Equinor
 | |
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Data powstania |
14 czerwca 1972 |
| Forma prawna | |
| Udziałowcy |
Rząd Norwegii (67%) |
| Zatrudnienie |
ok. 20 245 (2017)[1] |
| Symbol akcji | |
| Dane finansowe | |
| Przychody |
61,2 mld USD (2017)[1] |
| Wynik operacyjny |
13,8 mld USD (2017)[1] |
| Wynik netto |
4,6 mld USD (2017)[1] |
| Aktywa |
111,1 mld USD (2017)[1] |
| Kapitał własny |
39,9 mld USD (2017)[1] |
| Strona internetowa | |
Equinor ASA (do 2018: Statoil ASA, do 2009: StatoilHydro ASA) – norweskie przedsiębiorstwo energetyczne, które prowadzi działalność w 38 krajach (2015) oraz do 2012 posiadało stacje paliw w 8 krajach na świecie (m.in. w Polsce – 356 stacji w roku 2013[2]). Stacje paliw należące do koncernu zostały w roku 2010 wydzielone do oddzielnej spółki Statoil Fuel and Retail, która w roku 2012 została przejęta przez Alimentation Couche-Tard[3][4]. Od roku 2015 stacje paliw przechodziły rebranding polegający na zmianie nazwy na Circle K[5].
Wiosną 2018 r. Statoil[6] zmienił nazwę na Equinor. Przedsiębiorstwo skupia się na wydobyciu ropy i gazu oraz rozwija segment energetyki odnawialnej, inwestując głównie w morską energetykę wiatrową.
Działalność
Statoil został założony 14 lipca 1972 roku. Jest to największe naftowe przedsiębiorstwo w Skandynawii i największe przedsiębiorstwo w Norwegii. Zatrudnia około 20 tys. osób. Spółka jest notowana na NYSE oraz na Giełdzie Papierów Wartościowych w Oslo. 67% udziałów w przedsiębiorstwie należy do państwa (Norwegii). Siedziba główna znajduje się w norweskim mieście Stavanger.
Od 2004 roku koncern stał się sponsorem tytularnym pucharu świata w piłce ręcznej mężczyzn, nazywanym także Statoil World Cup[7].
W 2007 r. Statoil połączył się z paliwową częścią Norsk Hydro zmieniając nazwę na StatoilHydro.
W 2011 r. Statoil znalazł się na pierwszym miejscu na liście przedsiębiorstw najbardziej zrównoważonych środowiskowo i socjalnie, prowadzonej przez organizację Global.org[8].
18 kwietnia 2012 zostało ogłoszone, że Alimentation Couche-Tard zakupi Statoil Fuel & Retail za 2,8 mld dolarów i stanie się spółką Couche-Tard[9].
We wrześniu 2015 prasa poinformowała, że stacje paliw dotychczas funkcjonujące pod marką Statoil będą znane jako sieć Circle K[10]. Wiosną 2016 roku stacje rozpoczęły rebranding w krajach Skandynawii, państwach bałtyckich, Rosji i Polsce.
15 marca 2018 Statoil ogłosił, że na walnym zgromadzeniu w maju zmieni nazwę na Equinor[11]. Nowa nazwa ma być elementem strategii odchodzenia od paliw kopalnych.
Equinor w Polsce
Equinor ASA (do 2018 roku: Statoil ASA) rozpoczął działalność w Polsce na początku lat 90. XX wieku, rozwijając sieć stacji paliw pod marką Statoil. W kolejnych latach Equinor skoncentrował swoją aktywność w Polsce przede wszystkim na projektach związanych z transformacją energetyczną, w szczególności w sektorze odnawialnych źródeł energii oraz dostaw gazu ziemnego.
Spółka rozwija projekty morskiej i lądowej energetyki wiatrowej. Biura Equinor w Polsce zlokalizowane są w Warszawie i Gdańsku, natomiast działalność operacyjna związana z projektami offshore wind rozwijana jest w Łebie. Poprzez swoją spółkę zależną Wento, Equinor rozwija lądowe źródła energii odnawialnej, w tym farmy fotowoltaiczne, lądowe farmy wiatrowe oraz projekty magazynowania energii elektrycznej (BESS).
1. Morskie farmy wiatrowe Bałtyk
1.1 Projekty i partnerstwo
Projekty Bałtyk 1, Bałtyk 2 oraz Bałtyk 3 realizowane są przez Equinor we współpracy z polską spółką energetyczną Polenergia w formule joint venture, w której każdy z partnerów posiada po 50% udziałów. Projekty te należą do największych planowanych inwestycji w sektorze morskiej energetyki wiatrowej w Polsce i stanowią istotny element rozwoju tego segmentu rynku energetycznego.
