Edward Siarka

Edward Siarka
Ilustracja
Edward Siarka (2022)
Data i miejsce urodzenia

7 lipca 1963
Rabka

Zawód, zajęcie

polityk, samorządowiec

Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Stanowisko

poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji (od 2005), wiceminister środowiska (2020), wiceminister klimatu i środowiska (2020–2023)

Partia

PChD, SKL, PiS, Solidarna Polska / Suwerenna Polska, PiS

Odznaczenia
Złota Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej” Złoty Znak Związku OSP RP

Edward Siarka (ur. 7 lipca 1963 w Rabce) – polski polityk, samorządowiec i nauczyciel, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji, w latach 2020–2023 wiceminister w resortach odpowiedzialnych za środowisko.

Życiorys

Pochodzi z Podsarnia[1]. W 1988 ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, a w 2004 studia podyplomowe z zakresu doradztwa europejskiego w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie.

Pracował jako nauczyciel historii, był dyrektorem Szkoły Podstawowej w Podsarniu[1]. Od 1994 do 1997 zasiadał w zarządzie gminy, następnie od 1998 do 2005 pełnił funkcję wójta gminy Raba Wyżna. W latach 1998–2002 był także radnym powiatu nowotarskiego z listy Akcji Wyborczej Solidarność[2].

W 1994 został członkiem ochotniczej straży pożarnej[3]. W 2010 został wybrany na stanowisko prezesa zarządu małopolskiego oddziału wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP[3]. W 2022 objął funkcję wiceprezesa ZG ZOSOP RP[4].

Działał w Partii Chrześcijańskich Demokratów i Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym, następnie przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy PChD[5]. W wyborach parlamentarnych w 2005 z listy PiS został wybrany na posła V kadencji w okręgu nowosądeckim[6]. W wyborach w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 15 697 głosów[7]. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 13 264 głosy[8]. W Sejmie VII kadencji przystąpił do klubu parlamentarnego Solidarna Polska, a następnie zajął się tworzeniem struktur powstałej w 2012 partii o tej nazwie na Podhalu. Objął funkcję przewodniczącego powołanej w grudniu 2013 rady głównej tego ugrupowania. Był kandydatem Solidarnej Polski w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014, jednak partia nie osiągnęła progu wyborczego[9]. W lipcu 2014 zasiadł w klubie parlamentarnym Sprawiedliwa Polska, od marca 2015 działającym pod nazwą Zjednoczona Prawica. W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 13 953 głosy[10]. W wyborach w 2019 uzyskał mandat poselski na kolejną kadencję (dostał 21 561 głosów)[11]. W listopadzie tego samego roku został wybrany na wiceprzewodniczącego klubu parlamentarnego PiS jako przedstawiciel Solidarnej Polski (w maju 2023 przemianowanej na Suwerenną Polskę).

Na początku października 2020 powołany na sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska i pełnomocnika rządu do spraw leśnictwa i łowiectwa[12]. W tym samym miesiącu, po przekształceniach w strukturze rządu, został sekretarzem stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska. W wyborach w 2023 kolejny raz z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (z wynikiem 18 587 głosów)[13]. W grudniu tego samego roku zakończył pełnienie funkcji w administracji rządowej. Jesienią 2024 wraz z Suwerenną Polską przystąpił do PiS[14].

20 lutego 2025 w Sejmie krzyknął „Kula w łeb!”[15] pod adresem Donalda Tuska w trakcie krytycznego wobec premiera wystąpienia Zbigniewa Ziobry[16]. W reakcji na te słowa Krzysztof Brejza złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do Prokuratury Okręgowej w Warszawie, w której wszczęto postępowanie sprawdzające[17]. 21 lutego poseł został ukarany karą pieniężną przez Prezydium Sejmu na wniosek Szymona Hołowni[18]. Edward Siarka przeprosił za to zachowanie, tłumacząc się, że chodziło mu o nawiązanie do wiersza Władysława Broniewskiego[17].

Wyniki w wyborach ogólnopolskich

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
1991 Partia Chrześcijańskich Demokratów Sejm I kadencji nr 32 3666 (1,55%)N[5]
2005 Prawo i Sprawiedliwość Sejm V kadencji nr 14 10 778 (4,34%)T[6]
2007 Sejm VI kadencji 15 697 (5,27%)T[7]
2011 Sejm VII kadencji 13 264 (4,76%)T[9]
2014 Suwerenna Polska Parlament Europejski VIII kadencji nr 10 4524 (0,49%)N[9]
2015 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VIII kadencji nr 14 13 953 (4,49%)T[10]
2019 Sejm IX kadencji 21 561 (5,82%)T[11]
2023 Sejm X kadencji 18 587 (4,35%)T[13]

Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. 1 2 Historia szkoły w Podsarniu. sppodsarnie.pl. [dostęp 2025-03-05].
  2. ↑ Samorząd 1998. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-04-12].
  3. 1 2 3 4 Edward Siarka – Sekretarz Stanu. mos.gov.pl. [dostęp 2023-10-10].
  4. ↑ XV Zjazd Krajowy Związku OSP RP. Strategia Florian 2050 przyjęta. zosprp.pl, 3 października 2022. [dostęp 2022-10-03].
  5. 1 2 Wybory do Sejmu w 1991 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-10-29].
  6. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2026-02-05].
  7. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2026-02-05].
  8. ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-04].
  9. 1 2 3 Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-06-04].
  10. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  11. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  12. ↑ MŚ: Wiceminister Środowiska Edward Siarka powołany, przejął obowiązki od Michała Wosia w zakresie leśnictwa i łowiectwa (komunikat). Polska Agencja Prasowa, 3 października 2020. [dostęp 2025-03-05].
  13. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-19].
  14. ↑ Rada Polityczna. pis.org.pl. [dostęp 2024-11-16].
  15. ↑ Sprawozdanie Stenograficzne z 29. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 20 lutego 2025 r.. Sejm RP, 2025. s. 93. [dostęp 2025-02-21].
  16. ↑ Karol Żak: Skandaliczny okrzyk Edwarda Siarki w Sejmie. „Kula w łeb!”. rmf24.pl, 20 lutego 2025. [dostęp 2025-02-21].
  17. 1 2 „Kula w łeb”. Burza w Sejmie po słowach posła Siarki. Jest ruch prokuratury. Polska Agencja Prasowa, 21 lutego 2025 21. [dostęp 2025-02-21].
  18. ↑ „Już po prezydium”. Siarka ukarany maksymalną karą za słowa o „kuli w łeb”. TVN24.pl, 21 lutego 2025. [dostęp 2025-02-21].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.