Emil Wolff von Wolffsried
 generał major | |
| Pełne imię i nazwisko |
Paul August Emil Wolff von Wolffsried |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
26 lutego 1857 |
| Data śmierci |
30 listopada 1941 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
45 Brygada Artylerii Polowej |
| Stanowiska |
komendant brygady |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
           | |
Emil Wolff von Wolffsried, także Paul August Emil Wolff von Wolffsried[1] (ur. 26 lutego 1857 w Groß-Siegharts[2], zm. 30 listopada 1941[1]) – generał major cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys
5 października 1875 wstąpił do armii austriackiej jako jednoroczny ochotnik[2]. Na majora awansował ze starszeństwem z 1 listopada 1907 i został przeniessiony do 3 Pułku Artylerii Korpuśnej w Grazu, który 6 kwietnia 1908 został przemianowany na Pułk Haubic Polowych Nr 3[3]. 5 lipca 1910 został komendantem 3 Dywizjonu Ciężkich Haubic w Przemyślu[2][4]. Na tym stanowisku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z 1 maja 1911[5]. 1 marca 1912 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Dywizjon Ciężkich Haubic Nr 10[6]. 24 czerwca 1914 awansował na pułkownika[7]. 1 marca 1916 został mianowany komendantem 45 Brygady Artylerii Obrony Krajowej, która 30 września 1917 została przemianowana na 45 Brygadę Artylerii Polowej[2][8]. Będąc pułkownikiem i komendantem brygady pozostawał oficerem nadetatowym Pułku Ciężkiej Artylerii Polowej Nr 2[9]. 11 grudnia 1917 został awansowany na generała majora ze starszeństwem z 1 listopada 1917[1][8]. 9 sierpnia 1918 cesarz nadał mu tytuł szlachecki[2]. 1 stycznia 1919 został przeniesiony w stan spoczynku[1].
Ordery i odznaczenia
W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał:
- Krzyż Rycerski Orderu Leopolda z dekoracją wojenną i mieczami,
- Order Korony Żelaznej 3. klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy,
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej,
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstążce,
- Krzyż Wojskowy Karola,
- Krzyż za służbę wojskową dla oficerów 2 klasy,
- Krzyż za służbę wojskową dla oficerów 3 klasy,
- Złoty Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii,
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy,
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913[8][5].
Przypisy
- 1 2 3 4 Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 205.
- 1 2 3 4 5 Michał Fiala: Wolff von Wolffsried. Nová šlechta v českých zemích a podunajské monarchii. [dostęp 2025-11-09]. (cz.).
- ↑ Schematismus 1908 ↓, s. 806, 858.
- ↑ Schematismus 1912 ↓, s. 988.
- 1 2 Schematismus 1912 ↓, s. 839.
- ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 1044.
- ↑ Generale und Obersten 1914 ↓, s. 19.
- 1 2 3 Generale und Obersten II 1918 ↓, s. 13.
- ↑ Generale und Obersten 1916 ↓, s. 19.
Bibliografia
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, Dezember 1907. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, Dezember 1911. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: K. K. Hof und Staatsdruckerei, Dezember 1912. (niem.).
- Generale und Obersten (Abgeschlossen am. 1. Mai 1914). Wiedeń: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1914. (niem.).
- Generale und Obersten (k. u. k. Heer). Wiedeń: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1916-12-06. (niem.).
- Generale und Obersten (k. u. k. Heer). Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1918-09-24. (niem.).
- Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wien: Österreichisches Staatsarchiv, Juni 2007. (niem.).