Edward Szewczuk
| Data i miejsce urodzenia |
27 lutego 1892 |
|---|---|
| Data śmierci |
31 marca 1964 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Późniejsza praca |
prezes Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” |
| Odznaczenia | |

Od lewej: chor. Edward Szewczuk, por. Stefan Grodecki, kpt. Mieczysław Słaby, kpt. Franciszek Dąbrowski, ppor. Zdzisław Kręgielski
Edward Szewczuk (ur. 27 lutego 1892 w Podhorcach, zm. 31 marca 1964) – chorąży Wojska Polskiego II RP, obrońca Westerplatte, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Teodora i Eugenii z domu Herman, urodzony 27 lutego 1892 w Podhorcach[1].
Jako jeniec przebywał kolejno w Stalagu I A, Oflagu XVIII B w Wolfsbergu i Oflagu II C w Woldenergu.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – 1953[1]
- Złoty Krzyż Zasługi – 1960[1]
- Brązowy Krzyż Zasługi[1]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[1]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1]
- Srebrny Medal Za Długoletnią Służbę – 1939[1]
- Brązowy Medal Za Długoletnią Służbę[1]