Epsilon Aquilae

Epsilon Aquilae
ε Aql
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Orzeł

Rektascensja

18h 59m 37,359s

Deklinacja

+15° 04′ 05,89″

Paralaksa (π)

0,02105 ± 0,00070″[1]

Odległość

154,9 ± 5,3 ly
47,5 ± 1,6 pc

Wielkość obserwowana

4,02m[1]

Ruch własny (RA)

−50,75 ± 0,90 mas/rok[1]

Ruch własny (DEC)

−72,36 ± 0,61 mas/rok[1]

Prędkość radialna

−45,90 ± 0,30 km/s[1]

Charakterystyka fizyczna
Typ widmowy

K1 III[1]

Masa

2,5 M☉[2]

Promień

10 R☉[2]

Jasność

66 L☉[2]

Temperatura

4720 K[2]

Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 13 Aql
2MASS: J18593736+1504059
Bonner Durchmusterung: BD+14 3736
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 712
Boss General Catalogue: GC 26091
Katalog Henry’ego Drapera: HD 176411
Katalog Hipparcosa: HIP 93244
Katalog jasnych gwiazd: HR 7176
SAO Star Catalog: SAO 104318
Arin-majlep, Deneb al Okab Borealis
Mapa nieba
Położenie w gwiazdozbiorze

Epsilon Aquilae (ε Aql) – gwiazda w gwiazdozbiorze Orła, znajdująca się w odległości około 155 lat świetlnych od Słońca.

Nazwa

Gwiazda ta ma nazwę własną Arin-majlep, wywodzącą się z tradycji Marszalczyków. Nazwa oznacza „kopię Wielkiego Oka” (czyli Altaira) i odnosi się do asteryzmu tworzonego przez Omega, Zeta i Epsilon Aquilae. Dla Arabów gwiazda ta, wraz z sąsiednią Zeta Aquilae tworzyły „ogon orła” (z arabskiego ‏ذنب العقاب‎ ðanab al-ʿuqāb), skąd wzięła się czasem spotykana nazwa Deneb al Okab Borealis (łaciński epitet Borealis, czyli „północna” pozwalał rozróżnić te dwie gwiazdy)[2][3]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2026 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Arin-majlep dla określenia tej gwiazdy[4].

Charakterystyka

Jest to olbrzym reprezentujący typ widmowy K1. Wypromieniowuje 66 razy więcej światła niż Słońce, ma 10 razy większy promień i dwuipółkrotnie większą masę. Widmo Epsilon Aquilae jest wzbogacone w cyjanogen oraz w bar. Gwiazdy barowe są wzbogacane w ten pierwiastek przez transfer masy z drugiego składnika układu; Epsilon Aquilae okazuje się być gwiazdą spektroskopowo podwójną, której towarzysz okrąża olbrzyma w czasie 1270 dni, co odpowiada odległości około 3,5 au[2].

Gwiazda ma także dwóch innych towarzyszy, o których nie wiadomo czy są fizycznie związani z układem[5][2]. Składnik B ma obserwowaną wielkość gwiazdową 10,56m i znajduje się w odległości 123,4 sekund kątowych[5][6]. Składnik C o wielkości 11,25m jest odległy o 145″ od olbrzyma[5][7]. Jeżeli jest związany z Epsilon Aquilae, to dzieli go od niej co najmniej 3700 au, a jeden obieg zajmuje ponad 110 tysięcy lat; byłby to wówczas pomarańczowy karzeł typu K[2].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Epsilon Aquilae w bazie SIMBAD (ang.)
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Jim Kaler: Deneb al Okab Borealis. STARS. [dostęp 2017-06-01]. (ang.).
  3. ↑ Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 61. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
  4. ↑ IAU-Catalog of Star Names. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2026-07-16. [dostęp 2026-07-26].
  5. 1 2 3 Mason et al.: WDS J18596+1504A. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
  6. ↑ BD+14 3736B w bazie SIMBAD (ang.)
  7. ↑ BD+14 3736C w bazie SIMBAD (ang.)