1.2 Lokalizacja i skala projektów
Farmy Bałtyk 2 i Bałtyk 3 zlokalizowane są w Polskiej Wyłącznej Strefie Ekonomicznej Morza Bałtyckiego, w odległości około 22–37 km od wybrzeża w rejonie Łeby i Ustki. Projekt Bałtyk 1 planowany jest w większej odległości od brzegu – około 80 km. Łączna planowana moc zainstalowana projektów Bałtyk wynosi do około 3 GW, co czyni je jednym z największych kompleksów morskich farm wiatrowych rozwijanych w regionie Morza Bałtyckiego.
1.3 Bałtyk 2 i Bałtyk 3
Łączna moc zainstalowana projektów Bałtyk 2 i Bałtyk 3 wynosi około 1,44 GW. Farmy będą składać się ze 100 turbin, z których każda ma moc jednostkową przekraczającą 14 MW. Projekty znajdują się w fazie budowy zarówno na lądzie, jak i na morzu.
1.4 Bałtyk 1
Projekt Bałtyk 1 planowany jest jako największy z trzech przedsięwzięć, o potencjalnej mocy zainstalowanej do około 1,56 GW.
1.5 Baza operacyjno-serwisowa w Łebie
Na potrzeby obsługi projektów Bałtyk wybrano lokalizację bazy operacyjno-serwisowej w Łebie. Baza będzie wspierać etap budowy MFW Bałtyk oraz ma pełnić funkcję zaplecza logistycznego dla eksploatacji farm wiatrowych, w tym koordynacji transportu morskiego, obsługi technicznej oraz działań utrzymaniowych.
2. Projekty odnawialne na lądzie
Equinor rozwija w Polsce projekty odnawialnych źródeł energii na lądzie za pośrednictwem spółki zależnej Wento. Działalność obejmuje rozwój farm fotowoltaicznych i lądowych farm wiatrowych, a także przygotowanie projektów związanych z magazynowaniem energii elektrycznej.
3. Dostawy gazu
Equinor prowadzi sprzedaż gazu ziemnego do Polski, pochodzącego z Norweskiego Szelfu Kontynentalnego. Surowiec transportowany jest między innymi systemem gazociągów Baltic Pipe, stanowiącym element infrastruktury dywersyfikacji dostaw gazu do kraju.
4. Dostawy ropy naftowej
Equinor dostarcza norweską ropę na polski rynek, wspierając bezpieczeństwo energetyczne oraz zapewniając zróżnicowane i niezawodne źródła energii obok swoich działań w zakresie energii odnawialnej i gazu ziemnego.
Bibliografia
- Equinor, Historia działalności detalicznej Statoil Fuel & Retail[12].
- Statoil completes divestment of Statoil Fuel & Retail, Equinor.com, 2012
- Craig Richard, "Statoil enters Polish offshore market", Windpower Offshore, 2019
- Heather O’Brian, "Equinor buys stake in third Polish offshore project", Windpower Offshore, 2019
- Polenergia – projekty morskich farm wiatrowych[13]
- WindEurope – Offshore wind projects database[14]
- Offshorewind.biz – construction updates for Bałtyk offshore wind projects, 2026
- Offshorewind.biz – Equinor selects Łeba for O&M base, 2026
- Equinor – Baltic offshore wind cluster information[15]
- Equinor – renewable energy activities in Poland[16]
- Equinor – long-term gas sales agreements with PGNiG[17]
- Equinor Poland – corporate information[18]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Annual Report on Form 20-F. (ang.).
- ↑ Statoil: Poznaj Statoil Fuel & Retail Polska. [dostęp 2013-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-22)].
- ↑ Couche-Tard, Press Release [online].
- ↑ Statoil, Statoil completes divestment of Statoil Fuel & Retail – further strengthens upstream focus – equinor.com [online], 19 czerwca 2012 [zarchiwizowane z adresu 2018-09-25].
- ↑ Statoil oficjalnie zmienia się w Polsce w Circle K. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2018-03-19].
- ↑ Statoil oficjalnie zmienia nazwę na Equinor [online], 16 maja 2018 [dostęp 2018-05-17] (pol.).
- ↑ Croatian Handball Team Wins Statoil World Cup. croatia.org. [dostęp 2016-08-14]. (ang.).
- ↑ The Global 100 Most Sustainable Corporations in the World: 2011 Global 100 List. global100.org. [dostęp 2011-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-20)].
- ↑ Canada’s Couche-Tard to buy Statoil Fuel for $2.8 billion. Reuters. [dostęp 2017-05-11]. (ang.).
- ↑ bezprawnik.pl: Pora odzwyczaić się od Statoil – będzie zmiana nazwy na Circle K –. [dostęp 2015-09-22].
- ↑ WNP,pa: Statoil zmieni nazwę na Equinor. wnp.pl, 15 marca 2018. [dostęp 2018-03-15].
- ↑ https://www.equinor.com
- ↑ https://www.polenergia.pl
- ↑ https://windeurope.org
- ↑ https://www.equinor.com
- ↑ https://www.equinor.com
- ↑ https://www.equinor.com
- ↑ https://www.equinor.com