Elacholoma

Elacholoma
Ilustracja
Elacholoma prostrata
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

jasnotowce

Rodzina

Phrymaceae

Rodzaj

Elacholoma

Nazwa systematyczna
Elacholoma F. Mueller
Vict. Naturalist 12: 14 (1895)[3]
Typ nomenklatoryczny

E. hornii F. von Mueller et Tate[4]

Elacholoma – rodzaj roślin z rodziny Phrymaceae. Należą do niego dwa gatunki[3]. Zasięg rodzaju obejmuje Australię[3].

Morfologia

Pokrój
Drobne rośliny jednoroczne o prosto wzniesionym, nagim pędzie[5].
Liście
Łodygowe, naprzeciwległe, równowąskie[5].
Kwiaty
Siedzące lub krótkoszypułkowe. Kielich zrosłodziałkowy, rozdęty, z 5 żebrami i 5 działkami rozciętymi do 1/3 długości. Korona kwiatu zrosłopłatkowa, w dole w postaci cienkiej i długiej rurki, w górze lejkowato rozszerzona, niemal nie rozdzielona na łatki. Pręciki są dwa, wystają poza rurkę korony. Zalążnia górna, jajowata lub kulistawa. Znamię dwudzielne[5].
Owoce
Torebki zawierające wiele nasion. Łupina nasienna delikatnie siateczkowata[5].

Systematyka

Wykaz gatunków[3]
  • Elacholoma hornii F.Muell. & Tate
  • Elacholoma prostrata (Benth.) W.R.Barker & Beardsley

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  3. 1 2 3 4 Elacholoma F. Mueller, [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens Kew [dostęp 2025-07-07].
  4. ↑ Elacholoma F. von Mueller et Tate. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2025-07-07].
  5. 1 2 3 4 K. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. VII. Flowering Plants. Dicotyledons. Berlin, Heidelberg: Springer, 2004, s. 402. ISBN 978-3-642-62200-7.