Epinecrophylla

Epinecrophylla
M.L. Isler & Brumfield, 2006[1]
Ilustracja
Gardlinek brunatny (E. fulviventris)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

tyrankowce

Rodzina

chronkowate

Podrodzina

chronki

Plemię

Microrhopiini

Rodzaj

Epinecrophylla

Typ nomenklatoryczny

Formicivora haematonota P.L. Sclater, 1857

Gatunki

8 gatunków – zobacz opis w tekście

Epinecrophylla – rodzaj ptaków z podrodziny chronek (Thamnophilinae) w obrębie rodziny chronkowatych (Thamnophilidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej i Centralnej[2].

Morfologia

Długość ciała 9,5–11 cm; masa ciała 7,5–12,5 g[3].

Systematyka

Rodzaj zdefiniowała w 2006 roku para amerykańskich ornitologów − Morton L. Isler i Robb T. Brumfield − w artykule zatytułowanym Epinecrophylla, nowy rodzaj chronkowatych (Aves: Passeriformes: Thamnophilidae), opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Biological Society of Washington”[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) gardlinek rudogrzbiety (E. haematonota).

Nazewnictwo

Epinecrophylla: gr. επι epi „na”; νεκρος nekros ‘martwy’; φυλλον phullon ‘liść’[4].

Podział systematyczny

Takson wyodrębniony z rodzaju Myrmotherula[1][5]. Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

  • Epinecrophylla fulviventris (Lawrence, 1862) – gardlinek brunatny
  • Epinecrophylla ornata (P.L. Sclater, 1853) – gardlinek ozdobny
  • Epinecrophylla erythrura (P.L. Sclater, 1890) – gardlinek rudosterny
  • Epinecrophylla leucophthalma (von Pelzeln, 1868) – gardlinek białooki
  • Epinecrophylla gutturalis (P.L. Sclater & Salvin, 1881) – gardlinek płowy
  • Epinecrophylla haematonota (P.L. Sclater, 1857) – gardlinek rudogrzbiety
  • Epinecrophylla spodionota (P.L. Sclater & Salvin, 1880) – gardlinek stokowy
  • Epinecrophylla amazonica (H. von Ihering, 1905) – gardlinek amazoński

Przypisy

  1. 1 2 3 M.L. Isler, D.R. Lacerda, P.R. Isler, S.J. Hackett, K.V. Rosenberg & R.T. Brumfield. Epinecrophylla, a new genus of antwrens (Aves: Passeriformes: Thamnophilidae). „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 119 (4), s. 522-527, 2006. (ang.).
  2. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Antbirds. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-12-10]. (ang.).
  3. ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Typical Antbirds (Thamnophilidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Epinecrophylla, DOI: 10.2173/bow.thamno3.01 [dostęp 2026-08-17] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  4. ↑ Epinecrophylla, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2026-08-17] (ang.).
  5. ↑ R.T. Brumfield, J.G. Tello, Z.A. Cheviron, M.D. Carling, N. Crochet & K.V. Rosenberg. Phylogenetic conservatism and antiquity of a tropical specialization: Army-ant-following in the typical antbirds (Thamnophilidae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 45, s. 1-13, 2007. DOI: 10.1016/j.ympev.2007.07.019. (ang.).
  6. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Microrhopiini Moyle, Chesser, Brumfield, Tello, Marchese & Cracraft, 2009 (wersja: 2026-04-25). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-17].