Elniekumpie
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina | |
| Populacja • liczba ludności |
|
Położenie na mapie rejonu wileńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Litwy ![]() | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |
Elniekumpie (lit. Elniakampis; hist.: pol. Elnokumpie[1], lit. Velniakampis[2]) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Suderwa, nad Wilią.
Warunki naturalne
Elniekumpie położone są przy zakolu Wilii, przy ujściu do niej Elny, na której znajduje się tu jezioro Elniekumpie i do której we wsi wpada Wajgoła. Miejscowość położona jest na terenie Wilejskiego Parku Regionalnego.
Historia
W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżało w województwie wileńskim, w powiecie wileńskim. Było własnością biskupów wileńskich[3]. Odpadło od Polski w wyniku III rozbioru.
W XIX i w początkach XX w. położone było w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim. W 1815 zmarł tu biskup wileński Hieronim Stroynowski SP. W II poł. XIX w. należało do Ogińskich i znane było z blicharni płótna[3].
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922[4] leżało w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], w gminie Mejszagoła[1], przy granicy z Litwą, którą stanowiła tu Wilia. W 1931 miejscowość liczyła:
- kolonia Elniekumpie – 61 mieszkańców, zamieszkałych w 12 budynkach
- majątek Elniekumpie – 10 mieszkańców, zamieszkałych w 3 budynkach[1].
Na początku lat 20. XX w. mieściła się tu placówka 4 Batalionu Celnego, a następnie 4 Batalionu Straży Granicznej.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.
Uwagi
- ↑ Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.
Przypisy
- 1 2 3 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
- ↑ Antanas Salys: Raštai, II tomas: tikriniai vardai. Rzym: Lietuvių katalikų mokslo akademija, 1983.
- 1 2 Elnokumpie, pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 345.
- ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
Bibliografia
- Elnokumpie, pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 345.
- Mapa WIG Mejszagoła. [dostęp 2025-07-04]. (pol.).
- geoportal.lt. [dostęp 2025-07-04]. (lit. • ang.).



