Er Hai
 Er Hai | |
| Położenie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Lokalizacja | |
| Miejscowości nadbrzeżne | |
| Wysokość lustra |
1972 m n.p.m. |
| Wyspy |
Jinsuo Dao i inne |
| Morfometria | |
| Powierzchnia |
249,8 km² |
| Wymiary • max długość • szerokość |
|
| Głębokość • średnia • maksymalna |
|
| Długość linii brzegowej |
ok. 116 km |
| Objętość |
2,5 km³ |
| Hydrologia | |
| Cieki zasilające |
Miju, Mici, Bolou i mniejsze potoki górskie |
| Cieki wypływające |
Xi’er, dalej Yangbi |
| Rodzaj jeziora |
jezioro wysokogórskie, tektoniczne |
Położenie na mapie Chin  | |
 25°45′48″N 100°11′15″E/25,763333 100,187500 | |
Er Hai lub Erhai (chiń. 洱海; pinyin Ěrhǎi) – słodkowodne jezioro wysokogórskie w południowo-zachodnich Chinach, w prowincji Junnan, w pobliżu miasta Dali. Leży na wysokości około 1972 m n.p.m., zajmuje powierzchnię około 250 km², ma objętość około 2,5 km³, a jego głębokość maksymalna sięga 20,7 m[1]. Jest jednym z największych jezior wysokogórskich Junnanu oraz ważnym elementem środowiska przyrodniczego i gospodarki wodnej regionu Dali[2].
Położenie i hydrografia
Er Hai leży w kotlinie między górami Cangshan a obszarem miejskim Dali. Jezioro ma wydłużony kształt z północy na południe; jego długość wynosi około 40 km, a szerokość 7–8 km[1]. Linia brzegowa osiąga około 116 km, a średnia głębokość wynosi około 10,2 m[1].
Jezioro zasilane jest przez rzeki i potoki spływające z otaczających gór. Do ważniejszych dopływów należą Miju, Mici i Bolou, a także mniejsze cieki wodne ze stoków Cangshan[1]. Odpływ z jeziora prowadzi przez rzekę Xi’er, a następnie przez system rzeki Yangbi, należący do dorzecza Lancang Jiang, czyli górnego biegu Mekongu[2].
Środowisko przyrodnicze
Er Hai należy do grupy jezior wyżynnych Wyżyny Junnan-Kuejczou. Ze względu na położenie na dużej wysokości, stosunkowo długi czas wymiany wody i presję ze strony osadnictwa, rolnictwa oraz turystyki, jezioro jest wrażliwe na zmiany jakości wody i dopływ zanieczyszczeń z otaczającej zlewni[1][3].
Współczesne badania wskazują, że jezioro doświadczało problemów związanych z eutrofizacją, pogorszeniem jakości wody i okresowym niedoborem tlenu w głębszych warstwach wody[1][4]. W literaturze naukowej zwraca się uwagę na znaczenie ograniczania dopływu substancji biogennych, zwłaszcza związków azotu i fosforu, oraz na potrzebę zintegrowanego zarządzania całą zlewnią jeziora[3][4].
Bioróżnorodność
Er Hai było historycznie jednym z ważniejszych jezior Junnanu pod względem liczby lokalnych gatunków endemicznych. W badaniach dotyczących zmian we florze wodnej i ichtiofaunie jezior Junnanu wskazano, że Er Hai, obok jezior Fuxian i Dian Chi, należało do głównych ośrodków endemizmu wśród jezior prowincji[5].
W jeziorze odnotowano ponad 20 gatunków i podgatunków ryb, w tym kilka endemitów. Część rodzimych gatunków nie była jednak rejestrowana od wielu lat, a jednocześnie wzrosło znaczenie gatunków introdukowanych[5][6]. Zmiany te wiąże się z przekształceniami siedlisk, eutrofizacją, presją połowową i wprowadzaniem obcych gatunków ryb[5].
Znaczenie gospodarcze i kulturowe
Jezioro ma duże znaczenie dla miasta Dali i okolicznych miejscowości. Według Azjatyckiego Banku Rozwoju Er Hai jest głównym źródłem wody pitnej dla Dali oraz pobliskich wsi, a zarazem znanym obszarem rekreacyjnym i turystycznym[2]. Jest także elementem krajobrazu kulturowego związanego z miejscową ludnością Bai.
Tradycyjne rybołówstwo, w tym połowy z użyciem tresowanych kormoranów, stanowi jeden z rozpoznawalnych elementów kultury regionu Dali[7]. Współcześnie jezioro i jego brzegi są również ważnym obszarem turystycznym, jednak rozwój turystyki zwiększa presję na środowisko jeziora i wymaga działań ochronnych[2][3].
Ochrona i zarządzanie
Er Hai znajduje się w centrum obszaru ochrony przyrody Erhai Nature Reserve. Projekty dotyczące jego ochrony koncentrują się na poprawie jakości wody, ograniczeniu zanieczyszczeń ze zlewni, ochronie ekosystemu jeziora oraz pogodzeniu rozwoju turystyki i lokalnej gospodarki z wymaganiami ochrony środowiska[2]. Azjatycki Bank Rozwoju wskazuje, że stan jeziora ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także dla jakości wód i przepływów środowiskowych w systemie Lancang-Mekong[2].
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Yongdong Zhang, Huan Fu, Hanliang Liao, Huihui Chen, Zhengwen Liu, Geochemical records of Lake Erhai (South-Western China) reveal the anthropogenically-induced intensification of hypolimnetic anoxia in monomictic lakes, „Environmental Pollution”, 299, 2022, s. 118909, DOI: 10.1016/j.envpol.2022.118909 [dostęp 2026-05-05] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Study on Sustainable Development Mechanism of Erhai Nature Reserve. Asian Development Bank. [dostęp 2026-04-25]. (ang.).
- 1 2 3 Y. Wang, Y. Zhang, Y. Li, Sustainable development and environmental restoration in Lake Erhai, China, „Journal of Cleaner Production”, 258, 2020, s. 120758, DOI: 10.1016/j.jclepro.2020.120758 (ang.).
- 1 2 Kun Chen i inni, Spatiotemporal Changes in Water Quality Parameters and the Eutrophication in Lake Erhai of Southwest China, „Water”, 14 (21), 2022, s. 3398, DOI: 10.3390/w14213398 [dostęp 2026-05-05] (ang.).
- 1 2 3 Sihai Wang i inni, Six decades of changes in vascular hydrophyte and fish species in three plateau lakes in Yunnan, China, „Biodiversity and Conservation”, 22 (13-14), 2013, s. 3197–3221, DOI: 10.1007/s10531-013-0579-0 [dostęp 2026-05-05] (ang.).
- ↑ Jianfeng Tang i inni, Status and historical changes in the fish community in Erhai Lake, „Chinese Journal of Oceanology and Limnology”, 31 (4), 2013, s. 712–723, DOI: 10.1007/s00343-013-2324-7 [dostęp 2026-05-05] (ang.).
- ↑ Damian Harper: Chiny. Wyd. 1. Warszawa: National Geographic, 2008, s. 284. ISBN 978-83-7596-000-6.
Linki zewnętrzne
- Erhai Lake [online], chinaculture.org [dostęp 2017-01-14] (ang.).