Emil Nielsen
 | |||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
196 cm | ||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
12 | ||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Emil Nielsen (ur. 10 marca 1997 w Aarhus) – duński piłkarz ręczny, występujący na pozycji bramkarza, od 2026 roku zawodnik ONE Veszprém. Mistrz świata z 2021 i 2025 roku, mistrz Europy z 2026 roku z Danią. Dwukrotny zdobywca Ligi Mistrzów z FC Barceloną[1].
Kariera sportowa
Nielsen seniorską karierę rozpoczął w Aarhus Håndbold, gdzie zadebiutował w wieku 17 lat. Pod koniec 2016 roku u Nielsena zdiagnozowano Zapalenie opon mózgowych, co niemal zmusiło Duńczyka do zakończenia kariery. W związku z chorobą nie grał aż do rozpoczęcia sezonu 2017/18, kiedy to został nowym zawodnikiem Skjern Håndbold, z którym to zdobył mistrzostwo Danii w 2018 roku[2].
W reprezentacji Danii zadebiutował 5 kwietnia 2018 w towarzyskim meczu z Francją[3]. Nie znalazł się jednak w kadrze na Mistrzostwa Świata w 2019 roku.
W 2019 roku podpisał trzyletni kontrakt z HBC Nantes, w którym to zadebiutował w rozgrywkach Ligi Mistrzów[4]. Po wygaśnięciu umowy z francuskim klubem, został zawodnikiem FC Barcelony[5]. W barwach Blaugrany stworzył duet bramkarzy z Gonzalo Pérezem de Vargasem i już w pierwszym sezonie sięgnął po potrójną koronę. W następnych sezonach został już wyjściowym bramkarzem Blaugrany, a samemu sięgnął po nagrodę EHF Excellence w kategorii bramkarz sezonu trzy razy z rzędu w sezonach: 2023/24[6], 2024/25[7] oraz 202526[8]. W 2025 roku znalazł się w drużynie gwiazd Mistrzostw Świata[9].
W lipcu 2025 poinformowano, że po sezonie 2025/26 opuści Barcelonę i odejdzie do węgierskiego ONE Veszprém, z którym podpisał umowę do 2029 roku[10]. W swoim ostatnim sezonie w barwach Dumy Katalonii wraz z zespołem zdobył kolejną potrójną koronę, obok mistrzostwa Hiszpanii i zwycięstwa w Pucharze Króla, Barcelona zwyciężyła po raz 13. w swojej historii w rozgrywkach Ligi Mistrzów, pokonując w finale Füchse Berlin 37:34[11].
Sukcesy
Przypisy
|