Edward Rudnicki
 | |
 rotmistrz | |
| Data i miejsce urodzenia |
13 października 1901 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
28 marca 1942 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca szwadronu |
| Główne wojny i bitwy | |
 | |
| Odznaczenia | |
    | |
Edward Rudnicki (ur. 13 października 1901 w maj. Korhynie, zm. 28 marca 1942 w KL Sachsenhausen) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Wacława i Jadwigii z Lutnickich urodzony 13 października 1901 w majątku Korhynie, w ówczesnym powiecie tomaszowskim guberni lubelskiej[1]. Uczęszczał do gimnazjum w Lublinie (od klasy wstępnej do klasy trzeciej), w latach 1916–1917 do polskiego gimnazjum w Kijowie, gdzie ukończył klasę piątą, a później do polskiego gimnazjum w Płoskirowie. Tam od lutego do grudnia 1918 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej[1].
14 lipca 1920 wstąpił do 1 szwadronu 2 pułku ułanów lubelskich Jazdy Ochotniczej majora Jaworskiego. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 16 sierpnia 1920 w pościgu za nieprzyjacielem między Kockiem a Borkami biorąc 19 jeńców oraz pod Augustowem, gdzie wykonał rozkaz nawiązania łączności z 6 pułkiem piechoty Legionów, oddalonym o 30 wiorst od własnej 4 Brygady Jazdy[1].
W listopadzie 1920 został bezterminowo urlopowany z wojska. W 1921 w Kowlu uzupełnił wykształcenie z zakresu szóstej klasy gimnazjum[1]. Od 5 września 1921 do 7 lipca 1922 był uczniem 44. klasy Szkoły Podchorążych w Warszawie[1][2]. Następnie kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Jazdy w Grudziądzu. 14 września 1923 prezydent RP mianował go podporucznikiem z dniem 1 września 1923 i 13. lokatą w korpusie oficerów jazdy, a minister spraw wojskowych wcielił do 21 pułku ułanów w Równem[3][4][5]. 21 grudnia 1925 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem 1 września 1925 w korpusie oficerów kawalerii i 9. lokatą[6][7][8]. 12 marca 1933 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 1 stycznia 1933 i 35. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[9][10]. W 1935 dowodził 1 szwadronem 21 puł.[1] 14 sierpnia tego roku podczas przeprawy wpław z końmi rzeki Styr pod Łuckiem, w ramach zawodów międzypułkowych o buńczuk, utonęło ośmiu ułanów z jego szwadronu[1]. Prokurator przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr II, który prowadził w przedmiotowej sprawie śledztwo o występek z art. 230 § 1 kk (nieumyślne spowodowanie śmierci człowieka), zawiadomił 12 grudnia 1935 Kapitułę Orderu Wojennego „Virtuti Militari”, że zaniechał ścigania karnego rtm. Rudnickiego Edwarda „albowiem brak jest podmiotowej istoty czynu karygodnego”[1]. W marcu 1939 i w czasie kampanii wrześniowej dowodził szwadronem kawalerii KOP „Dederkały”[11][12][13].
W czasie okupacji niemieckiej mieszkał w Sławinie[14]. Zmarł 28 marca 1942 w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen[14].
Był żonaty, miał syna Bohdana (ur. 1931)[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4402[1] – 30 czerwca 1921[15][16][17][18]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” [19][20]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[1]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1]
16 października 1933 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”[21].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Rudnicki Edward. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.22-1680 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-23].
- ↑ Lenkiewicz, Sujkowski i Zieliński 1930 ↓, s. 463.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 61 z 18 września 1923, s. 568.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 62 z 25 września 1923, s. 578.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 576, 615.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 136 z 23 grudnia 1925, s. 737.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 310, 366.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 164, 648.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 14 marca 1933, s. 48.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 135.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 944.
- ↑ Przemsza-Zieliński 1995 ↓, s. 246.
- ↑ Kukawski 2013 ↓, s. 20.
- 1 2 Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2026-05-21]., tu urodzony w 1902.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921, s. 1190.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-23].
- ↑ Dereń 1938 ↓, s. 419.
- ↑ Laudyn 1929 ↓, s. 20.
- ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 636. 1928-11-10. [dostęp 2026-04-12].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 419.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-23].
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-07-28].
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Andrzej Dereń: Lista kawalerzystów i artylerzystów konnych odznaczonych Orderem Wojennym „Virtuti Militari”. W: Księga Jazdy Polskiej. Bolesław Wieniawa-Długoszowski (red.) Bronisław Rakowski (red.) Władysław Dziewanowski (red.) Karol Koźmiński (red.) Stanisław Strumph-Wojtkiewicz (red.) Stanisław Ostoja-Chrostowski (red.) Stanisław Haykowski (ilust.). Warszawa: Zakłady Graficzne Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska”, 1938.
- Lesław Kukawski: Kawaleria Korpusu Ochrony Pogranicza. Krzysztof Mijakowski (red.) Paweł Rozdżestwieński (red.). Warszawa: Edipresse Polska SA, 2013, seria: Wielka Księga Jazdy Polskiej 1918-1939, tom 44. ISBN 978-83-7769-888-4.
- Władysław Laudyn: Zarys historji wojennej 22-go pułku ułanów podkarpackich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Wacław Lenkiewicz, Andrzej Sujkowski, Hugo Zieliński: Księga Pamiątkowa 1830 – 29 XI 1930. Szkice z dziejów piechoty polskiej. Ostrów-Komorowo: Szkoła Podchorążych Piechoty, 1930.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Jan Przemsza-Zieliński: Wrześniowa Księga Chwały Kawalerii Polskiej. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1995. ISBN 83-11-08380-0.