Edward Uzdański
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
2 listopada 1967 |
| Miejsce spoczynku | |
| Partia | |
| Odznaczenia | |
Edward Maksymilian Uzdański, ps. Edek, Maks, Eugeniusz Jewleński, Związkowiec (ur. 12 sierpnia 1903 w Warszawie, zm. 2 listopada 1967 tamże)[1][2] – działacz komunistyczny, dziennikarz, redaktor, członek KPP, WKP(b), ZPP i PZPR, w latach 1964–1967 zastępca członka KC PZPR.
Życiorys
Urodził się 12 sierpnia 1903 w Warszawie jako syn Łazarza[1] (Tadeusza)[3]. Od 1919 należał do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, w 1922 był członkiem Komitetu Warszawskiego Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, a w 1930 wstąpił do Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików)[1]. Za działalność komunistyczną był w latach 1923–1930 z krótkimi przerwami trzykrotnie więziony[1]. Po wyjściu na wolność działał w Kominternie i Profinternie[1].
Debiutował w przedwojennym piśmie Towarzysz, którego był również współredaktorem[4]. W 1938 został redaktorem kapepowskiego Czerwonego Sztandaru, a podczas II wojny światowej redaktorem lwowskiego Czerwonego Sztandaru[1]. Od 1942 do 1944 należał do Związku Patriotów Polskich[1]. Od 1943 do 1944 służył w 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty[1]. Po powrocie do Polski zaangażował się w działalność prasową: wraz z Henrykiem Rudnickim był twórcą pierwszego powojennego łódzkiego dziennika Wolna Łódź od 26 stycznia 1944, następnie był redaktorem naczelnym pism Głos Ludu (1945), Głos Robotniczy (1945–1949)[1]. Od 1953 do 1955 był zastępcą przewodniczącego Zespołu Programów dla Zagranicy w Polskim Radiu[1], a następnie do 1967 zastępcą przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji[1].
Delegat na I, II, III i IV Zjazd PZPR, pełnił również funkcję sekretarza propagandy w Komitecie Łódzkim partii (od 1 maja 1949 do 30 czerwca 1950) oraz zastępcy członka KC PZPR od 20 czerwca 1964 do śmierci[1]. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A27-tuje-12). W tym samym miejscu została pochowana Eugenia Uzdańska (zm. 2008)[5].
Odznaczenia i ordery
- Order Sztandaru Pracy I klasy (1959)[6]
- Order Sztandaru Pracy II klasy (11 sierpnia 1953, w związku z 50 rocznicą urodzin, za zasługi w pracy zawodowej i politycznej)[3]
- Medal „Za waszą wolność i naszą” (1966)[7]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. Edward Uzdański. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-03-13].
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2026-04-30].
- 1 2 M.P. z 1953 r. Nr 93, poz. 1293 (ISAP).
- ↑ Elżbieta Ciborska, Leksykon polskiego dziennikarstwa, Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2000, s. 581, ISBN 978-83-7151-330-5.
- ↑ Lista pochowanych. Eugenia Uzdańska. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-03-13].
- ↑ Najwyższe odznaczenia dla zasłużonych obywateli Polski Ludowej, „Trybuna Robotnicza”, nr 173, 22 lipca 1959, s. 7.
- ↑ 30 rocznica walk "Dąbrowszczaków, "Życie Warszawy", nr 257, 26 października 1966, s. 5.