Edward Szewczuk

Edward Szewczuk
chorąży chorąży
Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1892
Podhorce

Data śmierci

31 marca 1964

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

obrona Westerplatte

Późniejsza praca

prezes Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi (II RP) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Medal Brązowy za Długoletnią Służbę
Polscy oficerowie po kapitulacji Westerplatte, 7 września 1939.
Od lewej: chor. Edward Szewczuk, por. Stefan Grodecki, kpt. Mieczysław Słaby, kpt. Franciszek Dąbrowski, ppor. Zdzisław Kręgielski

Edward Szewczuk (ur. 27 lutego 1892 w Podhorcach, zm. 31 marca 1964) – chorąży Wojska Polskiego II RP, obrońca Westerplatte, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Teodora i Eugenii z domu Herman, urodzony 27 lutego 1892 w Podhorcach[1].

Jako jeniec przebywał kolejno w Stalagu I A, Oflagu XVIII B w Wolfsbergu i Oflagu II C w Woldenergu.

Został pochowany na cmentarzu w Gliwicach-Bojkowie[2][1].

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jarosław Tuliszka, Wojciech Samól: Edward Szewczuk (1892–1964). Notka biograficzna. woldenberczycy.pl, 2022. [dostęp 2025-11-27].
  2. ↑ Cmentarz parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Gliwice-Bojków