Emmonsyt

Emmonsyt

okaz z Meksyku
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Fe3+2(TeO3)3·2H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	5[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	igiełkowy, włosowaty, łuskowaty, wydłużony[1]
Przezroczystość	nieprzezroczysty, przeświecający, przezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Gęstość	4,52–4,55 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	żółtozielona[1]
Rysa	zielona[1]
Połysk	szklisty[1]
Współczynnik załamania	1,962–2,12 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,138–0,158[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] pleochroizm: słaby[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.JM.10[1]

Emmonsyt – bardzo rzadki minerał z klasy tlenków^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym, włosowatym, wydłużonym^[3] i łuskowatym^[1][2]. Występuje w skupieniach promienistych, rozetowych, kulistych, botryoidalnych; w formie druz, mas mikrokrystalicznych oraz włóknistych skorup^[1][2]. Jest minerałem nieprzezroczystym do przezroczystego^[1][2]. Posiada szklisty połysk i zieloną rysę^[1][3].

Występuje jako produkt przeobrażeń wcześniejszych minerałów telluru w strefie utleniania niektórych hydrotermalnych złóż metali szlachetnych^[2]. Spotykany także w epitermalnych żyłach złota^[3]. Towarzyszą mu zwykle cerusyt, kwarc, altait, hessyt, sylwin, schieffelinit sonorait, schmitteryt, tellur rodzimy, mackayit, goethyt, złoto rodzime, piryt, rodalquilaryt, eztlyt, bromargyryt, cuzticyt i moctezumit^[3][2][1].

Spotykany w Australii (Australia Zachodnia), Chile (Coquimbo), Chinach, Hondurasie, Japonii, Meksyku (Sonora), Hiszpanii (Andaluzja) i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Nevada)^[1][2].