Emmanuel Bove

Emmanuel Bove
Ilustracja
Emmanuel Bove
Data i miejsce urodzenia

20 kwietnia 1898
Paryż

Data i miejsce śmierci

19 lipca 1945
Paryż

Emmanuel Bove (ur. 20 kwietnia 1898 w Paryżu, zm. 19 lipca 1945 w Paryżu) – francuski pisarz pochodzenia żydowsko-ukraińskiego, autor powieści i opowiadań, przedstawiciel nurtu minimalistycznego określanego jako écriture pauvre. Jego proza cechuje się ascetycznym językiem, precyzyjną obserwacją codzienności oraz portretowaniem ludzi samotnych i wykluczonych – bohaterów żyjących na marginesie, z którego nie potrafią się wydostać.

Życiorys

Bove urodził się w Paryżu. Jego ojciec był Żydem pochodzącym z terenów dzisiejszej Ukrainy, matka zaś pochodziła z Luksemburga i pracowała jako służąca[1].

W czasie I wojny światowej przebywał w Anglii, gdzie kontynuował edukację. Po powrocie do Francji imał się różnych zajęć, a pierwsze próby pisarskie zwróciły uwagę Colette, która wsparła jego debiut[2].

W 1924 roku ukazała się jego pierwsza znacząca powieść, Mes amis, opisująca życie Victora Bâtona – samotnego inwalidy wojennego, żyjącego z renty i poszukującego przyjaźni. Utwór przyniósł Bove’owi uznanie krytyki. W 1928 roku autor otrzymał nagrodę literacką Prix Figuière[1].

W okresie okupacji, jako osoba pochodzenia żydowskiego, został objęty zakazem publikowania. Wyjechał na południe Francji, a następnie do Algierii, gdzie powstały jego ostatnie dzieła[1]. Zmarł w 1945 roku na skutek pogarszającego się stanu zdrowia.

Po śmierci pisarza jego dorobek stopniowo popadł w zapomnienie, jednak w drugiej połowie XX wieku twórczość ta została ponownie odkryta dzięki pracy François Poirié, który przygotował edycje krytyczne utworów Bove’a i liczne studia literackie[1]. Znaczenie dorobku autora podkreśla także esej Marie-Thérèse Eychart opublikowany w czasopiśmie Europe[3]. W 1983 roku France Culture poświęciło Bove’owi audycję dokumentalną w cyklu „Les Nuits magnétiques”[4].

Twórczość Bove’a została opisana w Encyclopædia Universalis, w IMEC istnieje osobny Fonds Emmanuel Bove, a liczne opracowania Poirié i Eychart potwierdzają trwałe znaczenie autora w historii literatury francuskiej[1][2][3][4].

Wybrane utwory

  • Mes amis (1924)
  • Armand (1927)
  • Bécon-les-Bruyères (1927)
  • La Coalition (1927)
  • La Mort de Dinah (1928)
  • Le Pressentiment (1935)
  • Le Piège (1945)

Polskie tłumaczenia

  • Moi przyjaciele, tłum. Adam Bułakowski, Warszawa: Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, 1930.
  • Moi przyjaciele. Armand, Warszawa: Czytelnik, 1983.
  • Sprzymierzeni (La Coalition), Szczecin: Pan Wydawca, 2025.
  • Pułapka (Le Piège), Oficyna, 2025.[5]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 François Poirié: BOVE Emmanuel Bobovnikoff dit Emmanuel (1898–1945). Encyclopædia Universalis. [dostęp 2025-11-23]. (fr.).
  2. 1 2 Stéphanie Lamache: Mes Amis d’Emmanuel Bove. IMEC Archives. [dostęp 2025-11-23]. (fr.).
  3. 1 2 Marie-Thérèse Eychart: La lumière sombre d’Emmanuel Bove. Revue Europe. [dostęp 2025-11-23]. (fr.).
  4. 1 2 Emmanuel Bove – Les Nuits magnétiques. France Culture. [dostęp 2025-11-23]. (fr.).
  5. ↑ Emmanuel Bove – lista książek. LubimyCzytać.pl. [dostęp 2025-11-23]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.