Eleazar Feuerman

Eleazar Feuerman
Data i miejsce urodzenia

7 maja 1919
Wiedeń

Data i miejsce śmierci

14 listopada 2011
Tel Awiw

profesor
Specjalność: dermatologia
Uczelnia

Uniwersytet Telawiwski

Eleazar Jerzy Feuerman[a], ps. „Jerzy Pogorzelski” (ur. 7 maja 1919 w Wiedniu, zm. 14 listopada 2011 w Tel Awiwie) – izraelski lekarz pochodzenia polskiego, dermatolog, profesor, a także poeta i eseista.

Życiorys

Urodził się 7 maja 1919 w Wiedniu[1][2][3]. Był synem Marka i Ady oraz kuzynem wiolonczelisty Emanuela Feuermanna[4]. Jego matka była lekarką[5], asystentką kierownika II Katedry Dermatologii[1], a potem praktykowała w Tłumaczu[5].

W latach 30. podjął studia medycyny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[3]. W tym czasie mierzył się z wprowadzeniem getta ławkowego i z antysemickimi atakami ze strony polskich bojówkarzy[6]. Po wybuchu II wojny światowej i po nastaniu okupacji sowieckiej kontynuował studia we Lwowie i na trzecim roku zainteresował się dermatologią za sprawą prof. Jana Tadeusza Lenartowicza[7]. Podczas praktyk latem 1941 przebywał w szpitalu epidemicznym w Stanisławowie, skąd po ataku Niemiec na ZSRR wraz z personelem został ewakuowany w głąb ZSRR[7]. Znalazł się w Samarkandzie i tam dokończył studia medycyny[7][3]. Z wykształcenia był lekarzem dermatologiem[3].

Po powrocie do Polski osiadł w Warszawie, gdzie jako lekarz był zatrudniony m.in. w szpitalu św. Ducha[7]. Naukowo pracował u boku profesorów Tadeusza Chorążaka i Michałowskiego, a następnie Stefanii Jabłońskiej do 1957[3][1].

W 1957 gdy wyemigrował do Izraela[3][1]. Tam rozwijał karierę akademicką[1]. W 1969 został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Telawiwskiego[8], kierownikiem tamtejszej Katedry Dermatologii na Wydziale Lekarskim oraz ordynatorem w Szpitalu Beilinson w Tel Awiwie[4][1][3]. Kilkakrotnie wybierany prezesem Izraelskiego Stowarzyszenia Dermatologicznego (IDA)[1]. Autor ok. 300 prac ze swojej dziedziny[3]. Jego przedmiotem zainteresowań badawczych były łuszczyca, pęcherzyca, liszaj płaski[1].

Uznawany za jednego z najwybitniejszych dermatologów na Bliskim Wschodzie[4]. Członek honorowy wielu stowarzyszeń branżowych, w tym Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego[4][8]. Z okazji 70. urodzin Feuermana otrzymał tytuł honorowego członka Österreichische Gesellschaft für Dermatologie und Venerologie (Austriackie Towarzystwo Dermatologiczne i Wenerologiczne)[1]. Laureat Złotego Medalu tegoż towarzystwa z 1999[9][1].

Pisał wiersze, debiutując przed 1939 we lwowskim piśmie „Gromada”[4]. Po wojnie jego utwory, podpisywane pod pseudonimem „Jerzy Pogorzelski”, drukowano w warszawskich pismach „Po Prostu”, „Nowe Widnokręgi”, „Kuźnica”[7][3]. Po opuszczeniu Polski publikował eseje w czasopismach emigracyjnych oraz w na łamach polskojęzycznej prasy w Izraelu[8]. Spisane przez niego wspomnienia ukazały się w „Zeszytach Literackich”[3].

Zmarł 14 listopada 2011 w Tel Awiwie[1][3]. Został pochowany na cmentarzu w Giwat ha-Szelosza[10].

Uwagi

  1. ↑ Spotyka się też zapis imienia „Eleasar”, zob. Arka 2000 ↓, s. Życiorys na okładce.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Karl Holubar. Obituary. Eleazar J. Feuerman 1919-2011. „Wiener Medizinische Wochenschrift”. Nr 3-4, s. 89, 2012.
  2. ↑ Eleazar Feuerman. ushmm.org. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Prof. Eleasar J. Feuerman List do Redakcji. zeszytyliterackie.pl. [dostęp 2026-04-04].
  4. 1 2 3 4 5 Janicki 1993 ↓, s. 61.
  5. 1 2 Arka 2000 ↓, s. 30.
  6. ↑ Kazimierz Rędziński. Studenci żydowscy we Lwowie w latach 1918–1939. „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie”. T. XXV, s. 594, 595, 596, 2016. za: Eleasar Feuerman. Moi lwowscy profesorowie. „Zeszyty Historyczne”. Z. 117, s. 59, 61, 62, 63, 1996.
  7. 1 2 3 4 5 Janicki 1993 ↓, s. 60.
  8. 1 2 3 Arka 2000 ↓, s. Życiorys na okładce.
  9. ↑ Karl Holubar: The Austrian Society for Dermatology and Venereology (ÖGDV). oegdv.at. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  10. ↑ פרופ' אליעזר פוירמן. billiongraves.com. [dostęp 2026-04-04].

Bibliografia

  • Eleasar Feuerman. Przy ulicy Spinozy 6.... W: Jerzy Janicki: Cały Lwów na mój głów... Alfabet lwowski. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1993, s. 60-61. ISBN 83-7066-474-1.
  • Eleasar J. Feuerman: Arka Noego. Wybór esejów. Łódź: Oficyna Bibliofilów, 2000, s. 1-145. ISBN 83-87522-28-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.