Emily Webley-Smith
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 lipca 1984 |
| Wzrost |
168 cm |
| Gra |
praworęczna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
0 WTA, 4 ITF |
| Najwyżej w rankingu |
240 (7 listopada 2011) |
| Wimbledon |
2R (2004) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
0 WTA, 27 ITF |
| Najwyżej w rankingu |
113 (2 listopada 2015) |
| Roland Garros |
1R (2020) |
| Wimbledon |
1R (2004, 2005, 2007, 2011, 2015, 2021) |
Emily Webley-Smith (ur. 14 lipca 1984 w Bristolu) – brytyjska tenisistka.
Kariera tenisowa
Tenisistka występująca głównie w turniejach rangi ITF. Zadebiutowała w 1999 roku, dzięki dzikiej karcie, w kwalifikacjach do imprezach ITF w Welwyn, ale przegrała 0:6, 0:6 już w pierwszej rundzie. W 2000 roku udanie przeszła kwalifikacje do podobnego turnieju w Felixstowe i po raz pierwszy w karierze zagrała w turnieju głównym, w którym przegrała jednak w pierwszym meczu z rodaczką Jane O'Donoghue. W następnym roku, też jako kwalifikantka, dotarła do ćwierćfinału imprezy w Jersey, przegrywając mecz ćwierćfinałowy z Anne Keothavong.
W 2002 roku otrzymała od organizatorów dziką kartę i wystąpiła w turnieju kwalifikacyjnym do Wimbledonu. Zagrała jeden mecz i odpadła w pierwszej rundzie. W następnym roku, na tych samych zasadach, zagrała w kwalifikacjach tego samego turnieju z identycznym skutkiem. W tym samym roku pięciokrotnie osiągnęła ćwierćfinały grze singlowej w turniejach ITF. W 2004 roku otrzymała dziką kartę bezpośrednio do turnieju głównego w Wimbledonie i odniosła swój największy sukces w karierze, pokonując w pierwszej rundzie Severine Beltrame; w drugiej przegrała z Amy Frazier.
W karierze wygrała cztery turnieje w grze singlowej i dwadzieścia siedem w grze deblowej rangi ITF.
Finały turniejów WTA
| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| od 2021 | |
| WTA 1000 (obowiązkowe) | |
| WTA 1000 (nieobowiązkowe) | |
| WTA 500 | |
| WTA 250 | |
| WTA 125 | |
Gra podwójna 1 (0–1)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 2 listopada 2025 | Nanchang | Twarda |  Jekatierina Owczarienko |
 Quinn Gleason Jelena Pridankina |
4:6, 6:2, 6–10 |
Wygrane turnieje rangi ITF
| turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 75 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 50 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 25 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 15 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 10 000 $ |
Gra pojedyncza
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 15/03/2009 |  Las Palmas |
ITF | 10 000 | twarda |  Jelena Czałowa |
6:0, 7:6 |
| 2. | 09/08/2009 |  Nowe Delhi |
ITF | 10 000 | twarda |  Aleksandra Koleszniczenko |
6:1, 6:1 |
| 3. | 30/03/2014 |  Szarm el-Szejk |
ITF | 10 000 | twarda | Jewgienija Paszkowa |
7:6(7), 0:6, 6:4 |
| 4. | 26/02/2017 | Szarm el-Szejk |
ITF | 15 000 | twarda |  Julia Terziyska |
6:3, 6:4 |
Bibliografia
- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2015-06-30] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2015-06-30] (ang.).