Eleanor Catton

Eleanor Catton
Ilustracja
Eleanor Catton, 24 listopada 2015
Data i miejsce urodzenia

24 września 1985
London

Narodowość

nowozelandzka

Język

angielski

Dziedzina sztuki

powieść

Ważne dzieła
  • "Wszystko, co lśni"
  • "Próba"
  • "Birnam Wood"
Strona internetowa

Eleanor Catton (ur. 24 września 1985 w London) – nowozelandzka pisarka.

Życie prywatne

Urodziła się w London, w kanadyjskiej prowincji Ontario, gdzie jej ojciec kończył doktorat na University of Western Ontario[1]. Dorastała w Christchurch[2], gdzie wyjechała wraz z rodziną w wieku 6 lat, po znalezieniu przez jej ojca zatrudnienia na University of Canterbury[1]. W wieku 13 lat przez rok mieszkała w Leeds[2]. Ukończyła Burnside High School, następnie studiowała anglistykę na University of Canterbury[3]. Jej matka była bibliotekarką[3], a później pracowała w nowozelandzkim ministerstwie edukacji[4]. Autorka ma brata i siostrę[3]. Wraz z partnerem Stevenem Toussaintem[3][5] mieszkała w Auckland[6], gdzie uczyła pisania kreatywnego na Manukau Institute of Technology[3], a w 2019 roku przeprowadziła się do Cambridge[7]. 3 stycznia 2016 poślubiła swojego długoletniego partnera[8]. Para ma córkę[9][10].

Kariera pisarska

W 2007 wygrała organizowany przez „Sunday Star-Times” konkurs na krótką opowieść[11] z utworem Necropolis[12]. Jej pierwsza powieść, Próba[13] (ang. The Rehearsal) została wydana w 2008 jako praca magisterska na uniwersytecie Wiktorii[1], na którym autorka ukończyła pisanie kreatywne[3]. Została również nominowana do The Guardian First Book Award oraz nagrody Dylana Thomasa[6] oraz wygrała Betty Trask Award[2][14]. Przetłumaczono ją na 12 języków[6].

W 2013 roku zdobyła nagrodę Bookera za powieść Wszystko, co lśni[15] (ang. The Luminaries), zostając najmłodszym laureatem tej nagrody[16][17][18], a 832-stronicowe dzieło zostało najdłuższym zwycięskim utworem w historii nagrody[16][17]. W 2014 książka zdobyła nagrodę New Zealand Post Book w kategoriach „fikcja” oraz „wybór publiczności”[19], a także została nominowana do nagrody Dylana Thomasa[20]. Powieść została przetłumaczona na 26 języków i sprzedana w 560 000 egzemplarzy[21].

Trzecia powieść autorki, Birnam Wood, ukazała się w 2023 roku[22].

Kontrowersje

Pod koniec stycznia 2015 podczas festiwalu literackiego w Indiach wyraziła swoje niezadowolenie poczynaniami rządu nowozelandzkiego, zarzucając mu arogancję i brak szacunku wobec ofiar przemocy seksualnej. Na tę wypowiedź zareagował premier John Key, który wystąpił w telewizji śniadaniowej by dać wyraz swojemu rozczarowaniu jej postawą. Jego krytyka była początkiem fali krytyki ze strony części społeczeństwa, jeden z dziennikarzy publicznego radia nazwał ją zdrajczynią[23].

Przypisy

  1. 1 2 3 Five facts about Man Booker Prize winner Eleanor Catton. cbc.ca, 2013-10-15. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  2. 1 2 3 Tom Tivnan: Eleanor Catton: Interview. thebookseller.com, 2013-10-15. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Marc McEvoy: Interview: Eleanor Catton. brisbanetimes.com.au, 2013-09-14. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  4. ↑ Kira Cochrane: Eleanor Catton: 'I'm strongly influenced by box-set TV drama. At last the novel has found its screen equivalent'. theguardian.com, 2013-09-07. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  5. ↑ Charlotte Higgins: Eleanor Catton: 'Male writers get asked what they think, women what they feel'. theguardian.com, 2013-10-16. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  6. 1 2 3 Eleanor Catton. themanbookerprize.com. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-10)]. (ang.).
  7. ↑ Michelle Cyca: Eleanor Catton’s new novel Birnam Wood is a propulsive thriller sown with thorny moral questions. theglobeandmail.com, 2023-03-03. [dostęp 2026-06-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-05)]. (ang.).
  8. ↑ Luminaries author marries long-time partner. nzherald.co.nz, 2016-01-03. [dostęp 2016-02-25]. (ang.).
  9. ↑ Lisa Allardice: Eleanor Catton: ‘I felt so much doubt after winning the Booker’. theguardian.com, 2023-02-18. [dostęp 2026-06-24]. (ang.).
  10. ↑ Kelly Dennett: Eleanor Catton on guilty pleasures, being a slow writer, and whether NZ is still home. stuff.co.nz, 2023-04-22. [dostęp 2026-06-24]. (ang.).
  11. ↑ Eleanor Catton. grantabooks.com. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-29)]. (ang.).
  12. ↑ Necropolis - 2007 winner. stuff.co.nz, 2007-11-11. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  13. ↑ Anna Ready: Literatura faz księżyca. dwutygodnik.com, 2014-10. [dostęp 2015-10-21]. (pol.).
  14. ↑ The Betty Trask Prizes and Awards – Past Winners. societyofauthors.org. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-22)]. (ang.).
  15. ↑ Michał Nogaś: W "Z najwyższej półki" najmłodszy Booker w historii!. polskieradio.pl, 2014-10-06. [dostęp 2015-10-21]. (pol.).
  16. 1 2 And the winner is.... themanbookerprize.com, 2013-10-15. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-05)]. (ang.).
  17. 1 2 Tim Masters: Man Booker Prize: Eleanor Catton becomes youngest winner with The Luminaries. bbc.com, 2013-10-15. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  18. ↑ Canadian-born Eleanor Catton wins Booker Prize. cbc.ca, 2013-10-15. [dostęp 2015-10-21]. (ang.).
  19. ↑ Winners of the New Zealand Post Book Awards. booksellers.co.nz, 2014-08-27. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-17)]. (ang.).
  20. ↑ 2014 Winner and shortlisted authors. [w:] Dylan Thomas Prize [on-line]. swansea.ac.uk. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (ang.).
  21. ↑ Eleanor Catton's stellar success. stuff.co.nz, 2014-08-04. [dostęp 2015-10-22]. (ang.).
  22. ↑ Booker Prize winner Eleanor Catton's new novel, Birnam Wood, is a moral thriller for our times. cbc.ca, 2023-03-03. [dostęp 2026-06-24]. (ang.).
  23. ↑ Milena Rachid Chehab: Eleanor Catton: Pisarka, która została zdrajczynią. wyborcza.pl, 2016-02-01. [dostęp 2016-02-25]. (pol.).

Linki zewnętrzne