Edward Zaborowski

Edward Zaborowski
Obywatelstwo

polskie

Kategoria wagowa

lekkośrednia

Klub

Zawisza Bydgoszcz

Dorobek medalowy
brąz 1973 MP w kategorii lekkośredniej

Edward Zaborowski - polski bokser kategorii lekkośredniej, medalista mistrzostw Polski.

W 1973 startował w kategorii lekkośredniej w mistrzostwach Polski reprezentując barwy klubu Zawisza Bydgoszcz zdobył brązowy medal[1]. W pierwszej eliminacyjnej walce pokonał przez decyzję punktową Mirosława Kasztelana. W ćwierćfinałowej walce pokonał 3:2 Wiesława Niemkiewicza. W półfinale przegrał przez decyzję punktową z Andrzejem Jagielskim[2].

Karierę zawodniczą rozpoczął w 1967 roku (pierwszy trener Edward Rinke). A trzy lata później - od 1970 roku - był już w narodowej kadrze juniorów. W 1971 roku zadebiutował w barwach pierwszego zespołu Zawiszy i stoczył mnóstwo ligowych pojedynków. Największym osiągnięciem Edwarda Zaborowskiego na krajowym ringu, był wywalczony brązowy medal mistrzostw Polski seniorów (Łódź, 1973) w wadze lekkośredniej. Uplasował się na trzecim stopniu podium w silnie obsadzonym turnieju Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych. W lutym 1973 roku, boksował również w międzypaństwowym meczu pierwszych narodowych reprezentacji Polski i Jugosławii (4:16).

Ringi bokserskie

Na ringu w Zrenjaninie przegrał, przez kontuzję łuku brwiowego, z wicemistrzem Europy Jugosłowianinem Svetomirem Beliciem. - Miałem pecha. Przebieg walki układał się po mojej myśli. W trakcie doznałem pęknięcia łuku i musiałem zejść z ringu – wspominał. Wówczas trzon naszej kadry tworzyli medaliści olimpijscy - złoci: Jan Szczepański, Jerzy Rybicki, brązowy: Leszek Błażyński. Wychowanek Zawiszy wielokrotnie zwyciężał międzynarodowe turnieje na terenie Czech, Bułgarii, Francji, Rumunii, Węgier i Niemiec. Był także kilkakrotnie najlepszym na Pomorzu i Kujawach. Był nie do pokonania w starciach w klinczu. Umiał również świetnie taktycznie rozwiązać pojedynek. - Miał niekonwencjonalny styl walki. Jego rywale nie potrafili z Nim boksować – podkreślił Kazimierz Kosiński, były międzynarodowy arbiter, obecnie prezes Pomorsko-Kujawskiego Klubu Seniora Boksu. Najwięcej pojedynków stoczył w wagach: lekkośredniej i średniej.

Kariera trenerska

Innym rozdziałem bogatej przygody z boksem Edwarda Zaborowskiego była praca szkoleniowa z młodzieżą, a w następnych latach z ligowym zespołem Zawiszy. Pełnił też funkcję kierownika pierwszej drużyny. Ukończył 3-letnie studia trenerskie, pod kierunkiem dr. Jerzego Fidzińskiego, na AWF we Wrocławiu. Uzyskał tytuł trenera II klasy, a po zaliczeniu kursu kwalifikacyjnego – trenera klasy I. Wychował wielu medalistów MP i OSM. - Juniorzy Zawiszy należeli do krajowej czołówki – często powracał do tamtych lat.

Przez wiele lat również był współpracującym trenerem z kadrą młodzieżową PZB, gdzie pracą metodyczno-szkoleniową kierował Mariusz Durjasz. Jako sekundant uczestniczył w mistrzostwach Europy juniorów i pierwszych Igrzyskach Wojska, które odbyły się w Rzymie. Ze stolicy Italii Jego podopieczni powrócili z brązowymi medalami. - W Zawiszy spędziłem ponad 40 lat i z tym klubem związałem się na dobre i złe – podsumował swoją bokserską karierę Edward Zaborowski.

Przypisy

  1. ↑ Piotr Osmólski: Leksykon boksu. Warszawa: Sport i Turystyka, 1989, s. 168. ISBN 83-217-2680-1.
  2. ↑ 44.Polish National Championships – Łódź – March 11-18 1973. Amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2026-05-21]. (ang.).https://bokser.org/content/2017/09/28/215612/nie-zyje-mistrz-klinczu-i-bokserskiej-taktyki/