował w Sydney Grammar School w 1878 roku[1.1]. Od 1882 do 1883 uczył w Cathedral Grammar School w Christchurch w Nowej Zelandii[1.1]. Powrócił do Australii, gdzie uczył w King’s School w Parramacie do końca 1886 roku[1.1]. Prowadził badania lepidopterologiczne na Górze Kościuszki w 1885 roku, a rok później w Tasmanii i zachodniej Australii[4]. Wrócił do Anglii, gdzie został asystentem (ang. assistant master) w swojej macierzystej szkole Marlborough College, pracował tamże do przejścia na emeryturę w 1914 roku[1.1]. Zajmował się pracą pedagogiczną przez 37 lat[1.1]. Poślubił córkę Heinricha Eckharda z Palatynatu Reńskiego, Antonię w 1892 roku; mieli trzech synów i dwie córki[2].

Był zagorzałym zwolennikiem darwinizmu[1.2]. Pracował naukowo niemal do samej śmierci; jego kolekcja (prawdopodobnie największa w historii zebrana przez jedną osobę[4]), która liczyła około 100 tys. okazów[2], głównie molowców (przeważnie okazy typowe[2]) została przekazana do Muzeum Brytyjskiego[1.2] (Muzeum Historii Naturalnej w Londynie) wraz z jego rejestrami i notatnikami[2]. Zmarł w Savernake Hospital w Marlborough[2] (według innego źródła w swojej posiadłości w Thornhanger[1.1]).

Członkostwa

Wybrano go członkiem honorowym New Zealand Institute w 1907 roku[1.2]. Należał do Entomological Society of London od 1880 roku do śmierci[1.2]. Należał do Londyńskiego Towarzystwa Zoologicznego od 1889 roku, został członkiem-korespondentem Linnean Society of New South Wales[4], wybrano go na członka Royal Society (FRS) w 1904 roku[1.2][2]. Był prezesem Marlborough College Natural History Society do 1914 roku[1.2].

Nagrody

Dorobek naukowy

Alucita mesolychna opisana przez E. Meyricka, Genera Insectorum (1910)

Zajmował się głównie molowcami[1.1], jest postrzegany jako ojciec ich współczesnej systematyki[2]; nie jest jasne, co go skłoniło do zajmowania się tą konkretną grupą motyli[2]. Jego prace dotyczyły motyli Australii, wysp południowego Oceanu Spokojnego, Birmy, Malajów, Indii, Afryki Południowej, Ameryki Południowej, a także Wielkiej Brytanii[1.1]. Koncepcja całościowej systematyki motyli jego autorstwa została przedstawiona w książce A Handbook of British Lepidoptera z 1895 roku[2]. Opisał co najmniej 20 tys. nowych gatunków z czego przeszło 14 tys. stanowiły molowce[2], a także wiele nowych rodzajów i kilka nowych rodzin motyli[1.1]. Wymyślał eleganckie nazwy dla nowych taksonów, oparte na swoim zainteresowaniu kulturą klasyczną[2]. Dążył do nowocześnie rozumianej klasyfikacji filogenetycznej[2]. Większość jego dorobku oparła się próbie czasu[2].

Jego pierwszy artykuł naukowy z 1879 roku na temat taksonomii dotyczył molowców Australii, publikował swoje teksty do końca życia[2]. Pisał m.in. do „Transactions and Proceedings of the Royal Society of New Zealand” na temat motyli Nowej Zelandii[1.1]. Publikował w czołowych australijskich i międzynarodowych czasopismach naukowych[4]. Wniósł swój wkład m.in. do Genera Insectorum Philogène’a Wytsmana i Lepidopterorum Catalogus W. Junka[1.2]. Był jednym z najpłodniejszych entomologów świata, zostawił łącznie 439 książek i artykułów naukowych[2]. Wydawał czasopismo z wyłącznie własnymi artykułami pt. „Exotic Microlepidoptera”, założył je w 1912 roku. Określił je jako spazmatyczny magazyn entomologiczny na jeden temat tworzony przez jedną osobę[1.1]. Ukazało się około 2500 stron czasopisma w czterech woluminach i fragmencie piątego[1.2].

Przypisy

  1. G. V. H., Edward Meyrick, B.A., F.R.S., 1854–1938, „Transactions and Proceedings of the Royal Society of New Zealand”, 68, 1939 (ang.).
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 S. 141.
    2. 1 2 3 4 5 6 7 8 S. 142.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Gaden S. Robinson, Meyrick, Edward, [w:] Oxford dictionary of national biography: in association with the British Academy from the earliest times to the year 2000, H.C.G. Matthew, Brian Harrison, Oxford New-York: Oxford university press, 2004, s. 1, ISBN 978-0-19-861411-1.
  3. ↑ Edward Meyrick, F.R.S., „Nature”, 138 (3499), 1936, s. 874–874, DOI: 10.1038/138874a0, ISSN 1476-4687 [dostęp 2025-12-19] (ang.).
  4. 1 2 3 4 Meyrick, Edward - Person - Encyclopedia of Australian Science and Innovation [online], www.eoas.info [dostęp 2025-12-19] (ang.).