Eran Zahawi

Eran Zahawi
‏ערן זהבי‎
Ilustracja
Eran Zahawi (2015)
Data i miejsce urodzenia

25 lipca 1987
Riszon le-Cijjon

Wzrost

182[1][2] cm

Pozycja

napastnik, pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Maccabi Tel Awiw

Numer w klubie

7

Kariera juniorska
Lata Klub
1993–2006 Hapoel Tel Awiw
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2006–2011 Hapoel Tel Awiw 94 (27)
2007–2008 → Ironi Nir (wyp.) 45 (9)
2011–2012 US Palermo 23 (2)
2013–2016 Maccabi Tel Awiw 120 (99)
2016–2020 Guangzhou R&F 88 (77)
2020–2022 PSV Eindhoven 50 (22)
2022– Maccabi Tel Awiw 32 (20)
W sumie: 452 (256)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008  Izrael U-21 1 (0)
2010–  Izrael 74 (35)
W sumie: 75 (35)
  1. ↑ Aktualne na: 29 kwietnia 2023. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 3 grudnia 2024.

Eran Zahawi (hebr. ערן זהבי, ur. 25 lipca 1987 w Riszon le-Cijjon) – izraelski piłkarz występujący na pozycji napastnika w izraelskim klubie Maccabi Tel Awiw. Od roku 2010 reprezentant Izraela.

1 stycznia 2026 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej[3]. Kończy karierę z 401 golami w 720 meczach, w tym 175 w lidze. Zdobył sześć tytułów mistrzowskich, dwa Puchary Stanu, jeden Puchar Holandii, trzykrotnie został wybrany Piłkarzem Roku Izraela i czterokrotnie był królem strzelców ligi w Izraelu i dwukrotnie w Chinach[3].

Kariera klubowa

Karierę piłkarską Zahawi rozpoczął w klubie Hapoel Tel Awiw. Następnie w 2006 roku został wypożyczony do drugoligowego Ironi Nir Ramat ha-Szaron. W klubie tym zadebiutował 12 stycznia 2007 w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Hapoelem Hapoel Ironi Kirjat Szemona. 16 lutego 2007 w meczu z Hapoelem Bene Lod (2:1) strzelił swojego pierwszego gola w lidze.

W 2008 roku Zahawi wrócił do Hapoelu. Zadebiutował w nim 1 września 2008 w zremisowanym 2:2 meczu z Hakoah Amidar Ramat Gan. W sezonie 2009/2010 przyczynił się do wywalczenia przez klub mistrzostwa Izraela. Jesienią 2010 awansował z Hapoelem do fazy grupowej Ligi Mistrzów.

W 2011 roku Zahawi został zawodnikiem włoskiego US Palermo. Grał w nim przez półtora roku. W 2013 roku wrócił do Izraela i został piłkarzem Maccabi Tel Awiw. W sezonie 2012/2013 wywalczył z nim mistrzostwo kraju, podobnie jak w sezonie 2013/2014 i 2014/2015 (zdobył również Puchar Izraela). Trzykrotnie był też królem strzelców ligi.

W 2016 roku Zahawi przeszedł do chińskiego Guangzhou R&F. Następnie, 20 września 2020 podpisał dwuletni kontrakt z PSV Eindhoven.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2006/07 Ironi Nir Izrael  Liga Leumit 17 2
2007/08 Ironi Nir Izrael  Liga Leumit 28 7
2008/09 Hapoel Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 28 7
2009/10 Hapoel Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 33 11
2010/11 Hapoel Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 33 9
2011/12 US Palermo Włochy  Serie A 20 2
2012/13 US Palermo Włochy  Serie A 3 0
2012/13 Maccabi Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 16 7
2013/14 Maccabi Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 34 29
2014/15 Maccabi Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 34 28
2015/16 Maccabi Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 36 25
2016 Guangzhou R&F Chiny  Super League

Kariera reprezentacyjna

W swojej karierze Zahawi rozegrał jedno spotkanie w reprezentacji Izraela U-21. W dorosłej reprezentacji zadebiutował 2 września 2010 roku w wygranym 3:1 spotkaniu eliminacji do Euro 2012 z Maltą.

W 2022 nie zagrał w żadnym meczu reprezentacji[4], z powodu kontuzji kolana[4] doznanej w 2021[5] oraz nieporozumienia w kwestii zakwaterowania[6][7].

Przypisy

  1. ↑ UEFA Nations League | UEFA.com [online], uefa.com [dostęp 2024-04-23] (ang.).
  2. ↑ Eran Zahavi | Israel | UEFA Nations League | UEFA.com [online], uefa.com [dostęp 2024-04-23] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
  3. 1 2 JERUSALEM POST SPORTS STAFF·5 min read, Eran Zahavi announces retirement, bringing an era of Israeli soccer to a close [online], Yahoo Sports, 2026 [dostęp 2026-04-24] (ang.).
  4. 1 2 Transfermarkt ↓, Profil reprezentacyjny.
  5. ↑ Gordon Darroch, PSV's Zahavi 'wants to leave Netherlands' after second raid on family home [online], DutchNews.nl, 13 grudnia 2021 [dostęp 2025-04-09] (ang.).
  6. ↑ Zahavi quits Israel national team following hotel room dispute [online], english.news.cn, 15 września 2022 [dostęp 2025-04-09] (ang.).
  7. ↑ A game of egos at Israeli soccer’s expense [online], The Jerusalem Post | JPost.com, 18 września 2022 [dostęp 2025-04-09] (ang.).

Bibliografia