Ekaterina Awramowa

Ekaterina Awramowa (ur. 14 lutego 1907 w Mokren, zm. 1986) – bułgarska działaczka i polityczka. Jedna z pierwszych szesnastu kobiet wybranych do Zgromadzenia Narodowego Bułgarii (m.in. z Cołą Dragojczewą oraz Werą Złatarewą). W latach 1966–1971 wiceprzewodnicząca bułgarskiego parlamentu.

Awramowa urodziła się 14 lutego 1907 roku w Mokren w Księstwie Bułgarii^[1].

W 1933 roku została członkinią komitetu centralnego Rabotniczeskiego mładeżkiego syjuzu. Studiowała filologię germańską na Uniwersytecie Sofijskim im. św. Klemensa z Ochrydy, jednak w 1934 została relegowana z uczelni i wysłana do swojej rodzinnej wioski. W 1936 roku została instruktorką w komitecie centralnym Bułgarskiej Partii Komunistycznej. W 1941 roku została aresztowana i osadzona w więzieniu w okolicach Asenowgradzie, z którego uciekła w 1943 roku. Po przewrocie w Bułgarii 9 września 1944 została pracownicą ministerstwa spraw wewnętrznych. W ministerstwie pracowała do 1945 roku^[1].

W 1945 roku została członkinią komitetu centralnego Bułgarskiej Partii Komunistycznej. We władzach partii zasiadała do 1966 roku. W latach 1945–1949 była instruktorką w komitecie centralnym partii. Od 1949 do 1952 była szefową departamentu spraw zagranicznych partii. W latach 1955–1957 kierowała departamentem propagandy i agitacji. Od 1957 do 1966 przewodniczyła komitetowi przyjaźni i relacji kulturowych z państwami obcymi. Służyła również jako sekretarz rady ds. ochrony środowiska naturalnego w Radzie Państwa^[1].

Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Bułgarii w 1945 roku zostając członkinią Zgromadzenia Narodowego Bułgarii. Były to pierwsze wybory, odkąd 16 października 1944 roku kobiety uzyskały czynne oraz bierne prawo wyborcze. Była członkinią grupy szesnastu kobiet wybranych do parlamentu po raz pierwszy w historii kraju (wspólnie m.in. z Cołą Dragojczewą oraz Werą Złatarewą. Od 1966 do 1971 była zastępczynią przewodniczącego Zgromadzenia^[1][2]. W 1968 roku była przewodniczącą Zgromadzenia. W tej roli uczestniczyła w delegacji bułgarskiego parlamentu do Singapuru w tym samym roku^[3].

Zmarła w 1986 roku.