Eryk Brikner

Eryk Brikner, również Brykner (ur. 1705 w Drzymałowicach, zm. 16 sierpnia 1760 w Mochowie) – duchowny pauliński, organista, kompozytor muzyki barokowej, egzorcysta.

Urodził się w Drzymałowicach koło Jawora na Dolnym Śląsku jako Jerzy Hieronim Brikner w rodzinie mieszczan lub szlachciców trudniących się kupiectwem^[1].

Kształcił się w paulińskim gimnazjum. 15 października 1724, w wieku dziewiętnastu lat, wstąpił do nowicjatu paulinów w Częstochowie. Otrzymał imię zakonne Eryk. Śluby złożył w klasztorze św. Barbary w Częstochowie^[1].

Odbył studia filozoficzno-teologiczne na Jasnej Górze i rozpoczął pracę kapłańską w tamtejszym sanktuarium. W gimnazjum i na studiach został wykształcony muzycznie. W 1731 był organistą w klasztorze w Leśnej Podlaskiej, gdzie powstawała bazylika paulinów^[1].

W latach 1741–1745 ponownie przebywał w klasztorze na Jasnej Górze, gdzie pełnił funkcję organisty. Ponadto został ustanowiony egzorcystą. W 1745 przebywał w klasztorze w Warszawie, gdzie również był organistą, po czym znów wrócił na Jasną Górę. Wszedł do zespołu penitencjarzy z uprawnieniami papieskimi – posiadał uprawnienia do rozgrzeszania grzechów zastrzeżonych. Komponował muzykę do liturgicznych tekstów brewiarza. Z tego okresu zachowały się trzy kompozycje jego autorstwa^[1]. Brikner jest jednym z pierwszych znanych z nazwiska twórców muzyki z Jasnej Góry^[2].

Przed 1750 przeniósł się do klasztoru w Starej Wsi koło Brzozowa na ziemi sanockiej. Był tam organistą i dyrygentem kapeli muzycznej. Od 1759 przebywał w klasztorze w Mochowie koło Prudnika na Górnym Śląsku. Zmarł tamże 16 sierpnia 1760 w wieku 55 lat. Został pochowany w podziemiach kościoła w Mochowie^[1].

Dzieła Briknera zachowały się w archiwum klasztoru na Jasnej Górze^[3]. W trzysetną rocznicę jego urodzin w 2005 wmurowano upamiętniającą go tablicę w ścianę kościoła paulinów w Mochowie^[1]. Koncerty z muzyką Briknera odbyły się m.in. w Mochowie^[1], Częstochowie^[4] i w Polskiej Operze Królewskiej w Warszawie^[2].