Edward Wnuk

Edward Wnuk (ur. 22 stycznia 1946 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys

Absolwent Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Telewizyjnej i Filmowej w Łodzi (1969). Występował w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (1969-1970), Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie i Elblągu (1970-1972), a od 1972 roku pracował w Krakowie, gdzie był członkiem zespołów: Teatru Ludowego (1972-1973) oraz Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej (1973-2011), współpracował również z teatrami: Cracovia i Łaźnia Nowa^[1]. W latach 1972-1997 wystąpił w dwudziestu trzech spektaklach Teatru Telewizji^[1], a w latach 1980-1981 wziął udział w pięciu audycjach Teatru Polskiego Radia^[2].

Samotność we dwoje (1968) - chłopak na stypie
Dzień oczyszczenia (1969) - partyzant radziecki
Południk zero (1970) - Adalbert Majka, brat Jadwigi
Polskie drogi (1977) - żandarm sprawdzający dokumenty Basi Białasówny (odc. 9)
Pasja (1977) - górnik z Wieliczki
Parada oszustów (1977) - policjant aresztujący Krafta i pannę Vickenholle (odc. Jaguar 1936)
Operacja Himmler (1979) - uczestnik akcji w Gliwicach
Hotel klasy lux (1979)
Pałac (1980) - pan młody
1944 (1984) - starszy strzelec Wincenty Hładzio (odc. 5)
Zaproszenie (1986) - Paweł, syn Antoniny
Sam pośród swoich (1985) - PPR-owiec
Blisko, coraz bliżej (1986) - NSDAP-owiec (odc. 12, 13)
Śmierć jak kromka chleba (1994) - górnik
Marysia (2007, krótkometrażowy)
Julia (2011-2012) - sąsiad (odc. 182)
Saleem (2014)

Źródło: Film Polski^[1]